دوستان عزیزم همراهی، گل آرا، هلما، شیدا و بی نهایت جان به خاطر توجهتون به مساله من سپاسگزارم....
سعی میکنم با صراحت به ایشون پاسخ بدم و این ماجرا رو برای همیشه تمومش کنم...اما نمیدونم چرا رفتار ایشون تاثیر بسیار بدی روی من گذاشته و توی این مدت کوتاه کم صحبت، بی حوصله و مضطرب شدم.با اینکه به تلفن همراهم وابستگی ندارم و در طی روز و توی خونه همیشه توی کشوی میزه اما اگر صدای زنگ تلفن و پیامکش رو بشنوم میترسم! حتی نمیتونم به صحبت های استادم گوش بدم(مشغول انجام پروژه دکتری هستم) و دیروز هم ازشون تذکر گرفتم که چرا میخوام از پیششون فرار کنم و دل به کارم نمیدم.فکر کنم دچار اختلال رفتاری شدم.نمیدونم چرا از سن و سالم خجالت نمیکشم و مثل بچه ها رفتار میکنم!
علاقه مندی ها (Bookmarks)