زندگیمو با شک و تردید شروع کردم...

[mansor]

منظورم از این سوال این بود که اگه همه می تونند با هم خوشبخت بشند پس شناخت قبل از ازدواج برای چیه؟ کاری که من اونو درست ادا نکردم.

اگه این اختلافاتی که بینمون هست رو قبل ازدواج جدی می گرفتم و یک دوره نامزدی رو قبل از عقد طی کرده بودم و بدون شناخت پا پیش نمی ذاشتم مطمئنا مسیر زندگیم طور دیگه ای بود. یا مثلا اگه قبل از عقد مشاوره می گرفتم، با وجود این اختلافات مطمئنا هیچ مشاوری راضی به این وصلت نمی شد. اما حالا به هر دلیلی این ازدواج صورت گرفته و مشکلات داره به شکل حادی خودش رو نشون میده. با این حال همه دوستان میگند که درست میشه. منظورم اینه که تا حالا فقط یکی از دوستان (تنهایی) گفته ادامه این مسیر به صلاح نیست و بقیه چنین نظری ندارند و معتقدند ما می تونیم خوشبخت بشیم.

من از این می ترسم که گذشت زمان این مشکل رو حل نکنه و من ناخواسته شانس خوشبخت شدن و آرامش رو از خودم و به خصوص همسرم بگیرم.

همه دوستان تا الان به من توصیه هایی داشتند. اما فقط زمانی که تو موقعیت من باشید می فهمید که اگه عشق و علاقه ای نباشه هیچ انگیزه ای هم برای فکر کردن، حل کردن و زندگی کردن نمی مونه.

[toojih]

جناب منصور، گفته بودی باید توی موقعیت تو باشند تا بفهمند چی میگی. من متاسفانه کاملا در موقعیت تو بودم و حالا یا خوندن نوشته هات

و بهانه هایی که می یاری حالم از خودم به هم میخوره. دیگه بهانه در این حد که از یک دختری که ازت 11 سال کوچکتره انتظار داری تو رو

هول بده به جلو!!!!

مرد باش و بگو نمیخوایش. حق و حقوقش رو بده و قبل از اینکه شخصیتش رو با بهانه های کثیفت در کنار خودت به گند بکشی طلاقش بده.

خداوند از سر تقصیرات من و تو بگذره که زندگی آدمها رو به جهنم تبدیل می کنیم و طلبکار هم هستیم.

[majid_k]

سلام آقا منصور.اجازه بده مرد و مردونه دو کلام با هم اختلات کنیم.ببخشید اگر رابطه ج... ایجاد نکردید بهتره با آینده اون دختر بیچاره بیش از این بازی نکنی. اون به یه مرد نیاز داره تا در مراحل سخت زندگی پشتش باشه. به اون تکیه کنه. ازش حمایت کن. شما متاسفانه تکلیفت با خودت مشخص نیست. یه لحظه فکر نکرده تصمیمی گرفتی بعد نشستی چرتکه انداختی دیدی ای بابا من می تونستم همسر بهتری داشته باشم. این بنده خدا کلاس اون یکی رو نداره. اخه عزیزم از کجا معلوم اون یکی شما رو قبول میکرد؟ پسر خوب. داری به این دختر ترحم میکنی. این بدترین کاره. معیارهات خیلی خیلی کلی هستن. از توشون هیچ چیزی بیرون نمیاد. فکر نکنم خودت هم هنوز اینو درک کرده باشی. نشستی برای خودت فکر و خیال میکنی. یه لحظه دلت رو ببر پیش نامزدت. بنده خدا با هزار امید و با چقدر آرزو آیندشو به دستت سپرده. فکر میکرده زندگی خوبی براش ترتیب میدی. براش باعث غرور میشی. به همه با افتخار نشونت میده . اما عکسش شده. بخاطر اینکه شما برای یک لحظه فکر نکردی. اون جوون بود و ساده. شما که ماشا ا...تحصیل کرده هستی. دارای جایگاه و منظلت اجتمایی هستی. شما چرا؟
ببخش دوست ندیده ، شاید کمی تند رفته باشم. اما فکر میکنم یه تلنگر باید به ذهن شما وارد میشد. بحث یک عمر زندگی خودت و اون دختر معصومه. اگر قراره زندگی کنی محکم باش و اگر نه با اراده و قاطع . یک بار تصمیم بگیر و نشون بده که پات نمیلرزه.
موفق باشی.

[خانوم خونه]

متاسفانه من هم موقعیتی شبیه موقعیت فعلی همسر شما رو داشتم . با این تفاوت که همسر من دنبال راهکار و ایجاد انگیزه و علاقه تو زندگی بود و آیه یاس نمیخوند .
به نظر میاد شما تو ذهنت یه تصمیمی گرفتی و فقط برای درد و دل و شاید تایید تصمیمتون تاپیک زدین ، درسته که تحقیق قبل از ازدواج رو نادیده گرفتید اما اگه الان به فکر جبران هستین این راهش نیست ، بهتره اول توصیه ها و راهکار های دوستان رو انجام بدین و اگه نتیجه نداد بعد بگین هیچ راهی نداره و ....

[mansor]

با سلام مجدد خدمت همگي
چند روزي رو ماموريت بودم و نتونستم براي دوستان انجمن پيام بذارم. الان که پاسخها رو ديدم ميبينم که ماشالله بچه ها ترکوندند. ظاهرا برخي از دوستان انجمن رو با بعضي از اين سايت هاي اجتماعي که يک نفر کامنت ميذاره و بقيه لايک مي کنند اشتباه گرفتند.
آقاي مجید-کا شما مثل اينکه نوشته هاي قبلي منو درست نخونديد. من هيچ وقت نگفتم که چرتکه انداختم، سبک سنگين کردم و ديدم که قبلي بهتره. شما فرض کنيد تا 4 ماه قرار بوده با کسي که مورد نظرتون بوده ازدواج کنيد اما سر ندونم کاري بزرگترها يا خودتون يک شبه همه چي عوض بشه و يهو چشم باز کنيد ببينيد که يک نفر ديگه رو که هيچ شناختي نسبت بهش نداريد عقد کرديد. من هنوز تو شوک اين قضيه ام. آقاي توجيه شما هم سعي نکنيد که وي‍ژگي هاي خودتون رو فراگير کنيد و به همه نسبت بديد.

اين وسط فقط صحبت هاي خانوم خونه منطقي به نظرميرسه و با توجه به تجربه اي که ايشون داشتند مشخصه که صحبتاشون بي حساب نيست. از خانوم خونه و ساير دوستاني که تا الان بنده رو دلسوزانه راهنمايي کردند واقعا تشکر مي کنم. باور کنيد اگه شما و هر کس ديگه اي من وهمسرم رو يه مقدار واکاوي کنيد متوجه تفاوت هاي زيادي تو اخلاق و روحياتمون ميشيد. من تا الان چند جلسه مشاوره رفتم و به زودي باز هم به اتفاق همسرم خواهيم رفت. اگر هم ميام اينجا و با شما درد دل مي کنم واسه اينه که من و خانمم اين بار با فکر و منطق تصميمي رو بگيريم که ثمرش مثل ازدواجمون پشيموني وحسرت نباشه و طرفين و خانواده ها ضربه کمتري بخورند.

باز هم ممنون

[خانوم خونه]

طبق گفته های خودتون شما آدمی هستین که روابط اجتماعی بالایی دارین و همسرتون برعکس شما هستند . یه دلیلش سن کم و بی تجربگیشونه ، دلیل دیگه میتونه دوری باشه ( طوری که خودتون گفتین )
به نظرم شما چند تا کار رو انجام بدید خوبه : مشاوره رو ادامه بدین ، مدام این حرف رو تو ذهنتون تکرار نکنید که علاقه ندارم و .... تلقین واقعا موثره پس سعی در تلقینات مثبت داشته باشید ، به همسرتون کمک کنید در کارها یا بحث ها شما رو همراهی کنه ، هردوی شما باید کمی تغییر کنید ، یادتون باشه شما دو نفرید که در خانواده های مجزا بزرگ شده اید و هرکس رفتار و فرهنگ خودش رو داره پس تفاوتها تا حدودی عادیه شما باید سعی کنید کمترش کنید و یه چیز خیلی مهم اینه که باید بدونید زمانه که میتونه شرایطتو بهتر کنه پس نگین نه دارم وقتمو تلف میکنم .
یکی از تاثیر گذار ترین اتفاقاتی که باعث شد مشکلاتمون کمتر بشه اولین مسافرتی بود که با همسرم به شمال رفتیم ، بهتون پیشنهاد میکنم یه مسافرت با همسرتون یا با زوجی که میدونید باهاشون بهتون خوش میگذره برید ، انتظاراتی که از همسرتون دارین رو واضح بیان کنید ( اینکه بدونه چه انتظاری ازش میره خیلی کمک کننده اس ) ، اگه ظاهر و زیبایی زن براتون مهمه موارد مد نظرتون رو بهش بگین ، هر شخصی نقاط قوت زیادی داره که شاید دیگران نداشته باشن اونارو توی همسرتون پیدا کنید و بهشون فکر کنید .
در کنار این کارها گوشه ذهنتون این سوال رو بپرسید که اگر همسرتون رو از دست بدید ( جدایی ) احساس پشیمانی نمی کنید ؟
بعد از رفتن همه راه هاست که هم شما و هم همسرتون میتونید تصمیم درستی بگیرید .
شاد و موفق باشید

[mansor]

دوستان دیگه کسی سراغی از ما نمی گیره؟؟!!

[mignonne]

شما دیگه تاپیکتونو ادامه ندادید .الان رابطه تون با همسرتون چطوره؟به تاپیک من هم لطفا سر بزنید.

[yektaa2013]

سلام دقیقا منم مٽل اقا منصور بودم البته من بخاطر فرار از دست کسى ديگه قبول کردم . منى که خودم يکى ديگه رو ميخواستم و بخاطر نامزدم از عشق خودم گذشتم هفته اول نامزديم تو گوشيش عکس دختر ديدم اونم چه عکسى!!! احساسم ديگه کامل مرد ديگه نه باهاش,حرف زدم همش ى بغضى گلومو گرفته بود ميدونستمم طرفى که خودم ميخواستم حاضره برام بميره اما من ديگه داشتم واردزندگى متاهلى ميشدم. من هنوز 20 ىالمم نشده.پساولين کارى که کردم, قبلى رو فراموش کردم دون باهاش بيروت,رفتم همه جا رفتيم با اينکعه نميخواستمش. ولى الان احساسم,عوض وشده. شمام چوندارى به اون,يکى فکر ميکنى اينو ميگى بازم خوبه بهش گفتى نميخوايش

[شیدا.]

دوستان دیگه کسی سراغی از ما نمی گیره؟؟!!

اگر شروع کننده تاپیک دو هفته به تاپیکش سر نزنه، تاپیک کنار گذاشته می شه.
مگر این که خودشون برگردند.

چه خبر؟
چیکار کردید؟