مشکلات روحی کل زندگیم رو داره زیر و رو میکنه...از این روزها و حالت هام هم خسته ام و هم نگران.لطفا راهنماییم کنید...

[بی نهایت]

سلام دوست گرامی

کاملا حستون قابل درکه .

خیلی خوب کردید که مشکلتون را مطرح کردید. ومهم تر اینکه خودتون به این نتیجه رسیدید که ادامه دادن به این روش به ضرر شماست.

اما یه سوال پیش اومده برام اینکه مگه شما با دختر خانم در ارتباط نبودید که به صورت ناگهانی از طریق پدرشون این قضیه را متوجه شدید؟
مگر نه اینکه خواستگاری رسمی کرده بودید؟ جواب آنها چه بوده؟

[khaleghezey]

درود دادا پسر خوبی هستی توی این چنتا پستی که ازت دیدم واقعا باتجربه پخته نشون دادی نمیدونم درست یا غلط بلاخره مسیری بوده که رفتیم مسیری که الان وقتی نوشته فرشته مهربان رو میخونم بشخصه متوجه میشم خیلی اشتباه بوده ولی طی شده گذشته رو نمیشه کاریش کرد.تنها تفاوات بینشون تاریخ مدت باهم بودنشونه مثل ما زیادن چه دختر و چه پسر که ضربه خوردن.واسه بعضی ها مثل من و امثال من تلاششون رو کردن بشه نشده و بعضی های دیگه مثل شما این اتفاق افتاده. فقط اینو میدونم هرچی بود تموم شد دنبال مقصر نگرد کسی مقصر نیست خودتم عذاب نده زندگی همینه همیشه چیزایی که میخوای و براشون میجنگی نصیبت نمیشه ولی اینو خوب میدونم پیش روی شما و کسایی که این مسیر رو طی کرده یه راهه به کجا میرسه نمیدونم ولی مسیریه که باید راه بیوفتیم درش تا موتجه بشیم به کجا میرسه شاید بتونی با کسی آشنا بشی که دوباره حس عاشق شدن در وجودت پدیدار بشه. خداروشکر من تونستم دوباره بلند بشم و جاده روزگار رو طی کنم و الانم از زندگیم خیلی راضی ام بقول خودم گفتنی بیخیال دادا

[نگارگر 1986]

سلام دوست گرامی

کاملا حستون قابل درکه .

خیلی خوب کردید که مشکلتون را مطرح کردید. ومهم تر اینکه خودتون به این نتیجه رسیدید که ادامه دادن به این روش به ضرر شماست.

اما یه سوال پیش اومده برام اینکه مگه شما با دختر خانم در ارتباط نبودید که به صورت ناگهانی از طریق پدرشون این قضیه را متوجه شدید؟
مگر نه اینکه خواستگاری رسمی کرده بودید؟ جواب آنها چه بوده؟

سلام.وقت بخیر...
ممنون از توجهتون...
راستش تو مدت سه سالی که در ارتباط بودیم خودشون از همون روز اول و از همو ارتباط اول متوجه بود من قصدم چیه و با چه نیتی با ایشون در ارتباطم.چرا که تو محیطی که من و ایشون بودیم با اینکه فضا برای رابطه دختر و پسر بسیار زیاد بود اما من چنین اجازه ای رو نه به خودم میدادم و اخلاقا هم اصلا از یه حد و حدودی از چنین روابطی اصلا خوشم نمیاد...من باهاشون 7 سال اختلاف سن داشتم.باز هم میگم با اینکه میدونست کاملا قصدم رو اما یکسال اول حرفی نزدم.اول بار هم با اینکه من بهشون علاقمند بودم از قبلش اما کلاما ایشون ابراز علاقه کرد.وقتی این مسئله رو دیدم تو سال دوم گفتم بهشون و خب اول نه گفت نه و نه گفت آره.گفت الان سنم کمی کمه و اجازه بدین زمان بگذره و این صحبت ها.تا اینکه از یه موقعی به بعد یهو عجیب شد.هیچ جوره حاضر نبود حتی با من حرف بزنه.حتی حاضر نمیشد ده دقیقه بشینه گوش بده ببینه من برنامم چیه.هدفم چیه...تقریبا همه خانوادش درباره من میدونستند و تحقیقاتی هم کرده بودن.خانواده منم در جریان بودن.یه بار تو صحبت هاش حس کردم ممکنه به کس دیگری علاقمند باشه....یه مدت اصرار داشتم برای خواستگاری که پاشو کرد تو یه کفش که نه و همه جور بهانه میاورد.اخر دست هم خودش باهام تماس گرفت و گفت قطعی نه.دلایلش هم یه سری مسایل بچه گانه که اصلا هیچ سر و تهی نداشت...تنها دلیل قانع کنندش اختلاف سنیمون بود که گفت بهیچ وجه نمیتونم با 7 سال اختلاف سن کنار بیام.خلاصه از اون روز هم دیگه تا شش ماهی اصلا ج بهم نمیداد...تا اینکه خواستم رسما برم خواستگاری که تماس گرفتند پدرشون و گفتند ایشون ازدواج کردن.بعدها از طریق یک دوست مشترک فهمیدم طرف از بستگانشون بوده و باهاش 6 سال اختلاف سنی داره!!!
هه....
من این مدت مشکلم نه گفتن ایشون نیست.مشکلم رفتارش بوده.چرا وقتی نمیخواست سه سال با من رابطه داشت.وقتی میدونست اخلاق من چیه.وقتی می دونست برخوردام با خانوم ها چطوری هست.به چه حقی بهم ابراز علاقه کرد.درسته من ایشون رو از همون ابتدا دوست داشتم.اما خویشتنداری کردم.ایشون بود که اولین بار حتی ابراز علاقه کرد...اخر دست اما شبی که با من صحبت کرد و جواب منفی قطعی داد میگفت من تصورم از رابطمون یه رابطه خواهر برادری بود!!! خواهر برادری؟؟؟؟؟ من نمیدونم تو اون مرکز به اون بزرگی من با کی دیگه خواهر برادر بودم که با ایشون باشم؟!؟
به من گفت با اختلاف سنیمون بهیچ وجه نمیتونم کنار بیام بعد رفت با یه نفر ازدواج کرد که یکسال از من کوچکتره...بهم میگفت صبر کنید من الان بچم...بعد درست شش ماه بعدش رفت ازدواج کرد.جالبه به همون دوستمم گفته بود من خودمم شکه هستم که چطور رفتم ازدواج کردم...