سلام دکتر،نوشته اصلی توسط armin-1
خوشحالم که بهتری! داشتم از اینجا رد میشدم گفتم غلط هات رو برات قرمز کنم!
چند تا نکته:
۱- داشتن این چیزها هیچ تاثیری در خوشبختی ندارد.
به نظر من هر انسانی در زندگی به نوعی به دنبال برطرف کردن دو نیاز اساسی هست؛ اول آسایش (پول کافی برای غذا، سقف روی سر، لباس، ...) و دوم آرامش. داشتههای تو که قاعدتا خیلی هم برایشان زحمت کشیدهای و خیلیها هم به آنها غبطه میخورند، شاید نیاز اول تو را پوشش بدهند، یعنی شاید آسایش تو را تضمین کنند. اما با اطمینان بگویم، الزاما تامین کننده آرامش، احساس خوشبختی و ازدواج موفق برای تو نیستند. در واقع آسایش (که اتفاقا نسبی هم هست و هر کس تعریف خود را از آن دارد)، شاید شرط لازم برای رسیدن به پله بالاتر یعنی آرامش در زندگی باشد، اما بدون شک شرط کافی نیست.
۲- با توجه به یک، شاید بتوان فردی را پیدا کرد که از نظر مالی یا حتی ظاهر ایدهآل تو نباشد، اما به تو کاملا آرامش و احساس خوشبختی بدهد. از طرف دیگر، شاید هم فردی باشد که همه ایدهآلهای تو را داشته باشد، مردم عادی آرزوی ازدواج با او را داشته باشند، و همهٔ پسرهای عالم به تو غبطه بخورند که با چنان دختر پولدار، زیبا و تحصیلکردهی ای ازدواج کرده ای، اما تو با او احساس بدبختی کنی!
متأسفانه، اینکه دیگران به ظاهر زندگی ما غبطه بخورند یا حتی حسادت کنند، تاثیری در آرامش ما در زندگی ندارد! یعنی شاید در ظاهر بهترینها را داشته باشیم، اما از فقیرترین مرد شهر غمگین تر باشیم.
خلاصه همه اینها یعنی اینکه، با رد کردن افراد تنها بر اساس ظاهر یا وضعیت مالی، شاید صرفاً شانس خود را برای خوشبختی و آرامش کاهش داده ای، چرا که شاید در میان این افراد، فردی وجود داشت که از نظر روحی مناسب تو بود و میتوانست به تو آرامش دهد.
۳- بزرگترین مشکلی که من در شما میبینم، اطمینان هست، اطمینان تا به این اندازه زندگی شما را به طور ویژه مستعد شکست میکند. مطمئنم اگر افکارت را تغییر ندهی، این "مطمئنم"ها آخر کار دست تو میدهد.
۴- به نوعی برای تو متاسفم، متاسفم چون به نظرم ارزش تو به عنوان یک انسان خیلی خیلی بالاتر از اینهاست. اما واقعیت این هست که خود تو، همه ارزش خودت را در مسائلی خلاصه کردهای و گنجانده ای، که اگر جمعشان بزنی، یک دهم ارزش کّل تو را نخواهند داشت! یعنی واقعا اگر مدرک تحصیلی تو را از تو بگیرند، دیگر هیچی نداری که ارائه بدهی؟
نمی دانم چطور به این راضی هستی که فرد مورد نظرت برای ازدواج، معیار اولش در انتخاب تو این چیزها باشد. شخصاً هیچوقت دوست نداشتم که دختر مورد علاقه و مورد نظرم برای ازدواج، جذب ظاهر، تحصیلات و وضعیت مالی من بشود، تا شخصیت و تفکراتم به عنوان یک انسان. تفکرات تو متأسفانه به این سمت گرایش دارد، که البته اگر با این مساله که ۹۰% بله دختری به تو صرفاً به خاطر وضعیت مالی، تحصیلات یا ... تو باشد مشکلی نداشته باشی، به نظرم مشکلی نیست. اما مساله اساسی اینجاست، که چه میشود اگر روزی با این همه بالا پایینهای روزگار، این ۹۰% مثلا برسد به ۴۰%!
خوشبخت و موفق باشی،
کامران
علاقه مندی ها (Bookmarks)