دوست خوبم من همسن خودتم و دو ساله كه ازدواج كردم با كسي كه خودش به شدت بهم علاقه داشت و تحصيلاتمون در يك سطحه و با اين وجود خيلي وقتا با هم به مشكل مي خوريم!
اينو گفتم كه دو تا نتيجه ازش بگيرم: اول اينكه ازدواج اون چيزي نيست كه از دور به نظر مياد و اصلا نمي ارزه كه به خاطرش با كسي كه دلت نمي خواد همخونه بشي!
دوم اينكه سطح تحصيلات لزوما دليل پخته بودن آدم نيست!
به عنوان يه دختر امروزي ازت مي خوام ابدا با خواستگاري ازدواج نكني!
اگه مي خواي سرنوشتتو بسازي اول از همه بايد فكر ازدواج رو رها كني و به خودت يادآوري كني كه چنين اتفاقي درست در زماني كه خداوند برات در نظر گرفته برات پيش مياد!
پس با يه ذهن آزاد شروع كن به عشق ورزيدن و اول از همه به خودت عشق بورز! تو زيبايي هاي خودت رو داري و مثل همه كاستي هايي ! تو يه دختر منحصر به فردي!
مشغول يه كاري شو كه دوست داري و از انجامش لذت مي بري! و از خونه بزن بيرون! شده هفته اي دو روز ولي اكتيو باش!
خود خود خودت باش و سعي نكن ادا دربياري كه خوشايند كسي باشي و حتي اگه مردي رو ديدي كه جذبت كرد اصلا به فكر جذبش نباش و در مقابلش فقط و فقط خودت باش!
بهت قول مي دم تو يه مدت كوتاه اون اتفاق خوب مي افته!
يه روزي، يه جايي ، يه كسي، يه چيزي... صبر داشته باش...
هميشه يادت باشه كه تنها بودن خيلي خيلي خيلي بهتر از بودن با يه همراه بده!
مخاطب خاص خودتو پيدا كن!