ببین دختر خوبم،باز داری حرفهای بد بد می زنی؛اینگونه تفکر درباره معنویات و مادیات و درجه بندی آنها برای گزینش فردی برای ازدواج چندان کارساز نیستند.شما باید از ایشان *شاخت* درست و سبتاً کاملی داشته باشید. و شرایط او را نسبت به خودت بسنجی.
ببین خودت چگون هستی؟چه می خواهی؟باورهایت،اهدافت و طرز نگرشت به دنیا چگون است؟علایق و مواردید که از آن می ترسی یا بدت می ید چیست.شناخت،شناخت و بازهم شناخت.
این را بدان آن کسی که تو می خواهی،باید خدا برایت خلقش کند.البته باید اولویت بندی داشته باشی و میانگین را درباره هر خواستگاری در نظر بگیری.اینکه به سطح اجتماعی تو بخورد،بله درست است،ولی ده ها فاکتور تأثیرگذار دیگر را هم مد نظر قرار دهی.
درباره غرور موضوع عکس است و نیز در مورد خود کم بینی؛چرا که در هر و حال فردی با ویژگیهای کاملاً متضاد را جذب می کنی.دلیلش ساده است:
1-اگر کسی مغرور باشد،به هر حال در بین رفتار یا ویژگیهای دیگران اشکالی را خواهد یافت(چن همه دارای اشکالند و گل بی عیب خداست) و روشن است که او را پایین تر از خودش می بیند و او می شود اوها و در دنتیجه همواره با فکر خراب و خیال خود همه پایین تر از آدم می شوند که همان جلب انسانهایی است که غرور ندارند یا برجستگی خاصی
2-اگر دچار احساس ناتوانی و خود کم بینی در برابر دیگران باشد،چون به هر حال با فکر خرابش هر کسی را با یک علتی بالاتر از خودش می بیند،همواره افرادی که از نظر خودش مغرورند را به سوی خودش می کشاند.
البته اینها همه دست خود ماست و نخست باید انسانی معمولی و نرمال بوده و اوضاع روانی ما متعادل باشد تا بتوانیم گزینشهایی منطقی در هر موردی و از جمله ازدواج داشته باشم.