خدمت دوست بزرگوارم میگویم که ، اولا آفرین بر شما که میگویید من هیچ اجباری در القاء دین به فرزندانم به خرج نمیدهم ، و حقیقتا شما قدم اول را خوب برداشته اید ، اما خواهر یا برادر گرامیم این تنها راهکار نیست ، شما همیشه در آموزش صحیح دین باید دست از روشنگری برندارید ، ولی نکته مهم و حایز اهمیت اینجا است که فرزند در عمل به دین همیشه حداقل یک قدم و یا بیشتر از پدر و مادر پایین ترند ، پس اگر پدر ومادری ساعت 4 بعد از ظهر نمازشان را خواندند به هیچ وجه انتظار نداشته باشید فرزندتان ساعت 12 تا 4 بخوانند و و حتی اگر نمازشان قضا شد باید خودتان را توبیخ کنید نه اورا ، هر چه اهمیت شما در مسایل دینی در عملتان بالاتر رفت قطعا در فرزند هم متغیر خواهد شد ، و نکته مهم دیگر نیز این است که پیامبر در سفارش به این ماه به مردم میگوید :در این ماه به کوچکترها مخصوصا کودکان خوش برخورد تر باشید ؟ می دانید چرا ؟ چون وقتی پدر و مادر در این ماه خوش اخلاقتر باشند او همیشه عاشق ماه رمضان خواهد شد و میگوید ای کاش تمام سال ماه رمضان باشد تا پدر و مادرم خوش اخلاقتر باشند ، اما امان از موقعی که پدر و مادر ها در این ماه به خاطر گرسنگی و ........... بد اخلاقتر باشند ، آنوقت فرزندن چه خواهد گفت ؟ ای کاش ماه رمضانی وجود نداشت و ............... ای کاش نماز خواندنی وجود نداشت و ................
همین امر را در تمام عبادات مانند روزه و نماز و ........ اجرا کنید ، آنوقت ببینید فرزند شما عاشق نماز و روزه خواهد شد یا نه ؟ در موقع اجرای عبادات تا میتوانید زیباترین اخلاقتان را به نمایش بگذارید ،
البته مسایل مهمی دیگر هم باید رعایت شود که این چند سطر گنجایش بیان آنرا ندارد ،
من به شما واقعا آفرین میگویم که دغدغه دین فرزندتان را دارید .
حق نگهدارتان باد
زندگیان مملو از شیرینی و محبت
یا علی