سلام پرنده غریب عزیز، به نظر میاد مشکل شما دو تا مشکله، یکی عدم علاقه به شوهرت دومی هم همون حسی که گفتی به برادرشوهرت داری. این دوتا مشکل به هم ربط داره مثل یه الاکلنگ یا ترازو روی هر کدوم تمرکز بیشتری داشته باشی اون یکی ازت دور میشه.
میخوام دوستانه یه مطلبی رو بهت بگم شما اول باید رو ذهنیتت کار کنی بدونی که اون چیزی که تو ذهنت هست خیلی با واقعیتی که آدما دارن فرق میکنه، ما همه عاشق ذهنیتمون از طرف مقابلمون میشیم نه عاشق طرف مورد نظر. بعنوان مثال من تو ذهنم عاشق دخترخانمی هستم بعد به خوبیو خوشی ازدواج میکنیمو معاشقمون شروع میشه همیشه هم تو ذهنم هر چی میگم یا هر کاری میکنم دختر موردنظرمم همون کاری رو میکنه که من تو ذهنم ازش ساختم نه چیزی که واقعیت داره، بعد که وارد زندگی واقعی میشم میبینم اون آدم با ذهنیتم فرق داره. چون تو ذهنم ازش خوب ساختم الان عالی هم باشه بازم جلوی ذهنیت من کم میاره اما این قضیه برای برادرشوهرت کاملا برعکسه ذهنیتی ازش نساختی ولی داری بخاطر مقایسه اونو بهتر از شوهرت میبینی.
من قبلا پیش خودم میگفتم مگه میشه دخترا به خودشون نرسن یا گاهی چند روز خودشونو اصلاح نکنن، واقعا چه شکلی میشن!! اگه قرار باشه بعدا دختری رو که تو خیابون میبینم که خیلی شیکو تروتمیزه و فقط یه جنبه زندگیشو میبینم بخوام با خانمم که تو اوج خستگی از سرکار میاد خونه ولو میشه رو تخت با این دخترا مقایسه کنم که سنگ رو سنگ بند نمیشه. پس از الان سعی میکنم ذهنمو آماده کنم که دختر موجودی نیست که از یه کره دیگه اومده باشه و همیشه یه موجود تمیزو شیک باشه در همه حال!!! من از جنبه یه پسر گفتم اما شما هم ممکنه از این دست مقایسه ها بکنی که برادرشوهرم بهتر از شوهرمه ولی شما از جنبه دیگه ای این مقایسه رو انجام میدی، چون نه با لباس راحتی برادرشوهرتو دیدی، نه عصبانیتش نسبت به خودتو، نه خودمونی شدنشو و ....
علاقه مندی ها (Bookmarks)