اگه قرار بود زندگيم به عقب برگرده
اول اينكه با كسي (پسري) دوست نميشدم
دوم اينكه وابسته اش نميشدم
سوم اينكه بعد از اينكه دوست شدم سعي ميكردم توي رابطه مون بيشتر از خود گذشتگي نشون بدم كه كارمون به جدايي و غم و افسردگي نكشه
نميگم عشقم (عرفان )رو دوستش ندارم كه خيلي هم دوستش دارم ولي غم جداييش واسم عذاب آوره ..... اي كاش هيچ موقع با عرفان(يعني كلا هيچ پسري) دوست نميشدم كه كارم به اينجا بكشه.....ولي حالا كه دوستش دارم ..... دلم نميخواد كه حد اقل دوست داشتنش از دلم بره..... يعني دلم نمياد كه برگردم و انگار كه وجود نداشته..... از يك لحاظ خوب بود كه به عقب برگردي كه اشتباهات بزرگ انجام ندي ولي از يك لحاظ هم بد بود چونكه ممكنه اين اشتباه بزرگ برات يك حقيقت و يك تجربه ي كوچيك ولي خوب رو داشته باشه(مثل حس عشق ) كه با بازگشت به گذشته از دستش بدي
ولي حالا كه زندگي به عقب برنميگرده .... سعي ميكنم كه ديگه از اين اشتباهات مرتكب نشم