جدا بشم یا زندگیمو بسازم؟؟

[mohsen66]

سلام پانیذ خانم
درکت میکنم میدونم چی میگی
اجبار پدرو مادرت به این ازدواج مثل یک عقده شده برات که هر وقت بهش فکر میکنی لجبازیه تو رو تحریک میکنه
درست مثل اینکه میگن بهشت زورکی نمیشه
من خودم اگه انتخابم بهشت نباشه و بزور ببرنم بهشت حاضر نیستم اونجا بمونم ، بزار یه تجربه رو برات بگم:
زمانی که بچه بودم پدر مادرم همش میگفتن نماز بخون، من با اینکه نماز میخوندم ولی چون این اجبار بالا سرم بود همیشه احساس بدی داشم حالت لجبازی رو توی خودم میدیدم تا اینکه خودم به این نتیجه رسیدم که نماز برای سعادت من لازمه بنابر این از این به بعد خودم انتخاب کردم که نماز بخونم و حالا چون با فکر و منطق این تصمیم رو گرفتم نه تنها پدرو مادرم بلکه تمام دنیا اگه بخوان مجبورم کنن که نماز نخونم هرگز زیر بار نمیرم
حالا وقتی دوباره به اون اجبار کودکیم نگاه میکنم میبینم گرچه اون موقع این قضیه برام تلخ بود ولی به صلاحم بود چون در غیر اینصورت ممکن بود هرگز در این مسیر قرار نگیرم
حالا تو هم با این دید به قضیه نگاه کن. تو که این رو دونستی شوهرت آدم خوب و مهربونیه پس از حالا با عقل و اختیار خودت انتخاب کن که شوهر و شریک زندگیت باشه و به چیزای دیگه فکر نکن
اما درمورد حرفای اون که با اس ام اس بهت گفت همونطور که حدس میزدم اون تمام ناراحتی ها رو توی دلش نگه داشته
بهتره که حضورا باهش صحبت کنی و بزاری که همه ی حرفاش رو بزنه و سبک شه و بعد تو سعی کنی دلداریش بدی و آرومش کنی
ترس تو معنی نداره بلکه یه جورایی غرورت مانع میشه
باید غرورت رو بزاری کنار
مطمانن نمیخوای که زندگیت خراب شه پس باید تلاش کنی و بهاش رو بپردازی
بهش اطمینان بده که دیگه رفتار گذشته تکرار نمیشه باید تلاش کنی اعتماد از دست رفتش رو جلب کنی تا زندگیت به مسیر درستش برگرده
مطمعن باش شدنیه فقط ممکنه زمان بر باشه
اگه شوهرت محبت و تلاش مداومت رو ببینه حتما میبخشه، همچنان که از حرفها و رفتارش مشخصه
من مشاور تخصصی نیستم اینا فقط حرفایی بود که به نظرم رسید امیدوارم کمکت کنه

[paniz93]

عزیزم جواب سوالهای شما را همسرت به این واضحی گفته.
به قول بالهای صداقت اگر نه ماه خراب کردی باید 18 ماه تلاش کنی که بسازی!!

همیشه خراب کردن از ساختن آسونتره.
باید بیشتر سعی کنی.
همسرت هم واضح بهت گفته چی می خواد.
اگر سعی کنی می شه. همسرت مرد عاطفی و صادقی هست. خیلی راحت می تونی جذبش کنی.

چرا می گی که از همسرم می ترسم؟ اگر هنوز از ته دل بهش علاقمند نشدی و ازش ترس داری، اثر محبتت کمتر می شه
سعی کن محبتت از ته دل باشه.

یه نکته دیگه این که دوسه بار تا به حال گفتی می خوام به پدر و مادرم بفهمونم که ازدواج زورکی یعنی چی!!
دختر خوب، اگر همسرت مرد خوبی هست، اگر عیب و ایرادی نداره، برای این که پدر مادرت را جریمه کنی می خواهی زندگیت را خراب کنی؟
فقط برای این که بهشون بگی ازدواج زورکی خوب نیست؟

حالا که همسرت فرد مناسبی هست و مشکلی باهاش نداری، چرا با خودت و والدینت لج می کنی؟
مطمئن باش اونها هم قصدشون بد نبوده. حتما دیدن همسرت فرد مناسب و خوبی هست ازت خواستند که باهاش ازدواج کنی.

مرسی شیدا جون از راهنمایییات آره ترس من به دلیل علاقه ایه که ایجاد نشده نه اینکه هیچ حسی بهش نداشته باشم ولی اونجور که باید دوسش ندارم دوس نداشتم با خونوادم لج کنم ولی اگه اسلامم به آدم اجباری بدن قبول نمیکنه چه برسه به اینکه زندگیه آیندمو به اجبار بهم بدن

- - - Updated - - -

سلام پانیذ خانم
درکت میکنم میدونم چی میگی
اجبار پدرو مادرت به این ازدواج مثل یک عقده شده برات که هر وقت بهش فکر میکنی لجبازیه تو رو تحریک میکنه
درست مثل اینکه میگن بهشت زورکی نمیشه
من خودم اگه انتخابم بهشت نباشه و بزور ببرنم بهشت حاضر نیستم اونجا بمونم ، بزار یه تجربه رو برات بگم:
زمانی که بچه بودم پدر مادرم همش میگفتن نماز بخون، من با اینکه نماز میخوندم ولی چون این اجبار بالا سرم بود همیشه احساس بدی داشم حالت لجبازی رو توی خودم میدیدم تا اینکه خودم به این نتیجه رسیدم که نماز برای سعادت من لازمه بنابر این از این به بعد خودم انتخاب کردم که نماز بخونم و حالا چون با فکر و منطق این تصمیم رو گرفتم نه تنها پدرو مادرم بلکه تمام دنیا اگه بخوان مجبورم کنن که نماز نخونم هرگز زیر بار نمیرم
حالا وقتی دوباره به اون اجبار کودکیم نگاه میکنم میبینم گرچه اون موقع این قضیه برام تلخ بود ولی به صلاحم بود چون در غیر اینصورت ممکن بود هرگز در این مسیر قرار نگیرم
حالا تو هم با این دید به قضیه نگاه کن. تو که این رو دونستی شوهرت آدم خوب و مهربونیه پس از حالا با عقل و اختیار خودت انتخاب کن که شوهر و شریک زندگیت باشه و به چیزای دیگه فکر نکن
اما درمورد حرفای اون که با اس ام اس بهت گفت همونطور که حدس میزدم اون تمام ناراحتی ها رو توی دلش نگه داشته
بهتره که حضورا باهش صحبت کنی و بزاری که همه ی حرفاش رو بزنه و سبک شه و بعد تو سعی کنی دلداریش بدی و آرومش کنی
ترس تو معنی نداره بلکه یه جورایی غرورت مانع میشه
باید غرورت رو بزاری کنار
مطمانن نمیخوای که زندگیت خراب شه پس باید تلاش کنی و بهاش رو بپردازی
بهش اطمینان بده که دیگه رفتار گذشته تکرار نمیشه باید تلاش کنی اعتماد از دست رفتش رو جلب کنی تا زندگیت به مسیر درستش برگرده
مطمعن باش شدنیه فقط ممکنه زمان بر باشه
اگه شوهرت محبت و تلاش مداومت رو ببینه حتما میبخشه، همچنان که از حرفها و رفتارش مشخصه
من مشاور تخصصی نیستم اینا فقط حرفایی بود که به نظرم رسید امیدوارم کمکت کنه

مرسی محسن عزیز دقیقا حرفای دلمو زدین همش شده واسم یه عقده یه بغض گنده که هیچی نمیتونه منو از شرش خلاص کنه گله دارم از خونوادم که منو بدون هیچ شناختی نشوندن پای سفره عقد بعدشم ازم خواستن عاشقانه خواسته های یه نفر دیگه رو رفع کنم از اینکه بدون ذره ای تمایل باید نیازهای جنسی یه نفر دیگه رو رفع کنم مگه من آدم نبودم گله دارم ازشون که چرا کمکم نکردن که بهش علاقمند بشم به کسی که به اجبار همسرش شده بودم به کسی که حتی فرصت شناختنشو بهم ندادن گله دارم از نامزدم که با وجودی که ادعای عاشقی میکرد سعی نکرد با مهربونی منم عاشق خودش کنه با وجودی که از همون اول میدونست من بدون زمینه شروع کردم گله دارم که چرا با رفتاراش منو از خودش زده کرد چرا حال پریشونمو که میدید به جای اینکه کمکم کنه تهدیدم میکرد میرم زن میگیرم اونم 1 ماه بعد نامزدی گله دارم از زن بابیی که به جای اینکه منو مثه دوستش راهنمایی کنه با حرفاشو بدگوییاش از نامزدم ترغیبم میکرد به جدایی از اینکه به خاطر رسیدن به ثروت پدر شوهرم حاضر بود هر کاری بکنه تا یه رقیبش حذف بشه گله دارم از دنیا که با این سن کمم باید اینهمه بارو تنهایی به دوش بکشم از اینکه حتی کسیو ندارم باهاش دردودل کنم میترسم دوباره همه چی تکرار شده کمرم بدجور خم شده زیر این فشارا میدونم باید بلند شم ولی به خاطر کی؟؟
عذر میخوام از شما دوستای گلم که مجبورین غر غرای منو اینجا تحمل کنین چون جایی واسه دردودل نداشتم اینجا رو بهترین مامن دیدم
مرسی از محسن عزیز بالهای صداقت مهربون شیدای عزیز و همه دوستانی که به نحوی راهنماییم کردین
تلاشمو میکنم ولی نمیدونم این بارم قراره تقدیر باهام نسازه یا ...