با سلام
همانطور که در پست قبل گفتم برای ازدواج بر اساس پختگی و بلوغ تنها ملاک سن شناسنامه ای نیست.
مثلا اینکه شما می خواهید این رابطه بر اساس عقل و منطق باشه نه بر اساس احساسات کاملا اشتباه هست.
ازدواج باید مبتنی بر عشق و احساس و همچنین مدیریت منطقی باشد. و هیچ کدام نباید حذف شود.
اصلا روش شما در این تاپیک نشان از احساسی بودن شما می کند.
فرایند منطقی شما به قرار ذیل هست.
1 - با دختری آشنا شده اید.
2 - او را مناسب دیده اید که جهت ازدواج بررسی کنید.
3 - باید او هم به عنوان یک انسان آزاد برای خواستگاری و ازدواج آمادگی خود را اعلام کند.
4 - در این مرحله خیلی شفاف به او می گویید جهت خواستگاری و ازدواج قصد دارم به اتفاق خانواده مزاحمتون بشویم و بررسی ها را رسمی ادامه دهیم.
از این به بعد چند حالت دارد.
1 - خانم هم به عنوان یک انسان آزاد حق انتخاب دارد و می تواند بگوید نه من قصد ازدواج ندارم.
آنگاه جواب منطقی اینست که شما او را رها کنید. چرا که ازدواج یک فرایند دو طرفه هست.
2 - آن خانم بگوید فعلا قصد ازدوا ج ندارد اما با شما دوست می ماند تا شما را بررسی کند.
آنگاه جواب منطقی اینست که او را رها کنید چرا که ازدواج باید رسمی شروع شود. و با دوستی و ارتباطات دوستی فرق می کند.
3 - آن خانم از جواب طفره برود.
در آن صورت آن خانم شما را برای ازدواج مناسب نمی بینید اما می خواهد در آب پیاز نگهتان دارد.
آنگاه جواب منطقی اینست که او را رها کنید.
4 - آن خانم شماره خانواده اشان را بگوید و بخواهد که از طریق خانواده هماهنگی کنید.
آنگاه شما می توانید فرایند خواستگاری را منطقی و علاقه ای که دارید دنبال کنید. تا بعد از بررسی دریابید که آیا او مناسب شما هست یا نه
یک نکته ظریف و البته بسیار مهمتر:
اساسا به روشهایی که از اول با فونداسیون ضعیف شروع می شود نمی توان خوشبین بود. و نمی تواند بنای مرتفعی مثل ازدواج را بر آن ساخت.
اینکه ماهها چت کنی و حرفهای تئوری بزنی شناخت ایجاد نمی کند.
من می توانم قسم بخورم در همین تالار همدردی علیرغم اینکه من هزاران پست و مطلب زدم و حرفهای قشنگ قشنگ زدم. کمتر کسی هست واقعا مرا به عنوان یک فرد در خانواده بشناسد.
راههای شناخت باید واقعی باشد. عملی باشد. و در بستر خانواده باشد.











علاقه مندی ها (Bookmarks)