همین نزدیکی هاست:تو وجود خود هر فردی .ولی باید بهش اجازه بدیم که با همون شکل واقعیش
خودش رو نشون بده والبته نیاز به رشد داره . تا روزی هم که روی این کره ی خاکی دم وبازدم باشه عشق هم هست ...
عشق اگه مثل یه نهال کوچیک رشد کنه یواش یواش بزرگتر و بر بار تر میشه این عشق تقریبا" حقیقیه. نمیگم صد در صد حقیقی چون عشق حقیقی بین انسان وخداست که واقعا" ابدی تا کی نمی دونم.یه جمله ی جالب برای عشق قبل از ازدواج:عشق عینک سبزی است که با آن انسان کاه را یونجه میبیند(ببخشید) ازدواج هم اون فشار ها وهیجانها رو کم میکنه چون حس دوری واظطراب رسیدن یا نرسیدن تموم میشه البته برای عاشقا
به خاطر این میگن ازدواج گورستان عشقه (اون علاقه ی شدید قلبی تبدیل میشه به ..گذشت .معرفت. صمیمیت . درک متقابل) در کل بگم که عشق بعد از ازدواج مثل همون نهال میمونه .........دیگه ببخشید چون نمی تونم اینجا کامل توضیح بدم.......
علاقه مندی ها (Bookmarks)