هنوز که سنتون خیلی کمه
اما شما مسول خواهرتون که نیستین ایشون بالاخره ازدواج میکنن.مسولیتش پای شوهرشه.
دخترا دوست دارن با کسانی باشن که درکشون کنن.
اگه از اخلاق و رفتار خواهر و مادرتون مطمعنین و میدونین عروس و قبول میکنن بعنوان یه انسان و مثه دختر خودشون باهاش برخورد میکنن نباید زیادنگرانی داشته باشین پس یدختر با اخلاق بگیرین و شرایط و بگین .اگه دختر خوبی باشه حتما قبول میکنه و مشکلی هم پیش نمیاد
اما اگه خانواده ای دارین که قراره اذیتش کنن و خودتون هم درکش نکنین و حامیش نباشین نه باید نگران باشین.
کلا دخترا با محبت اروم میشن محبت و توجه شوهر واسشون ممهمه حتی خانواده شوهر اذیتشونم کنه اگه شوهرشون حامیشون باشه ارامش زندگیشون بهم نمیخوره که بخواین جبهه گیری کنن.
هردختری دوست داره اول زندگیش حداقل تنها زندگی کنه یه زندگی مستقل داشته باشه. پس اگه هم روزی خواستین با مادرتون زندگی کنین بهتره دوخونه جدا و مستقل باشین. اینطوری دخالت ها هم کمتر خواهد بود و نگرانی هم کمتر پیش میاد.
علاقه مندی ها (Bookmarks)