ممنون دوست عزیزم از ابراز همدردی تون
10 سال زندگی قطعا با وجود یک فرزند امکان پذیر و قابل تحمل بود وگرنه زندگی با شخصی که واقعا احساس میکنی نمی توانی بشناسیش و تمام معادلات عالم جهت تجزیه و تحلیل رفتارش بی فایده است و در لحظاتی از زندگی منکر هر گونه خوبی ها و کارهای تو می شود و با چنان بغض و کینه ای در حضور دیگران از تو یا می کند که کاملا دچار از بین رفتن اعتماد به نفس می شوی و در برهه ای زمان دچار خشم و غضبی می شود که یارای مقاومت در مقابلش نیست و دچار چنان غرور و خود بزرگ بینی و انجام کارهای بدون فکری می شود که آدم حیران و سردرگم خود خواهد کرد و در دقایقی دیگر چنان از تنهایی و بدبختی و پایمال شدن زندگی 10 سال سخن به میان می آورد و انگشت اتهام به سوی تو میگیرد که در مانده به سویی میخزی ولی با همه این احوال لحظات شاد و لوندی را نیز برای تو پدید می آورد که در خاطرت باقی می ماند که به آسانی نمی توانی از او دل بکنی بله دوست من این برزخی که من و تو در آن دست و پا میزنیم را کمتر کسی می تواند تجربه و یا درک کند.








علاقه مندی ها (Bookmarks)