خب خداروشکرشوهرت دوویژگی خوب داره که متاسفانه خیلی ازمردهااینطورنیستند.
بس بالاخره تونستی خوبی های شوهرت روبه یاد بیاری. این خیلی میتونه کمک کنه.دوست خوبماینطورکه من متوجه شدم شمااززندگیت نارضی وازازدواجت بشیمونی وفکرمیکنی که بااین انتخاب درحق خودت بدی کردی!!!واین خودش نشونه غرورشماست که الان باهاش درگیری!!
یه سوال؟شمارابطه جنسی گرمی باشوهرتون داری؟رابطه عاشقانه چطور؟چقدربه هم ابراز عشق وعلاقه میکنید؟آیااونقدری هست که هم خودت وهم شوهرت کمبود محبت روحس نکنیدیانه؟من حس میکنم کمی مغرورشده اید وخودتون وبالاتروبهترمیبینید؟دلیلش چیه؟ازنظرتیب وقیافه ازهم راضی هستین؟مخصصا خودت که گفته بودی سعی کردی شوهرت روعوض کنی ازنظر لباس وظاهرو...
این غرور روبزارکنار!شمابایدمحبت کنی تامحبت هم دریافت کنی.نزارازهم فاصله بگیریدورابطه ی سردی بینتون به وجود بیاد.باکمی محبت وجمله های عاشقانه ازطرف شما ودریافت دوبرابر ازطرف شوهرتون این فاصله روبر کن.نزارهم خودت وهم شوهرت احساس تنهایی کنید.بهش بگو که دلتنگش میشی وهمیشه منتظری تابیادو....
مشکل شمافقط همینه.اینکه داری خودتو ازش دورمیکنی واحساس تنهایی میکنی.امااین کارشما اشتباهه وبایدشعی کنی که بیشتر خوبی هاشوتوی ذهنت بیاری وخاطرات خوبتون روباهمدیگه یادآوری کنیدتاعشق وصمیمیت بین شما برگرده.اونوقت مطمئن باش که خیلی شوهرت رودوست خوای داشت ودرکنارش احساس خوشبختی میکنی.
خیلی بهش گیرنده وغرنزن تابیشترواسش دوست داشتنی بشی وهیچ چیزکوچیک روازسرناچاری ازت مخفی نکنه. موفق باشی








علاقه مندی ها (Bookmarks)