به نظر من انسانها وقتی به دنیا میان همه خصوصیات خوب و بد به صورت بالفعل توی وجودشون هست. اما کم کم با تربیت خانواده یا اطرافیان بعضی از خصوصیاتشون به صورت بالقوه در میاد و شروع به رشد می کنه. فرقی نمی کنه، چه خصوصیات بد چه خوب.
برای همین هست که کسی مطلقا بد و مطلقا خوب نیست.
تمام جنایتکاران و تمام زاهدان و انسانهای با تقوا، یک آفریننده و یک نوع خلقت دارند اما خصوصیات پرورش یافته شون متفاوته. من مطمئن هستم که اگه از دوران کودکی پدرم به دستم اسلحه داده بود و جون دادن صدها نفر رو دیده بودم حتما امروز یک قاتل قهار و بی رحم بودم!
همینطور حسهای مختلف، همه در وجود همه انسانها هست، کسی نیست که از حس بدی مبرا باشه، فقط امکان داره بتونه کنترلش کنه یا نتونه! کسی که حس تنفر رو میشناسه حتما اون رو تجربه کرده، کسی که حس حسادت رو می دونه چیه، مطمئنن زمانی به کسی حسودی کرده و ...