سلام شارلوت عزیز من پست های قبلی شمارو خوندم
براتون خیلی ناراحتم که تو همچین وضعیتی هستید .
دوست عزیز ، خیانت کاری رو از پیش نمیبره مخصوصا اینکه تو این وضعیت روحی شمارو بیشتر عذاب خواهد داد ( چون گفته بودید که همسرتون رو دوس دارید و این کار حتما باعث عذاب وجدانتون خواهد شد )
اینجا کسی نمیگه که شما سختی نکشیدید و همه میخان مشکل شما به هر نحوی حل شه و کمکی بهتون کنن . اگه شما تصمیمتون رو برا طلاق گرفتید پس انتظار نداشته باشید که اینجا کسی راه حلی برا شما بازگو کنه که مورد تایید و خاسته شما باشه ، چون از گفته هاتون پیداست که تصمیمتون قطعی شده و از اینکه کسی تایید نمیکنه ناراحت میشید .( ببخشید انقد رک حرف زدم )
دوست عزیز شما در مورد خیانت همسرتون کاملا مطمئن شدید اما آیا باهاش صحبت کردید ؟ آیا خاستید بپرسید که چرا این کارو کرده ؟ چرا باهاش صحبت نمیکنید و ازش دوری میکنید ؟؟چرا فکر میکنید به خاطر گذشتتونه که خاسته همچین کاری کنه ؟ برا خودتون دلیل تراشی نکنید به نظر من اینا افکار ذهن خود شماست از کجا مطمئنید که همسرتون هم همچین فکری راجع به شما داره ؟!! من نمیخام بگم شما مقصرید اما به نظرم برا جدایی و برا ازهم پاشیدن زندگی نباید تلاش کرد ، اگه حتا یه ذره هم تو وجودتون بهش احساس دارید و به نظر خودتون و با رفتارایی که ازش میبینید فکرمیکنید دوستون داره کمی هم صبر کنید و بیشتر فکرکنید میدونیم خسته اید میدونیم دلخورید و سردرگم. اما نذارید تو دلتون چیزی بمونه حتا اگه نتیجش جدایی باشه باهاش حرف بزنید نذارید چیزی تو ابهام بمونه .لاقل فقط برا اینکه افکارتون آروم بشه و انقد درگیر مسایل نباشید .
تصمیم گیرنده نهایی خود شما هستید
سعی کنید تو حرفاتون خوش بین باشید
طلاق و جدایی آخرین گزینه است .
اگه دعای من مورد قبول خدا باشه براتون دعا میکنم .







( ببخشید انقد رک حرف زدم )

علاقه مندی ها (Bookmarks)