به این خانم پیشنهاد ازدواج بدم!؟

[امیدوار92]

اول از همه با خودت رو راست باش شما از اون خانم خوشت اومده زیباست پولداره و از خانواده معتبریه در مورد خصوصیات اخلاقی اش چقدر می دونی؟ از کجا می دونه شما بهش علاقه مندی؟ مگه بهش گفتی ؟ اگه باهاش حرف نزدی چون دختر زیبایی هست و ظاهر خیلی جلب توجه می کنه فکر کرده شما هم مثل بقیه؟
نکته مهم اینه شما دوست داری با این خانم ازدواج کنی ولی یه نکته بسیار مهم در زندگی این خانم قدرت تصمیم گیری رو ازتون گرفته بگذار رو راست بگم من یه خانم هستم که خیانت دیدم با چشمهای خودم لمسش کردم اگه آقا بودم با این خانومی که شما می گی ازدواج نمی کردم برای شما نمی گم ازدواج کنید یا خیر تصمیم گیری با خودتون ولی اگه این نکته براتون مهم هست ببین چقدر مهمه جقدر حساس هستید.

[toojih]

میدونه من بهش علاقه دارم!
راستشو بخواین من هیچوقت باهاش صحبت نکردم،

سلام اقا نیما، به نظرم یه کمی حرفات متناقض یا کمی عجیب میرسه.

آدم احساساتی هستم و از این حیث ضربات زیادی توی زندکیم خوردم...

ایشون از لحاظ ظاهری فوق العاده زیبا
پدرش یکی از تجار معتبر بازار تهران
از لحاظ مالی وضعشون بسیار خوب
اعتقاد به روابط آزادنه با پسرها داره

با توجه به اینکه موردهای شکست خورده قبلی داشتی که به نظر میرسه اونها شما رو نخواستن که باعث شده ضربه بخوری بنابراین دخترخانمی با همچین ویژگی هایی فکر میکنی بهت جواب مثبت میده؟!!

حالا سئوالم از شما اینه که فرض براینکه من به هرشکل از این خانم جواب مثبت بگیرم، درسته که رسما ازش تقاضای ازدواج کنم یا توی زندگی دچار مشکل میشم!؟

با توجه به حرفهای بالا به نظرم شما برای گرفتن جواب مثبت اقدام کن. از اونجاییکه من فکر میکنم تقریبا احتمال گرفتن جواب مثبت در حد احتمال موفقیت این زندگی در آینده است،

بنابراین اگه بتونی جواب مثبت بگیری چرا نشه روی همین جور شدن احتمالات کم حساب کرد و زندگی خوبی داشته باشی.

[مصباح الهدی]

سلام آقای عزیز.شما احساساتی شده اید و عاطفی سنتونم ملاک نیست که شما اشتباه نکنید....من هم خوندن این مطلب رو توصیه میکنم.نکته مشترک شما و این مطلب و مطلبی که kamr عزیز پیشنهاد کردند این هست که به نشانه هایی که قبل از ازدواج دیده اید بی اعتنایی می کنید....: زنی که همه دنیام بود وقیح و دروغگو شده

آقا نیما همان طور که آقای سپید قلب گفتند من هم این چند وقت که مطالب تالار را خوندم دیدم که آنهایی که در ازدواجشان دچار مشکل شده اند غالبا نشانه هایی را قبل از عقد یا نامزدی می دیدند اما نسبت بهش زیاد توجه نمی کردند و دقیقا همان مطلب بعد از ازدواج براشون مساله ساز شده بود.
خیانت فقط یکی از اون مطالب بود.خیلی مطالب دیگه از جمله اخلاق ؛طرز برخورد و عواطف و.... را خوندم که طرف کلی شکایت می کرد.ما ازش می پرسیدیم تو دوران آشنایی متوجه نشده بودی؟ می گفت تا حد کمی این جوری بود ولی من فکرش را هم نمی کردم که این قدر باشه.........

زمزمه هایی که قبل از ازدواج می شنوید؛بعد از ازدواج به فریاد تبدیل میشن!!!

در هرحال به تمام ابعاد یک ازدواج موفق دقت کنید.(البته این موضوع با ایده آلگرایی متفاوت هست)
موید باشید

[Nima1364]

جناب محترم............ منم خیلی ها رو میشناسم که اینطوری بودن و بعدش وقتی وارد زندگی شدن واقعا وفادارانه در کنار همسرشون بودند چون ذات درستی داشتند....البته میشه رو حساب سن پایین ایشون گذاشت... .به نظرم روی چیزای دیگه کمی تمرکز کنید مثلا نامحسوس تحقیق کنید چرا دوستی هاش رو به هم میزده...وچرا مثلا با دوستاش دوام نیاورده...ایا کلا معتقد ادم باید خوش بگذرونه..هر چی بهتر باشه به اون سمت میره... بنظرم رو صفات اخلاقیش تکیه کنید......چون همین ذات فردا شما رو هم درگیر میکنه..به نظرم عجله نکنید وسعی کنید بهتر بشناسیدش...

فکر میکنم فقط شما منظور منو کاملا متوجه شدی.. به هر شکل ممنون اما متاسفانه در حال حاضر به جز دنیای مجازی ارتباط دیگه ای با ایشون ندارم که بخوام راجع به روابط گذشتش اطلاعات بیشتری بدست بیارم!
..
اما در مورد سایر دوستان ضمن احترام به عقایدتون، من فکر میکنم یا بنده بد توضیح دادم یا دوستان پست اولم رو درست مطالعه نکردند!
به هر شکل جهت روشن شدن موضوع یکبار دیگه اشاره میکنم:
1) شرایط مالی این خانم (چه خوب، چه بد) اصلا برای من ملاک نیست، یه عده از دوستان نوشتن چون ایشون پولدار هست یا موقعیت پدرش خوبه شما به سمتش کشیده شدی، اما با قاطعیت اعلام میکنم که خیر! به هیچوجه اینطور نیست، اگر این قضیه رو مطرح کردم صرفا به این دلیل بود که میخواستم بگم از لحاظ وضعیت اقتصادی خانواده هامون تا حدودی با هم فرق داریم!
ضمن اینکه برخلاف تصور شما، اتفاقا من ترجیح میدادم این خانم (از این حیث) پایینتر از خودم باشه که در زندگی آیندم بتونم راحتتر توقعاتش رو برآورده کنم!

2) بعضی دوستان من جمله دوست عزیزمون toojih که واقعا صحبتهاشون قوت قلبی بود برای من!!! (جسارتا خیلی بدبینانه به مسائل نگاه میکنید!) راجع به تناقض موجود در گفتار من صحبت کردن..
عزیزجان اگر دقت کنید من توی همون پست اولم توضیح دادم موضوع رو با ایشون مطرح کردم اما نه حضورا !!
..و روی همین حساب این خانم در حال حاضر از کم و کیف ماجرا باخبر هست! به همین خاطر گفتم "علیرغم اینکه میدونه..."
به علاوه اون مبحث احساساتی بودن که مطرح کردم، یه اشاره کلی بود در جهت معرفی بیشتر خصوصیات روحی خودم، نه اعتراف به شکستهای عشقی متعدد که شما اینظور برداشت کردید! شرایط اقتصادی به تنهایی نمیتونه ملاک باشه ضمن اینکه موقعیت خانوادگی و سطح تحصیلات بنده دست کمی از این خانم نداره که بخوام نگران این بخش ماجرا باشم!

3) راجع به بحث اختلاف سنی هم که فرمودید، فرمایش شما صحیح هست، هضم کردن 7 سال اختلاف سنی توی سال 1392 شاید یه مقدار مشکل باشه ولی حقیقتش من خیلی توی نت و سایر منابع اطلاعاتی تحقیق کردم که متاسفانه در نهایت به عدد قطعی نرسیدم!
..از لحاظ علمی گویا اختلاف سنی 2 تا 7 سال (4-5 سال ایده آل) توسط اهالی فن برای ازدواج توصیه شده اما خیلیها اصلا اختلاف سنی رو ملاک نمیدونن کمااینکه بسیاری از ازدواجهایی که در زمان قدیم -نه خیلی قدیم- انجام شده تحت همچین شرایطی - بعضا با اختلاف سن دو رقمی- بوده و تا به امروز هم روابطشون پا برجا باقی مونده..

به هر شکل بازم ممنونم از همه دوستان، چه اونهایی که دیدشون به قضیه مثبت یا دست کم خوشبینانه بود و با نظراتشون اسباب امیدواری من شدند و چه اونهایی که به هر دلیل کل ماجرا رو مردود دونستن! :)

شب همگی خوش..

[مصباح الهدی]

سلام دوستان


من 28 سالمه، فارغ التحصیل رشته طراحی داخلی و خانواده نسیتا متمولی دارم اما بنا به اعتقادات شخصی اصلا عقیده ای به برقراری رابطه دوستانه با جنس مخالف مگر به قصد ازدواج ندارم. اساسا آدم احساساتی هستم و از این حیث ضربات زیادی توی زندکیم خوردم که بدترین اونها همین موردی هست که در ادامه میخوام خدمتتون عرض کنم..
نزدیک به 2 سال پیش یه خانمی رو توی دانشگاه دیدم، ایشون از لحاظ ظاهری فوق العاده زیبا هست و با شناختی که بعدها روش پیدا کردم فهمیدم 21 سالشه، پدرش یکی از تجار معتبر بازار تهران هست و از لحاظ مالی وضعشون بسیار خوب هست!

البته اختلاف سطح اقتصادی قابل هضم هست اما چیزی که من باهاش مشکل دارم اینه که ایشون با توجه به شرایط سنیش اعتقاد به روابط آزادنه با پسرها داره و تقریبا هر 2 ماه یکبار با یه نفر دوست میشه و این اتفاق در شرایطی داره میفته که میدونه من بهش علاقه دارم!
راستشو بخواین من هیچوقت باهاش صحبت نکردم، با اینکه از همون روز اول نیتم ازدواج با این خانم بود اما با توجه به مسائلی که براتون توضیح دادم دودل شدم و همین موضوع باعث شد به این فکر بیفتم که از طریق فیسبوک وارد عمل بشم؛ میدونستم کارم اشتباهه.. از یه طرف بهش علاقه داشتم و از طرف دیگه چون تردید داشتم که میشه روی آدمی با این خصوصیات برای زندگی حساب کرد، ترجیح دادم بیشتر از فرستادن یه پیغام توی فضای مجازی هزینه ندم، البته منظورم هزینه مالی نیست!
روی همین حساب بهش گفتم که من بهت علاقه دارم، اما هنوز جواب خاصی بهم نداده، نه منفی و نه مثبت!

میدونم اگر با دید منطقی بخوام به قضیه نگاه کنیم، کل ماجرا مسخره به نظر میرسه و پیش خودتون میگید چطور یه آدم 28 ساله تحصیلکرده میتونه اینقدر احمقانه فکر کنه!؟ اما متاسفانه اینقدر بهش علاقه مند شدم که فکر میکنم میتونم این مسائل رو نادیده بگیرم!
راستش من تو زندگیم هیچوقت انقدر احساس ذلالت نکردم که الان..

بگذریم.. حالا سئوالم از شما اینه که فرض براینکه من به هرشکل از این خانم جواب مثبت بگیرم، درسته که رسما ازش تقاضای ازدواج کنم یا توی زندگی دچار مشکل میشم!؟

ممنون؛ ضمنا می بخشید اگر یه مقدار تعداد سطرها زیاد شد!

کدوم مسائل را از شدت علاقه می خواستین نادیده بگیرید؟
خودتون فکر می کردین از چی تو زندگی دچار مشکل میشین؟
پس آقا نیما شما در چه موردی کمک می خواستین؟
*سوالتون را دقیق بفرمایید.
*لطفا نکات مثبت و منفی این خانم را هم بگید .
اگر خودتون فکر می کنید روابط آزادشون براتون مساله ساز نیست که دیگه جای بحث نداره.

گاهی اوقات فهمیدن صورت مساله خود جوابه!

[Nima1364]

دوستان گرامی
ضمن عرض سلام مجدد
راستش من این هفته عزمم رو جزم کردم که برم با این خانم رو در رو صحبت کنم..
ایشون دو روز توی هفته، تو دانشگاهمون کلاس داره و روی همین حساب با پرس و جو از طریق بچه ها رفتم دانشگاه..
روز یکشنبه بود تقریبا بعد از 8 ماه دوباره از نزدیک میدیدمش (قبلا هم گفتم توی این مدت از طریق پی ام بهش ابراز علاقه کرده بودم)، اونروز فقط همدیگرو از دور دیدیم، پشت فرمون ماشین بود برگشت سمت منو چند ثانیه نگاه کرد منم فقط نگاش کردم، هر چند در اون شرایط کار خاص دیگه ای هم نمیشد انجام داد!
خلاصه اون روز از بخت بد دیگه ندیدمش..
اما امروز دوباره رفتم دانشگاه که کارو یکسره کنم، دیگه خودمم از این بلاتکلیفی خسته شدم (خدا هیچ بنی بشری رو به این وضع دچار نکنه!)، تصمیم جدی بود برای جلو رفتن اما .. برای اولین بار وقتی از دور متوجه من شد در حالیکه مشغول گوش کردن صحبتای دوستش بود شروع کرد به نگاه کردن در و دیوار (کلا به همه اشیا موجود در صحنه نگاه کرد جز این شی 2 متری!) و جالبتر از اون اینکه با اخم از جلوم رد شد!
خلاصه یه مقدار دلسرد که چه عرض کنم حقیقتش جا خوردم!! بعنی کلا برام سئوال شده بود که معنی این جرکت یعنی چی!؟ یه جور ابراز تنفر هست یا مثلا داره ناز میکنه!؟
خلاصه منم بلند شدم به فاصله چند دقیقه بعد رفتم توی لابی، دیدم جلوی در آسانسور با دوستش وایساده یکی دو بار برگشت سمت منو نگاه کرد، اینبار فقط نگاه، نه اخم، نه لخند، نه!؟!

راستش الان 2-3 ساعتی هست که برگشتم خونه و دارم راجع به این واکنشها فکر میکنم، اما هنوز با خودم به تفاهم نرسیدم که آیا واقعا این خانم از من خوشش نمیاد یا در حالت بدبینانه تر متنفر هست و مثلا فکر میکنه من بهش نظر سوء دارم!! یا قضیه ناز کردن و با دست پس زدن و با پا پیش کشیدن هست!؟!

توی این یه هفته هم کار خاصی انجام ندادم که بگم تاثیر عمل خودم بوده، البته یه مطلبی هست، من (از اونجایی که مثل بیشتر بچه های هنر، علاقه مند به شعر و موسیقی هستم) معمولا اشعار و متون عاشقانه رو توی صفحه خودم توی فیسبوک شیر (شر) میکنم، روی همین حساب گفتم شاید با خوندن این مطالب جوگیر شده یا مثلا برداشت خاصی داشته! چون آخرین پستی که گذاشته بودم یکی از قطعات بابک اباذری بود با این مضموم:

آنقدر زیبایی
که فراموش می کنم
این فقط یک عکس است
بی اختیار
نوازش ات می کنم

الان شما بخصوص خانمهای محترم که دارین این مطلبو میخونین فکر میکن، با این اوصاف این دختر 21-22 ساله چه چیزی توی ذهنش میگذره که رفتارش به این شکل هست!؟
خیلی عذر میخوام، خیلی ببخشید، بی ادبیه ولی من الان واقعا مثل اون حیوان زحمتکش توی گل گیر کردم!