بهم اطمینان بدید که خدا هست

[نگارگر 1986]

ببخشید من این حرفو میزنم.عذر میخوام.عذر تقصیر.اما ادم این استدلال هارو میخونه یاد کتاب دینی سوم ابتدایی میافته...چمیدونم یاد شعر هرچه که بی ندیده خدایش افریده...خورشید و ماه تابان...ستاره درخشان...این همه را به قدرت خدا نموده خلقت میافته

[دختر مهربون]

سلام
یک نکته اول حرفام بگم:
این حرفایی که پایین میزنم، خطاب به خودم هم هست.
یه وقت فکر نکنی نشستم بالا منبر و دارم روضه میخونم!


دوست عزیزم، ما که پیامبر نیستیم برای شما معجزه بیاریم و شما ایمانت تقویت بشه.

مسائلی که ماها هر کدوم تو زندگی خودمون تجربه کردیم هم یه سری مسائل شهودی و شخصی هست که اغلب واسه هر کس به درد خودش میخوره و زیاد به درد دیگران نمیخوره.

مسائلی که توی کتابا هستن هم که... نمیدونم معرفی کتاب به درد شما میخوره؟



راستش من نمیفهمم شما در این تاپیک چه چیزی میخوای از ما.

اگه از مشکلات و سختی ها به نبود خدا رسیدی، به نظرم تاپیک دیگه ای باز کن و سعی کن مسائلت رو باز کنی و اونها رو از جنبه های مختلف بررسی کن تا ذهنت راحت تر بتونه مشکلات رو از شک به خدا تشخیص بده و اونها رو قاطی نکنه.



=====================

من از حرف الکی زدن خوشم نمیاد. میخوام اگر تو نمازم میگم تنها تورو میپرستم و تنها از تو یاری میطلبم دروغ نگفته باشم، حرفم حرف باشه. اگر بگم منزهی، از تصورات اشتباهم مبرا باشه، اگه میگم گواهی میدم یگانه ای واقعا برام تک باشه.

نمیخوام منافق باشم. یا میگم هستم و سعی میکنم حد توانم پاش وایسم. یا میگم نه نیستم. قول نمیدم.

عزیزم این یک اشتباهه.
این حدیث رو نشنیدی مگه؟ (نقل به مضمون)
به پیامبر گفته شد: فلانی نماز میخواند و خلاف هم میکند، پیامبر فرمود: "نماز او روزی نجاتش خواهد داد"


توی خیلی از متد های درمان تلقینی، یک سری جملات هستن که باید هر روز چند بار برای خودت تکرار کنی. مثلا فردی خودش رو بسیار کم جرات میبینه موازی با یک سری کارهای درمانی دیگه، هر روز، با اینکه اون جملات رو قبول نداره، باید به خودش بگه من جرات مندم. (یه چیزی تو همین مایه ها)
و اینجوری به مرور این کلمات روی ذهن و سیستم فکر و در آخر روی عملش تاثیر میذاره.
حالا کاری به این روش ندارم. اما اگه به خود شما این کار بعنوان یه متد درمانی پیشنهاد بشه مثل خیلی های دیگه ممکنه بپذیری. اما برای نماز...!
در حالیکه اون کلمات و عبارات تجویز خداست و این یکی، تجویز یه انسان که ممکنه اشتباه یا درست باشه.

===================================

ازم چی میخواد؟

دوست عزیزم، میدونم توی ذهنت ممکنه چیزای خیلی خیلی بالا و عرفانی میاد.
من هم یک مدت اینجوری بودم و خودم رو درگیر این مسائل میدیدم.
نه که بگم بده. این خیلی خوبه. اما یک مساله ای که هست اینه که آدم بعضی چیزایی که خدا واضح گفته رو ول میکنه و به دنبال یک چیز خیلی خارق العاده میگرده.
این یه خطای بزرگه توی دین من درآوردی ما هست.

یاد یه داستانی افتادم که حضرت داوود از همنشین خودش در بهشت از خدا میپرسه و بقیه شو از لینک زیر بخون:
شماره 96 این صفحه رو بخون
میبینی؟ چیز خارق العاده ای در زندگی ایشون نیست. جز رزق حلال و شکر گزاری و شکر گزاری و شکر گزاری!

من به چند تا چیز رسیدم که :

1) من قراره خودم رو موظف بدونم به همه چیزی که تا حدی بهش مطمئنم خواست خدا هست.
خیلی هم قرار نیست در مطمئن شدن مته به خشخاش بذارم.
میشه اینا: انجام واجبات و ترک محرمات. (واجبات و محرمات هم که توی همه جا نوشته و گفته میشه. خیلی واضح هست)

2) در برخورد با مشکلات، ضمن اینکه شرایط بهتر رو از خدا میخوام، تا جای ممکن سعی کنم نا امید نشم و صبر کنم. صبر. صبر. صبر. حتی اگه نا امید شدم هم، اشکالی نداره. خدا سعی من رو در نا امید نشدن دیده.

3) جاهایی توی زندگی هست که نمیشه کاری کرد. (نمیشه یعنی تلاش کردم و به نتیجه نرسیده.) باید رها کنم و بسپرم به خدا.

به مرور به جزییات این سه تا شاخه اضافه میشه. و اگه مورد جدیدی بود هم بندهای چهارم و .. اضافه میشه.
ولی همشون ساده و قابل فهم هستن. قرار نیست چیز عجیبی بیاد توش.

===========================

من انقدر مغرور و کله شق هستم که نه به بهشت چشم دارم، نه از جهنم واهمه. نمیگم خوبه. ولی خب اینجوریم. الان هم اگر اینجا هستم واسه اینه که از بهش های زیادی گذشتم. از چیزهایی که دلم به شدت مایل بوده گذشتم.

تناقض میبینم بلدا جان تو حرفات!
توی اینکه بهشت جای آدمای مغرور نیست که هیچ شکی نیست!:)
و اینکه به بهشت و جهنم انقدر سطحی نگاه نکن! (یادت نره این حرفا خطاب به خودمم هست)
چیزایی که توی این دنیا ازش گذشتی بهشت نبوده! بهشت رو داری با یه قسمت کوچیک ِ کوچیک ِ کوچیک از این دنیا مقایسه میکنی!!

============================

بعضی وقتا فکر میکنیم اومدیم این دنیا که یک سری کارها و مراحل رو پشت هم انجام بدیم و بعدش بمیریم.
درس بخونیم، سرکار بریم، عاشق بشیم، ازدواج کنیم، بچه دار شیم، بچه مون خوب باشه، ازدواج کنه، نوه مون رو ببینیم، بعدشم بمیریم.
و اگه اون کارا انجام نشه، یعنی بنده خوبی نبودیم!

این یه فکر اشتباهه.

هر کسی ممکنه زندگیش یه مسیری داشته باشه. مهم اینه که اون مسیر روخطا نریم.

============================
بازم میگم، مشکلت رو بگو.
ببین ریشه این فکرا از کجا داره آب میخوره.

خیلی حرف زدم.
بیشترش هم شاید واسه یادآوری به خودم بود.
ببخشید سرتو درد آوردم.

[deljoo_deltang]

ناراحتیم اینه: چقدر بگذرم از چیزایی که خودم دوست دارم و اون دوست نداره و چقدر تن بدم به چیزایی که خودم دوست ندارم و اون دوست داره.
منتی نیست اما چرا شرط حضورش کنارم دل و غرور شکستنمه؟ و وقتی نیمتونم اونی باشم که میخواد، وقتی گناه میکنم مجازاتم تنهاییه. آدم علایقش با شوهرش فرق کنه دردسره چه برسه به خدا.
همه چیز یادمه. یک دفعه کاری ازم سر میزنه، یه کارهیجانی. چه هیجانم مثبت باشه چه منفی، بعد فکر میکنم که صحیح نبوده و عذاب میشم. نمیتونم ازش دور باشم. سختمه.
میدونم اگر عشق باشه با خدا یکی میشم و واسه هرچی که ازم میخواد عذاب نمیشم. اما هنوز شرایط عشقش رو ندارم. شرایطش هم اینجور که منم حاصل نمیشه.

به نظرم ادمها چون خودشون رو مرکز کائنات می دونند و خودشون رو خیلی دوست دارند فکر می کنند خداشونم اونها باید تعریف کنند و خاص اونها باشه و اگر خداشون مطابق با تعریف و انتظاراتشون نبود به این نتیجه می رسند که باید در وجودش شک کنند. به نظرم تعریفت از خدا اشتباهه (با توجه به قسمتی که قرمز کردم).

- - - Updated - - -

تعریف خدا و می تونی توی قران از زبان خودش پیدا کنی.

[yalda.69]

ممنونم بچه ها. پاسخمو گرفتم.
خدانگهدار.

[فرشته مهربان]

یلدای عزیز

شما هم دچار وسواس شدی ، هم دچار تعارضات ناشی از ناسازگارریهای شناختی


بهتره تاپیک زیر را بخوانی ، دقیق بخوان :


ناسازگاری های شناختی و تعارض های ما

در خصوص تعارض بین آنچه دستور او هست و آنچه خواست دل تو هست حلقه مفقوده ضعف نگرش توحیدی هست .... پس سرنخ اینجاست و برو دنبالش ....

[toojih]

یلدا خانم، آخرش نفهمیدیم از خدا چی میخواستی و رفتی. نفهمیدیم شوهر میخوای؟ دوست پسر از دست رفته ای رو میخوای؟ حساب کتاب اخم کردن به پسری رو میخوای؟

برات دعا میکنم این خدایی که دوستش داری وجود داشته باشه و واسه گناهات باهات مهربون باشه و برای چیزهایی که مایل بودی و به خاطر اون ازشون گذشتی باهات تسویه حساب کنه

یک پسر خوش تیپ پولدار مامانی خوب نصیبت کنه تا زندگی شادی داشته باشی.

[yalda.69]

خدایا میدونم هستی و چقدر غریبانه هستی.

[Pooh]

یلدا جان...
شاید باز بیای یه سری به تاپیکت بزنی...

خواستم فقط یه چیزی رو بگم.شاید به دردت بخوره.

در تعقیبات نماز صبح هست:

اللهم لا تعنننی بطلب ما لم تقدر لی فیه رزقا، فانک غنی عن عذابی و انا فقیر الی رحمتک.

یعنی خدایا مرا به زحمت نینداز برای به دست آوردن چیزی که تو روزی ام نکرده ای. زیرا که تو از عذاب دادن من غنی هستی(نیازی به عذاب دادن من نداری)و من به رحمت تو نیازمندم.

قبلاها که آدم بودم خیلی این جمله رو با خودم تکرار میکردم و بهش فکر میکردم. به نظرم روزی فقط شامل مسائل مربوط به معیشت نمیشه. شامل همه چی میتونه باشه. و خدا نیازی به عذاب دادن ما نداره.

[نگارگر 1986]

اللهم لا تعنننی بطلب ما لم تقدر لی فیه رزقا، فانک غنی عن عذابی و انا فقیر الی رحمتک.

یعنی خدایا مرا به زحمت نینداز برای به دست آوردن چیزی که تو روزی ام نکرده ای. زیرا که تو از عذاب دادن من غنی هستی(نیازی به عذاب دادن من نداری)و من به رحمت تو نیازمندم.

قبلاها که آدم بودم خیلی این جمله رو با خودم تکرار میکردم و بهش فکر میکردم. به نظرم روزی فقط شامل مسائل مربوط به معیشت نمیشه. شامل همه چی میتونه باشه. و خدا نیازی به عذاب دادن ما نداره.

خدا نیازی به عذاب ما نداره....
درسته...

شاید بیربط به نظر بیاد.اما تو ذهن خودم خب خیلی این حرفم مرتبط هست...
داشتم فکر میکردم به خودم...به همه تلاش ها و جون کندن هایی که انجام دادم برای بدست اوردن کسی که سطحشم تازه از خودم خیلی پایین تر بود...حالا که ازدواج کرده رفته...من دست به یقه خدا و پیغمبر و امام و بندگان خدا شدم...حتی یقه خودمم گرفتم...
میگن خدا در دو موضع از کار بنده هاش خندش میگیره...یکی وقتی بخواد یه کاری بشه و بندگانش تلاش کنند نشه...یکی هم وقتی نخواد یه کاری بشه یا اتفاقی بیافته یا چمیدونم نخواد یه چیزی رو به کسی بده و بندگانش همش سعی و تلاش میکنند اون اتفاق بیافته...
به خودم که فکر میکنم میبینم خدایی که برای خودم ساختم...خیلی سطحی بوده...بچگانه بوده...خدارو میخواستم و پناه بردن به درگاهش رو دوست داشتم نه برای خود خدا...که برای داشتن بنده خدا...اخه این چه دعاییه؟!؟!چه توکلیه؟!؟چه بندگی هست؟!؟
شایدم هنوز ته دلم تو ارتباطم با خدا لجبازی کنم...اما من خودم فهمیدم که اشتباه کردم...

[فرشته اردیبهشت]

ببین تو شک نکن حالا که شک کردی یقین کن که خدا نیست ببین به چه روزی می افتی چه حالی بهت میده ؟ ببین بی سرو سامان نمیشی؟ دربه در نمیشی؟ بدبخت بیچاره

نمیشی؟ کی نازتو میکشه ؟ کی حرفاتو گوش میده؟ کی از دلت خبر داره؟ کی شبا مواظبته؟ کی عاشقته؟ برا کی اصلا دلت تنگ میشه؟ وقتی دلت می گیره وقتی مشکل سخت داری

کیو صداش میکنی ؟ کی مهر کسیو میندازه به دلت و هر قلب چموشی رو رام خودش میکنه؟

وقتی صب میخای بری بیرون اسم کیو صدا میزنی و بهش توکل میکنی بعد در باز میکنی ؟ بگو کی؟

وقتی که تو گوشیت همه کنتاکت لیستتو نگاه میندازی و هیچ کدم اونی نیست که میخای بهش پیام بدی سراغ کی میری ؟ شبا به کی فکر میکنی ؟ وقتی بارش برف رو میبینی بارون و

میبینی شکوفه هارو بعد مردنشون میبینی میخوای قربون صدقه ی کی بری ؟ وقتی تو کاری موفق میشی داد میزنی و میپری بالا پایین و کیو شکر میکنی ؟

اگه اون نباشه پیش کی بخشیده میشی؟ با کی خلوت میکنی ؟ وقتی دونه دونه موهای خوشگلتو رنگ چشاتو خطوط دستتو میبینی میخای از کار کی حیرت زده شی ؟ مولانا از کی

گفته ؟ حافظ بیخودی سروده؟

دختر چطور میتونی شک کنی ؟ چطور میتونی بی اون باشی ؟ ما عشق اونیم ارزوی خداییم...دوسمون داره اینو هرقلب سیاهی ام حس میکنه؟ تاحالا 2 تا کبوترو باهم تو شب زمستونی دیدی؟
اگه تونستی قبول کنی که ادامه بده که خدا نیست اگه نتونستی که بیا و در اغوش خدا کیف کن لذت ببر از حضورش براش بی تاب باش ....

من جواب این سوالارو ازت میخام البته اگه این نیاز ها رو داری جواب بده اگه نه که صد در صد میتونی بیخدا زندگی کنی ...