دریاجان خواسته های خودت رو با شوهرت توی شرایط مناسب در میون بزار اعم از احترام توجه مشورت و..... .اگر نمی تونی حرف بزنی و منجر به دعوا میشه توی نامه ای براش بنویس و ازش بخواه نتیجه رو بهت برگردونه .بعد براساس افکارو جوابش تصمیمات بعدی و راهکارهای بعدی رو به کار بگیر .
اما عزیزم در مورد خانواده همسرت و انتظاراتی که ازشون داری بدون که اونها قابل تغییر نیستن پس این شمایی که با تغییر خودت با اونها وقف داده میشه .به چه شکل ؟ تو هم مثل اونها باش البته تا حدی که شخصیت و ادبت اجازه می ده.مثلا عیدا بهشون زنگ نزن لزومی نداره.ایا همسرت اعتراض می کنه؟اگه کرد جوابهایی مثل خودش بهش بده.موقع خداحافظی سرت رو مشغول کاری کن مثلا به همسرت همون لحظه که داره می ره از خواهرش خداحافظی بگیره بگو: من میرم دستشویی .در هر صورت گاهی باید یکسری کارهای مستحبی رو انجام ندیم تا توقعمون از دیگران بیاد پایین.من در مقابل رفتار جاریم فقط به خودم دائم نهیب می زنم که : اون بی سواده من که تحصیل کردم نباید ازش توقع داشته باشم یا رفتاراش باغث ناراحتی من بشه.اصلا اون کی هست که بخواد منو عذاب بده .
بعضی از رفتارهای شوهرت رو بپذیر وروشون حساس نباش برات عادی باشه .هر کس با یه فرهنگی بزرگ شده و همه مثل هم نیستن هر آدمی یه سری عیوب داره یه سری مزایا.
میشه از نقاط مثبتش بگی؟

- - - Updated - - -

راستی یا قهر نکن یا اگه قهر کردی منتظر عکس العمل باش چون با ین کارت قهرت براش عادی میشه