مخالفت شوهرم با شاغل بودن من. آقایون فروم هم نظر بدید لطفا

[پسرایرونی]

دوست عزیز شما مگه قبل از عقد با این آقا حرفاتون رو نزدین؟نظرشون در مورد اشتغال شما و سرکار رفتنتون چی بود؟ از اول مخالف بودن با سرکار رفتن شما؟ یا بعد از عقد نظرشون عوض شده؟؟

[آواز]

اجازه رو كه بايد شوهرتون بدن و ما فقط مي تونيم نظرمون رو بگيم .

اگه محل كارتون شركت داداشتونه . به نظر من در يم فضاي منطقي ميتونين قانعش كنين. شايد در برابر داداشت داره كم مياره ... شايـــــــــــــــــــــد . و نميخواد از اون حقوق بگيري ...

بله متاسفانه فکر میکنم به اینکه از داداشم حقوق بگیرم هم حساسه. اما خب با جاهای دیگه هم مخالفه و اونجا احتمال وجود افراد نامناسب بیشتره . شرکت داداشم محیط سالمیه.
با حساسیتش چه کنم؟

سلام آواز.
سالها درس خوندی . زحمت کشیدی. برای آینده نقشه کشیدی. اجازه نده شخصی بخاطر خودخواهی تو رو در محیط و چارچوب اراده خودش قرار بده. البته هر محیطی مناسب کار برای خانمها نیست و به دفعات شاهد بودم که افراد فرصت طلب از محیط کار برای رسیدن به خواسته های غیر اخلاقیشون سوأ استفاده کردن. اما این دلیل نمیشه مخالف کار کردن خانمها بود. بسیاری از زنان بخاطر عدم توانایی مالی مجبورند سالها جوانی و عمر خودشونو به پای مردی بگذارند که دو ریال ارزش نداره. مجبورند فهش بشوند و کتک بخورند چون جایی برای رفتن ندارند. در همین زمان که شما مشکلتون رو مطرح میکنید. متاسفانه خانم رنج برده دیگه ای از دردش بخاطر نظر غیر اخلاقی پدرش به خواهرش میناله. و مجبورند این به اصطلاح مرد رو در خانه تحمل کنند چرا که مادرش توانایی مالی نداره. درد از این بزرگتر؟
به عقیده من اگر نامزد شما دلیل منطقی برای بازداشتن شما از کار نداره به هیچ عنوان کوتاه نیا.

دوست عزیز منم از این که اگر خدای نکرده سالهای آینده به پول احتیاج داشته باشم و شوهرم به هر دلیل نداشته باشه یا نده بهم میترسم. و متنفرم از این که همیشه بخوام سر یک مانتو یا کیف حرف بشنوم و از خواسته هام بگذرم. مخصوصا اینکه تو عقد هم یک بار از شوهرم خواستم برام کیف بخره و گفت گرونه و نخرید. دیگه هیچبار خواسته ای نداشتم و اینم اینطوری شد.

سلام آواز جون منم با نظر آقا مجید کاملا موافقم .شما هنوز سر خونه زندگیتون نرفتید .من نمی گم مطیع همسرت نباش یا به اجازه اون توجه نکن .چون متاسفانه توی جامعه ما این حق قانونی یک مرد هست اما به نظر من بهتره خیلی مودبانه و قاطعانه تصمیمت رو به همسرت ابلاغ کنی و بتوجه به رگ خوابی که از همسرت داری اونو مجاب کنی که موافقت کنه .حتی اگر به اکراه قبول کرد به روی خودت نیار که متوجه اکراهش شدی و ازش تشکر کنو درآمدت رو طوری توی زندگیت استفاده کن که نه همسرت رو از مسئولیتهاش و وظایفش دور کنه و نه مردونگی اونو زیر سوال ببره .در واقع از استقلال مالیت علیه همسرت استفاده نکن .عزیزم برات آرزوی خوشبختی دارم.

خب heavon عزیز من تا اینجاشم مواقفتشو گرفتم اما با کلی حرف و لجبازی که باهام کرده. جوری میگه که انگار میخوام برم کار خلاف کنم.
نظر بعضی اینه که کارمو شروع کنم و به با بد اخلاقیاش هم راه بیام. بخدا من میخوام کار به جایی نرسه که هی بخوام بهش گیر بدم و عرصه رو بهش تنگ کنم. میخوام حداقل با کارم خودمو راضی نگه دارم و اوضاع ذهنیمو درست کنم.
پس شروع کنم؟ احتمال اینکه عادی بشه براش هست؟ کار خودشو هم همکاری میکنم باهاش چون هم دوست دارم و هم تداخلی نداره.

- - - Updated - - -

دوست عزیز شما مگه قبل از عقد با این آقا حرفاتون رو نزدین؟نظرشون در مورد اشتغال شما و سرکار رفتنتون چی بود؟ از اول مخالف بودن با سرکار رفتن شما؟ یا بعد از عقد نظرشون عوض شده؟؟

صحبت کردیم و گفتن اگه جای سالمی باشه موردی نیست. الان میگن هیچ جا سالم نیست و یه جورایی خودشم میدونه زیر حرفش زده اما لج کرده. چند ماهیی تو آموزشگاه دخترانه تدریس میکردم اما ول کردم چون درآمدی نداشت . با اونم مخالف بود.