سلام.
شما تا حالا نشستید در آرامش و زمانی که رابطه شوهرتون باهاتون خوبه باهاش حرف بزنید و این احساسات منفیتون رو بهش بگید؟
ببینید، وقتایی که ما با محکوم کردن طرف مقابل میخوایم ناراحتیمون رو بروز بدیم معمولا طرف مقابل نمیپذیره و مقاومت هم میکنه. حتی اگه درونا بهتون حق بده، غرورش اجازه نمیده که بپذیره.
یه روز که با هم احساس خوبی دارید بشینید بهش بگید جناب آقای شوهر، من خیلی دوست دارم که هر دومون خانواده همو مثل خانواده خودمون بدونیم. خیلی دوست دارم هم من با خانوادت صمیمی تر باشم هم تو با خانوادم. خیلی دوست دارم با داداشم رفیق باشی و براش یه برادر بزرگتر و دلسوز باشی. من خیلی دوستت دارم وقتی این کارها رو هم بکنی بیشتر دوستت دارم. راستش من دلم میگریه از اینکه گاهی حس میکنم تو جلو بقیه بهم احترام نمیذاری. و....
باید با یک بیان آروم و درست ناراحتی هاتون رو با همسرتون در میون بذارید .
البته این نظر منه. دوستان ممکنه خیلی بهتر بتونن کمکتون کنن.
علاقه مندی ها (Bookmarks)