سلام دوست عزیزم.
من نظرات شخصی خودم رو میگم:
به مسائل حاشیه ای ازدواجت که کار نداشته باشیم و اونها رو بذاریم کنار، طبق گفته هات، همسرت اول عقد اینطوری نبوده و شما ایشون رو شکاک و بد بین کردی. (هر جا اشتباه برداشت کرده بودم توضیحات بیشتری بده)
ببین دوست گلم، وقتی یک نفر با این شرایط بد بین میشه، یعنی در بازه زمانی مثلا 6 ماهه تحت تاثیر رفتارهای آزار دهنده و تخریب کننده ی غیرتش قرار میگیره، نباید ازش انتظار داشت که به محض اینکه شما رفتارت رو عادی میکنی او هم عادی بشه.
و وقتی علی رغم تذکرش، شما به رفتار هات ادامه دادی، نه تنها غیرت ایشون، غرورش رو هم بردی زیر سوال.
اول شما باید تاثیرات اون 6 ماه رو در ایشون از بین ببری. و این میسر نمیشه مگر با انجام رفتار های به شدت باب سلیقه ایشون، به مدت حداقل همون 6 ماه.
و حداکثرش معلوم نیست! بستگی به شدت تخریب روحیه ی غرور و غیرت مردانه همسرت داره.
سخته و صبر زیادی میخواد. ممکنه همونقدر که ایشون اذیت شده شما هم اذیت بشی.
هر چقدر هم مقاومت کنی بدتر میشه. هر چقدر زودتر شروع کنی اوضاع سریعتر آروم و منطقی میشه.
من فکر میکنم الان مهم ترین مساله ت همین شکاک بودن همسرت باشه.
به نظرم تمرکز انرژی ت رو بذار برای اینکه این رو حل کنی.
(در ضمن من پیش فرض رو بر این گذاشتم که شما مایلی با ایشون ادامه بدی و فکر نمیکنی که ارزشش رو نداشته.)
از زندگی چه می خواهی که در خدایی ِخدا، آنرا نمیابی؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)