گفتن این موضوع به خودش کار درستیه؟

[Amin‌]

امین جان مرسی از پاسخت
چی بگم اره نه به داره نه به باره
سال دومم اری ولی هم سن سال های من براشون این چیزا ملاک نیست رفیقای خودم با 10000000 نفر هستن البته لازم به ذکرم اون افرادی هم که با دوستان بنده هستند خودشون با 1000000 نفر بودن
کاری به این کار ندارم من خودم ادم مقرراتی هستم مخصوصا تو درسام کارم تو زندگیم
همه ی مباحث رو با شناخت و برنامه ریزی انجام میدم
این خانوم خیلی باشخصییت و مطیع و کلا بگم تا اینجایی که من باشون برخورد داشتم که خیلی هم کمه میگم خیلی کم در حد 4ماه اونم نه مستقیم همون زیرکانه خودمون , ایشون با من در یه سطحن



ولی طبق گفته هایتون:





می ترسم خیلی بیشتر برم ازش شناخت پیدا کنم درگیر احساس شم و تموم زندگیم سیاه شه یا این وسط یکی دیگه بیاد خواستگاریش من بمونم و ...............



ولی می خوام فراموش کنم به درد و رنجش نمی ارزه بخدا

شما از احساست نگذر، اما خیلی هم بهش میدون نده. سعی کن از این تفکر که ممکنه به کسی وابسته بشی فاصله بگیری. تلقین نکن که ممکنه بهش وابسته بشم. شما همین الآنم به دخترای دیگه‌ی اطرافت نگاه کنی ممکنه بعضی خاص‌تر به چشمت بیان. بنابراین این انتخاب اول قرار نیست یگانه انتخابت باشه. اون خانم هست، شما هم هستی. فعلا دورادور حستو نگه دار. چون قصد دوستی هم نداری، اگر دیدی سالای بالاتر حست و دیدگاهت تغییری نکرد، اون موقع جدی‌تر به موضوع فکر کن. حتی همکلاسی‌های دیگه هم ارزیابی کن تو رفتاراشونو برخورداشون. شاید وقتی به این باور برسی که محدود به یه انتخاب نیستی، راحت‌تر با موضوع کنار بیای. کما اینکه من مطمئنم تو سن شما شناخت کاملی از خودم نداشتم، الآنم حتی ندارم. خودشناسی مهمه، اینکه بدونی چی می‌خوای مهمه، پس بیشتر به خودت فرصت بده.

و خیلی مهم، نذار این حرفا و حسای(شاید سطحی) درستو خیلی تحت‌الشعاع قرار بده. هر پایانی واسه این موضوع متصور باشی، قطعا حسرت این مورد رو خواهی خورد اگه مراقب نباشی.