عذاب وجدان رهام نميكنه...چكار كنم؟؟

[amiri25]

سلام به دوست عزیز.
همیشه تو زندگی ما آدما کاشکی های زیادی میاد.از اینکه واقعا اون خانم و احساساتش براتون مهم هست ممنون و خدا رو شکر کنید.اما سعی کنید باز هم منطقی هم خودتون فکر کنید هم با خانوادتون صحبت کنید.(بدون اینکه با ایشون در ارتباط باشید)اون وقت اگه واقعا کنار هم بودنتون امکان نداشت بدونید که خدا به فکر دل مهربون شما هست .اخه اینقد ادما بی وفا هستن و هیچ وجدانی تو وجودشون نمونده که شما را باید تحسین کرد.ما دخترا خیلی بیچاره شدیم.منکه بیزارم از دختر بودن.
موفق باشی و شاد...

ممنونم دوست عزيز

یک نکته مهمی که اینجاوجودداره وشمااون رودرنظرنگرفتیدمطلع کردن خانواده هادرهمون اول اشنایی است که درحال حاضر به عذاب وجدان تبدیل شده است درسته شمادل دخترخانم روشکستیدومن کاری بااین ندارم ولی بهتره این تجربه ای برای شمادرزندگیتون باشه وبدون اطلاع خانواده هااقدام نکنیدحتی اگراشنایی قبل از ازدواج داشتیددرهمون روزاول به خانوادتون اطلاع بدهید

من ميدونم كجا رو اشتباه كردم. از نحوه آشنايي من با ايشون كه تو اينترنت بود تا آخرش كه به خانواده ها گفتيم همه رو اشتباه كردم. الان مشكل من اينه كه هنوز حس ميكنم در قبال اون مسئوليت دارم. امسال كه براي بار دوم كنكور داده همش نگرانشم كه آيا قبول شد نشد...چي قبول شد...ضربه اي كه من ناخواسته بهش زدم چقدر تو خراب شدن كنكورش تاثير داشته؟ اينا مثل يك فيلم شب و روز گاه و بي گاه از جلوي چشمم رد ميشن...اينهاست كه منو عذاب ميده

وقتی چند ماهی هست پیام نمیده یعنی اون هم موفق شده که با خودش کنار بیاد. مسلما الان داره زندگیشو می کنه . مبادا برای طلب حلالیت و به خاطر عذاب وجدان و .... برید سراغش . به زندگیتون برسید. مطمئن باشید اون دیر یا زود همه چیزو فراموش می کنه

مطمئن باشيد ديگه همچين اشتباهي نميكنم كه باز برم سراغش. اصلا...

برعکس دوستان دیگه، من می گم فراموش نمی کنه و کار اشتباهی کردید،
اما چاره ای نیست.
اون زمان که داشتید ایشون را به خودتون وابسته می کردید از شرایط خانوادگیت و تاثیر و نقش خانواده ات در تصمیمت مطلع بودی.

نمی دونم اون دختر چقدر توی شکل گیری و ادامه این رابطه نقش و اشتباه داشته،
اما می ترسم مثل بقیه بهتون بگم فراموش می کنه و چیزی نیست و ... فردا همین بازی را با یکی دیگه بکنی.
اولین بار سخته، بعد کم کم عادی می شه !!

لطفا دیگه این کار را با کسی که قصد یا توانایی ازدواج باهاش نداری نکن.

من ديگه كسي رو وابسته نميكنم. اول رابطه مون هم بهش گفته بودم كه اگه خانوادم موافق باشن باهم عروسي ميكنيم اگر مخالفت كنن امكانش نيست اما به مرور زمان كه بهم وابسته شديم اين حرفم كلا رنگ باخت...
الان من كاري نميتونم بكنم كه غم و ناراحتي رو از دلش در بياره فقط تنها كاري كه ميتونم انجام بدم اينه كه ديگه سراغ همچين كاري نرم...
نه اشتباه ميكنيد دل شكستن هيچ وقت براي هيچ كسي عادي نميشه. هميشه سخته هميشه عذاب دادن بقيه سخته...عذاب كشيدن تو اين مسائل به مراتب راحت تر از آزار دادن كسي هست كه دوستش داشتي...

من به جوابم رسيدم. فقط يك سوال ديگه داشتم كه بايد اون رو در تاپيك جداگانه اي مطرح كنم. ممنونم از دوستان به خاطر نظرهاشون.