تفاوت اعتقادی و فرهنگی

[اسکارلت]

سلام اسکارلت عزیز
من با خوندن حرفات احساس کردم که بهش علاقه ای نداری !
و یه جورایی به دنبال دلیلی برای رد کردنش میگردی نه دلیلی برای قبول کردنش .
احساس می کنم تنها دلیلی که باعث میشه بهش فکر کنی ترس از آیندست و نه علاقه مندی
شاید به خاطر اینکه شرایط تقریبا خوبی داره !
اما عزیزم اینکه تو یه حس اولیه علاقه مندی بهش داشته باشی لازمه
آیا این آقا برات جذابیت داره ؟
آیا فکر می کنی که بتونی دوستش داشته باشی ؟
ببین فقط از جانب خودت فکر کن. به احساسی که اون بهت داره فکر نکن. به احساس خودت توجه کن و برامون بگو که چقدر برات دوست داشتنیه این آقا ؟

من بخاطر ارزشهایی که در مورد قیافه و ظاهر و تحصیلات خانواده واسه خودم ساختم اولش هیچ حسی نداشتم. یه روز که باهاش رفتم بیرون خیلی خوشم اومد چون خیلی مهربان بود و تظاهر هم نبود و من خیلی راحت میتونستم باهاش ارتباط برقرار کنم بدون اینکه معذب باشم یا حس بدی بهم دست بده. و فهمیدم که آدم فنی ای هستش و چندین طرح اختراعی داشته .و روز دیگه که با دوستامون رفتیم سینما و اونم بود و اتفاقا" فیلم مضطرب و ناراحت کننده ای بود یهو احساس بدی بهم دست داد احساس کردم ازش خوشم نمیاد.
تازه دارم خودم رو میشناسم. چون از رفتار پدرم و خانواده اش عذاب کشیدم که مرد سالار هستند و وابسته به همون قوم هستند من شرطی شدم. از شهری که بخاطر پدرم توش زندگی میکنیم میخواستم رها بشم و با ازدواج با این آقا مدتی رو مجبورم اینجا زندگی کنم. رویای من همیشه آزادی و آزادگی بوده من خودم رو ناجی مادرم تصور میکنم که روزی باید نجاتش بدم. زندگی ما اسف بار نیست در واقع منم که توقع یک زندگی ایده آل پر تفاهم و عادلانه رو دارم. الان میفهمم که این زندگی برام عقده شده و ترس دارم که بهش نرسم.

یه مسئله هم هست اینکه تا اینجای زندگیم این آقا از معدود آدمایی هست _ از بین آدمهایی که باهاشون مواجهه شدم_ که لیاقت ابراز محبت صادقانه رو داره بدون اینکه مغرور بشه یا زیادیش بشه...قدر میدونه
خلاصه اینکه فکر کنم با این تردیدا و اخلاقام اون بیچاره رو هم به دردسر انداختم.
این آقا گاهی برای من جذاب و گاهی معمولی هستش....فکر کنم این منم که خل شدم!