سبک زندگی مجردی ، پذیرش یا انکار ؟
سبک زندگی مجردی : در این نوشته قصد ندارم زندگی مجردی را بدبختی یاخوشبختی نشان دهم ، قصد تشویق یا برحذرداشتن هم ندارم . معتقدم دلایلی وجود دارد که باید
- سبکی از زندگی به اسم سبک زندگی مجردی را پذیرفت و بدان رسمیت بخشید
- سپس آن را آسیب شناسی امروزی کرد تا به مردم رشد دهد
مقدمتا عرض میشود که دو نوع زندگی مجردی مد نظر این نگاشته است ، افراد مجرد سن بالاتر از ۳۵ و افرادی که به هر دلیل از همسران خود جداشده اند
- میشه مجرد بود و فکر کرد مجردی یعنی هرزگی و هر روز به لیست دخترها و پسرهای ارتباطی خود افزودن و دوستان اجتماعی فیسبوکی خود را ۱۰۰۰ تا کردن و دل خوش بودن به اینکه داریم زندگی میکنیم. مقاله ای خواندم از آقای کشتکار در این باره که در بخشی از آن اشاره میکرد که ” شاید بهتر باشد لایک‌های فیس بوک را خیلی جدی نگیریم. ممکن است خیلی از آنها حتی نوشته ما را نخوانده باشند. شاید بهتر باشد چند صباحی از فضای مجازی بیرون بیاییم و پا به دنیای واقعی بگذاریم. آن وقت می‌توانیم قضاوت کنیم که چند درصد از دوست‌دارانمان بیرون از فیس بوک هنوز به یادمان هستند. “
- هر طوری زندگی مجردی خودت را تنظیم کنی، متاهلیت نیز از آن تبعیت خواهد کرد و با ازدواج معجزه ای در سبک زندگیت ایجاد نمیشه.
- به نظرم جامعه ایرانی با بالا رفتن سن ازدواج مدتیست به سمت زندگی مجردی پیش میرود. سالهای دهه ۷۰ ، زندگی مجردی متعلق دانشجوهای غیر بومی بود که در شهرهایی غیر از شهر خودشون قبول شده بودند ؛ نگاه بدبینانه ای به این نوع افراد وجود داشت. ساکنین شهرهای میزبان ، ورود این دانشجویان را آفتی برای سنتهای خود میپنداشتند و تنها زمانی عقب نشینی کردند که فرزندان خودشان نیز به شهرهای دور رفتند و دیدند دانشجویان تازه وارد غیر از مصیبتهای فرهنگی (!) فرخندگی های سرمایه و پول و رونق کسب و کار نیز به شهرشان می آورند ! ( مثل تغییرات شدیدی که قزوین بعد از ظهور دانشگاه آزاد اسلامی کرد و خانه سازی و مغازه داری و…رونق بالایی به لطف دانشجویان پیدا کرد )
اما امروزه “مجردی زیستن ” ساحتی جدید نی پیدا کرده است و نیازی نیست دانشجو یا مهندس اعزامی از تهران باشی بلکه آدمهایی هستند که تو شهر خودشون هستند و مجردند و جدا از خانواده شون برای خودشون زندگی درست کرده اند ، اکثرا هم سن و سال بالای۳۰ سال دارند . گرچه مطالعه جامعی درباره سبک زندگی مجردی در ایران نداشته ام و ندیده ام هنوز که با عدد و رقم الان بهش استناد کنم ؛ ولی تک مطالعات خوبی در این باره داشته ام .بررسی که میکنیم میبینیم که اتفاقاتی در جامعه و بازار کار رخ داده است : معماری و مهندسی خونه های با متراژ پایین ، دکوراسیون متناسب با زندگی تک نفره ، محصولات خانگی تک نفره داره سهم قابل توجهی از بازار ایران را کم کم به خودش اختصاص میده.
املاکی ها زودتر از ما فهمیدند چه تغییران جمعیتی یعی چه؟ زیرا بازار خانه های مناسب افراد مجرد ، بازار گرمی در سالهای اخیر بوده است و آن نگاه بدبینانه به زندگی افراد تنها جای خود را به نگاهی مشتاقانه در صاحبان خانه داده که مشتریان پر درآمد مجرد را با کمال میل میپذیرند و امروز امر غریبی نیست که آپارتمانهای مجردین را تک و توک ببینیم
برای مجردهای مرد و زن بالای ۳۵ سال ، بزودی بانکها باید خدماتی بدهند . تفریحات ، کافی شاپها ، خدمات پزشکی ، آموزشی ، روانشناسی مخصوص این نسل موفق ولی مجرد باید راه اندازی بشه. نمیشه چون اینها ازدواج نکرده اند حذف بشوند از معادلات اجتماعی. مطمئنم به سرعت دانشجویان جامعه شناسی ، مردم شناسی و روانشناسی مقولات بسیار مهمی برای مطالعه این نسل خواهند یافت در غیر این صورت این نسل توان دارد خیلی آسیب به بقیه ساحات جامعه وارد آورد زیرا مردم به موقع متوجه نشدند که مجردی خیلی از اینها از روی ناچاری بوده است. هزاران دختر مجرد در ایران هستند که موفق اند ، دور از خانواده های شان رشدهایی تحسین بر انگیز کرده اند ولی خانواده های ایرانی به علت دوری اینها از پدر و مادرشان ، آنها را دارای صلاحیت ازدواج با پسران خود نمیبینند و سراغ این دختران نمیروند .
تاسف بزرگتر اینکه کم نیستند مردانی متاهل یا مردانی شکارچی که تشنه روابط گذری با این دختران هستند و از هر وسیله ای برای این نیت استفاده میکنند
درباره سبک زندگی مجردی بحثهای دیگری نیز هست. بسیاری از مردان و زنانی که تجربه طلاق دارند به خاطر تنوع طلبی و گرفتن مهریه و…نبوده بلکه هر کس دیگری نیز جای اینان بود ، ادامه نمیداد ! این افراد جدا میشوند و تازه بحران آغاز میشود ! این افراد از دایره انتخاب ازدواج جامعه کنار گذاشته میشوند ! و تاسف بار تر اینکه به دایره روابط گذری و زنگ تفریحی بقیه دعوت میشوند !
شما هم شنیده اید زنی مطلقه ، ۳۲ ساله برای استخدام در یک شرکت مجبور شده تن به آزارهای کلامی و غیر کلامی همکاران یا مدیر هوسران خود بدهد و اختصاصی به ایران نیز ندارد ولی در عجبم که خیلی ها با خواندن این متون بلدند بفهمند و هم دردی کنند اما دریغ از یک اقدام عملی ! حتی میشه در محافل خانوادگی این بحث را راه انداخت که افراد مطلقه – به شهادت من که هزاران نفر از این بزرگواران را ویزیت کرده ام چه مرد چه زن – به مراتب زحمت بیشتری برای خودسازی ، مطالعه خویشتن ، دین ورزی ، اشتغال و ورزش و ….کشیده اند. مردان و زنانی هستند که اکثرا با سوادند ، شایسته اند ، صدها نفر زیر دستشان کار میکنند ، و این جامعه چه بی رحمانه اینان را لایق ازدواجی سالم نمیداند و چه ساعتهای عزیزی از این هم میهنان من که پای اینترنت و میهمانی های بی سرو ته و…حرام میشود. چه تنهایی تلخی دارند بعضی شان که نه توسط خانواده هایشان نه دوستان متاهلشان درک میشود
سال ۹۲ باید به این دغدغه پرداخت که هر دو گروه مجردان ( مطلقه گان و مجردان سن بالا ) اولا رسمیت دارند ، قایم کردنی نیستند ، بخشی از مردم ما هستند باید همه با طیب خاطر ازشون خواهش کنیم در محافل ما حضور داشته باشند ، قبل از تماشای نابخردانه “زخم مطلقه بودن” باید عظمت انسان بودنشان را نظاره گر باشیم
ثانیا بپذیریم اگر شرایط ازدواج افراد سن بالاتر دختر و پسر را فراهم نمیتوانیم بکنیم ( به عنوان خانواده به عنوان مسوول دولتی و…) به مجرد بودن اینها و سبک زندگی تنهایی ایشان احترام بگذاریم و شرایطی فراهم کنیم که بهتر و شادتر بزیند زیرا لیاقت زندگی خوب را قطعا دارند
اینفوگرافی زندگی مجردی در آمریکا نکات جالبی داره مثل اینکه برای الین بار در تاریخ این کشور سهم زندگی های مجردی بیشتر از زندگی های متاهلی شده چیزی که باید در کشور ما از الان پیشگیری کرد
منبع: سایت توانگری دکتر علیرضا شیری
- - - Updated - - -
ضمنا دوستان عزیز با مراجعه به همون سایت میتونن تعداد زیادی از نظرات خوانندگان رو در مورد این مقاله بخونند و ببینند.
واقعا تامل برانگیزه...!
علاقه مندی ها (Bookmarks)