شماهم حق داری!
ولی حتی اگه من کار هم نداشته باشم از نظر مالی مشکلی ندارم!
ولی من خودم تا پشتوانه ی محکمی نداشته باشم جلو نمیرم.
ولی چند سوال:
مگه شناخت چه عیبی داره؟ مگه من ازش قول ازدواج خواستم؟چرا هیچکس نمیگه چطور بشناسمش؟چرا همه میگن ولش کنم؟چرا همه با این قطعیت میگن ابرو بدردم نمی خوره؟ بقول خودش آدم خوش اندامیه ولی زمانی که من بهش علاقه مند شدم نمی دونستم اون چه طوره حتی آماده بودم اصلا زیبایی نداشته باشه حالا هم که داره چه بهتر.
اینکه یه نفر عاشق افکار یکی دیگه بشه هوسه؟ نمی دونم دیگه چی بگم.
مردم وقتی میرن خواستگاری بهشون توصیه میشه هم دیگه رو از نظر فکری بشناسین نه اینکه به هم به چشم ... نگاه کنین.
حالا من عاشق فکرش ،منشش، و زندگیش شدم بازم میگید هوسه؟
مگه من گفتم یه دختر خوشگل گیرم اومده ؟پولدار گیرم اومده؟ خوش اندام گیرم اومده؟ میگم یه دختر مستقل گیرم اومده. سن واسه من مهم نیست چون من با افکار زندگی می کنم نه با جسم(پیغمبر هم در اون جنگی که اسمش یادم نیست یه جوون 18 ساله رو به آدمای با تجربه ی جنگ دیده ترجیح داد و این نشان دهنده ی اهمیت بلوغ فکریه)حالا هم واسه هزارم بار میگم من ازش فرصت می خوام ببینم همون طوری که فکر می کردمه یا نه؟ من که همین الان نرفتم خواستگاری و ازدواج و این حرفا.
از همتون بابت نظراتتون ممنونم بازم نظر می خوام!
بازم نظر...