سلام به نظر من همون اندازه که اون آقا کارشون اشتباه بوده کار شما دوست عزیز (قبول دوستی با ایشون طی 7 سال) اشتباه محض بوده و هر دو به یک میزان مرتکب اشتباه شدین.. شما عذاب وجدانی که الان دارید باید 7 ساله پیش زمانی که از کمکهای اون آقا بهرمند میشدین میداشتین..اون موقع به الا فکر میکردین.. شما که همون موقع میدونستین این رابطه سر انجامی نداره چرا پذیرفتین؟؟؟ چرا کمکهای ایشون رو قبول کردین؟؟؟؟ با اینکه میدونستین هیچ وقت نمیتونین با اون آقا ازدواج کنید!!!! به هر حال کاری که شده و هر دو مرتکب اشتباه بزرگی شدید چه بسا اگر شما خیلی قاطع و تند اون زمان با ایشون برخورد میکردین و احساساتی نمیشدین این دوستی ادامه نمیافت البته با احستاسات اون اقا بازی نمیشد.. ایشون هم انسان هستند هر چند راهشون اشتباه بوده...... حال که خوشبختانه دوست خوبم تصمیم درست و به جایی گرفتین یکبار دیگه احساساتی نشین با جدیت به راه عاقلانه که انتخاب کردین ادامه بدین..... البته آرامش حق شماست و اجازه ندین هیچ چیز این ارامش رو از شما بگیره و به گذشته فکر نکنید....به گریه های چند روزه یا اقدام به خودکشی اون اقا هم اجازه ندین که لذتهای واقعی زندگی رو از شما بگیره... شما مستحق این هستید لذت ازدواج زندگی مشترک و بچه دار شدن را بچشید این حق انسانی شماست....براتون ارزوی خوشبختی میکنم.