محروميت از بهره‌مندي‌هاي جنسي براي بانوان و دوشيزگان فاقد امکان «ازدواج دائم» در شريعت محمدي (ص) امري منطبق با «کرامت زن» ارزيابي نمي‌شود، بلکه در اين شريعت به استفاده از نعمت‌هايي همچون «سلامتي، جواني، شادابي، خصوصا در امر ازدواج و لذت‌هاي مشروع جنسي» توصيه شده و «تجرد و عدم بهره‌مندي جنسي در حد اعتدال» مورد سرزنش قرار گرفته است.
کساني که «استفاده زنان از حق طبيعي بهره‌مندي جنسي» را مخالف «کرامت انساني» مي‌دانند، خیال کرده‌اند که «کرامت انساني با بهره‌مندي از حق طبيعي جنسي» سازگاری ندارد.
نبايد از ياد برد که «اشتهاي جنسي» همچون «اشتهاي به غذا» یک امر طبيعي و جزو ذات انسان است و ناديده گرفتن آن، تحت عنوان «کرامت انساني» به شوخي بيشتر شبيه است تا حقيقت.
تنها کساني مي‌توانند چشم بر اين واقعيت ببندند که «فاقد چنين غريزه‌اي باشند» يا «باور آنان بر محروم‌سازي بشر از حقوق طبيعي استوار باشد» يا «اهل افراط در برخي رويکردهاي عرفاني بوده و رهبانيت را تجويز کنند».
علاقه مندی ها (Bookmarks)