زندگیمو با شک و تردید شروع کردم...

[toojih]

چون از تنهایی خسته شده بودم تصمیم به ازدواج گرفتم ....
من با این که اونو ندیده بودم ولی از بس تعریفشو زیاد شنیدم فقط به اون فکر میکردم ...تو دو جلسه ای که باهم صحبت کردیم اصلا به دلم ننشست و هیچ وجه اشتراکی بین خودمون نمی دیدم (از جمله اختلاف سنی، تحصیلی، عقاید و ...)
به شدت نیاز به یک همدرد و هم صحبت داشتم و اصلا از این وضعیت راضی نبودم و به شدت حسرت انتخابم رو می خوردم
من که اینقدر آدم خانواده دوستی بودم و گرفتاری دیگران اینقدر ناراحتم می کرد نمی دونم چی شد کارم به اینجا کشید. همیشه با خودم میگم آیا تقدیر این بوده یا اینکه تقدیر رو خودمون می سازیم؟

تو این 4 – 5 ماه کلی وزن کم کردم و همانطور که گفتم مشکل قلبی هم پیدا کردم.
منی که تو دانشگاه و خوابگاه همه به عنوان یک پسر سرحال و شوخ می دونستند الان همه از تغییر رفتارم متعجبند و باور نمی کنند که من همون پسر 5 ماه قبل باشم.

فکر دختری که قبلا قرار بود باهاش ازدواج کنم اصلا یک ذره منو رها نمیکنه

سلام آقای منصور،

مواردی که در بالا از نوشته هات مشخص کرده ام متاسفانه از نظر من نشانه های خیلی بدی هستند. خوشبختانه شما برام نوشته بودی

که مثل من آدم بی مسئولیتی نیستی. خوب این خیلی خوبه. منتهی مسئولیت پذیر بودن یا نبودن به همین یک جمله خلاصه نمیشه. من

آدم بی مسئولیتی بودم چون نمیخواستم برای ساختن زندگی او کمی از ایده آل های زندگی خودم بگذرم شما اگر میگی بی مسئولیت نیستی

یعنی میتونی به خاطر او از ایده آل هات بگذری. منصور جان، از نظر من مسئولیت پذیر بودن یعنی این.

در مورد بقیه جمله هایی که بالا ازت گذاشتم هم کلی حرف دارم ولی قبلش دو سوال دارم. اول اینکه میشه لطفا حالا که گفتی معیارهات برات

مشخص شده اونها رو لطفا بنویسی و بگی برای هر کدوم خانمت چند درصدش رو داره. و سوال دوم اینکه مرد و مردانه الان میخوای رابطه ات رو

اصلاح کنی یعنی اگه اون معیارهایی که گفتی داشته باشه باهاش ادامه میدی یا اصلا برات دیگه تصور زندگی با خانمت در آینده هم آزاردهنده است

و فکر میکنی که او اصلا نمیتونه هیچ وقت صاحب این معیارها بشه.

- - - Updated - - -

چون از تنهایی خسته شده بودم تصمیم به ازدواج گرفتم ....
من با این که اونو ندیده بودم ولی از بس تعریفشو زیاد شنیدم فقط به اون فکر میکردم ...تو دو جلسه ای که باهم صحبت کردیم اصلا به دلم ننشست و هیچ وجه اشتراکی بین خودمون نمی دیدم (از جمله اختلاف سنی، تحصیلی، عقاید و ...)
به شدت نیاز به یک همدرد و هم صحبت داشتم و اصلا از این وضعیت راضی نبودم و به شدت حسرت انتخابم رو می خوردم
من که اینقدر آدم خانواده دوستی بودم و گرفتاری دیگران اینقدر ناراحتم می کرد نمی دونم چی شد کارم به اینجا کشید. همیشه با خودم میگم آیا تقدیر این بوده یا اینکه تقدیر رو خودمون می سازیم؟

تو این 4 – 5 ماه کلی وزن کم کردم و همانطور که گفتم مشکل قلبی هم پیدا کردم.
منی که تو دانشگاه و خوابگاه همه به عنوان یک پسر سرحال و شوخ می دونستند الان همه از تغییر رفتارم متعجبند و باور نمی کنند که من همون پسر 5 ماه قبل باشم.

فکر دختری که قبلا قرار بود باهاش ازدواج کنم اصلا یک ذره منو رها نمیکنه

سلام آقای منصور،

مواردی که در بالا از نوشته هات مشخص کرده ام متاسفانه از نظر من نشانه های خیلی بدی هستند. خوشبختانه شما برام نوشته بودی

که مثل من آدم بی مسئولیتی نیستی. خوب این خیلی خوبه. منتهی مسئولیت پذیر بودن یا نبودن به همین یک جمله خلاصه نمیشه. من

آدم بی مسئولیتی بودم چون نمیخواستم برای ساختن زندگی او کمی از ایده آل های زندگی خودم بگذرم شما اگر میگی بی مسئولیت نیستی

یعنی میتونی به خاطر او از ایده آل هات بگذری. منصور جان، از نظر من مسئولیت پذیر بودن یعنی این.

در مورد بقیه جمله هایی که بالا ازت گذاشتم هم کلی حرف دارم ولی قبلش دو سوال دارم. اول اینکه میشه لطفا حالا که گفتی معیارهات برات

مشخص شده اونها رو لطفا بنویسی و بگی برای هر کدوم خانمت چند درصدش رو داره. و سوال دوم اینکه مرد و مردانه الان میخوای رابطه ات رو

اصلاح کنی یعنی اگه اون معیارهایی که گفتی داشته باشه باهاش ادامه میدی یا اصلا برات دیگه تصور زندگی با خانمت در آینده هم آزاردهنده است

و فکر میکنی که او اصلا نمیتونه هیچ وقت صاحب این معیارها بشه.