myself ممنون که وقت گذاشتی
تجربه هارو شنیدم...خوندم و آگاه هستم...
چرا باید فراموش بشه؟!...چرا نشه یه خاطره ی خوب؟! که وقتی یادتم میفته عذابت نده...
مثل خیلی چیزای دیگه ای که دوس داری...منم دوسش دارم مثل طبیعتی که دوس دارم...
دیگه هیچ توقع و انتظاری از دوس داشتنم ندارم...
موقعیتارو رد نمیکنم...دلیل نمیشه دیگه کسیو دوس نداشته باشم...!
چرا فراموش کنم؟!...چرا اونقدر قوی نشم که وقتی چیزیو که دوسش دارمو بهش نمیرسم واسم فرقی نکنه؟!
اگه اینطوری باشه هرچیو دوس داشته باشم ولی بهش نرسم زندگیمو یه مدتی مختل کنه...
گفتم که...دوس داشتن اون باعث شد خودمو بهتر بشناسم...این برام خیلی باارزشه...