من پسرم
کنکور ندارم دانشگام شرط معدل هست، سنم هم 22 ساله
دو تا موضوع تو ذهنمه یکی اینکه آیا باید از چنین مواردی که با روحیم جور در نمیاد دوری کنم یا نه باید خودمو توی چنین موقعیت هایی قرار بدم ترسم از اینه که ممکنه برام بار روانی بیاره چون جایی خوندم گاهی باید آدم از موقعیت هایی که براش تنش زا هستند دوره کنه. تا اعصاب آروم تری داشته باشه از طرفی هم علاقم هم هست میتونم رشته ای رو که بهش علاقه دارم عملی تو شهر خودم کار کنم ولی دوس داشتم تحصیلات آکادمیکش هم داشته باشم میتونم هم یه رشته دیگه غیر از اونی که میخوام تو شهر خودم بخونم که بهش چندان علاقه ندارم ولی عملی هم به چیزی که علاقه دارم مشغول بشم. سر این دوراهی موندم