هیچکدوم از با هم بودنمون لذت نمیبریم.داره نابودم میکنه

[khaleghezey]

درود بر واحد گرامی

والا بخدا من یکی یادم نمیاد دیشب شام چی خوردم(البته اینش یادمه خونه پدرزنم بودم )

این حرفا چیه بیخیال اصلا یادم نمیاد چی شد.این گلم تقدیم به شما من یکی که خداروشکر با همسرم البته نظر اونم هستا 95% تفاهم داریم.بقیش مهرریشو نمیبخشه و یه مشکل بزرگ منم اینه میرم خونشون غذا سفارش نمیدن از بیرون واسم بیارن با اینکه آشپزخونه سرکوچشونه ها

یه تاپیک باید در این مورد مشکلم بزنم نمیشه جون بجون خودم

خوب بزار یه چیزی بهت بگم بدونی چقدر خوشبختی و خودت نمیبینی.مشکل خیلی از ما آدما اینه زیبایی جلوی چشمامونو نمیبینیم.اول اینو میگم بعد میرم سراغ بقیه.

توی زندگی خودم صبحا بیدار میشم یکی از لذتبخشترین لحظات زندگیم همون اول صبحه وقتی مهدیه سادات بیدار میشه نیگاش میکنم یه خنده ریز میکنه دست و پاشو میکشه و چنتا هم بوق میده همین خیلی از ماها یاد نگرفتیم واقعا خوشبختی رو ببینیم فکر میکنیم همیشه ازمون فاصله داره در صورتی که ور دلمونه. ولی نمیبینیم چون نمیخوایم ببینیم چون همش یا توی فکریم یا گذشته یا فردا چی میشه خونه بخریم ماشین نمیدونم خرید واسه خونه لباس و صدتا کوفت و زهر مار دیگه. من یکی همینکه همسرم کنارمه دخترم پیشمه برام کافیه بسه دیگه چی میخوام بجز اینا؟واقعا هیچی بقیش الکیه فکر میکنی داشته باشی خوشبختیت کاملتر میشه.

ببخشید یکم خشن میگم

اون یکه ور دلته هرچی هست اخلاقش مزخرفه بهت خیلی توجه نمیکنه خوب حرف زدن بلد نیتس اجتماعی نیست و خیلی یارادای دیگه ای داری بعضی وقتا میخوای خفش کنی لندهور رو و سر به تنش نباشه( ببخشید یکم خشن شد) ولی حداقلش اینه کنارته.

بزار یکجوری بگم بهتر متوجه بشی: یه زن و شوهری توی کارخونه کار میکردن یکی شیفت صبح یکی شیفت شب همدیگه رو توی هفته اصلا نمیدیدن میدونی چون شیفتاشون یکجوری بود هرکسی برمیگشت خونه اون یکی باید میرفت سر کار.تنها دلخوشیشون این بودش که وقتی میرفت توی تختخواب دراز بکشه گرمای بدن شوهرش روی تخت هنوز یکمقدارش مونده دلش به همین خوش بود همین.از نظر من و شما و بعضی های مثل ما یا این زن احمقه یا بیشعور و نادون ولی اون عاشق بود.عاشق شوهرش با همه خوبی و بدیش با اینکه اصلا توی هفته نمیدیدش ولی دلش به همون یکمقدار گرمای تختخواب خوش بود.

شما هم بگرد دنبال گرمای تختخوابت

من یکی صبح ظهر شب فرقی نداره با همسرم قهرم باشه زود آشتی میکنیم چون عادت کردم قبل خوابیدن بغلش میکنم یعنی واقعا نمیتونم حتی قهرم باشیم باهم دلخور باشیم ولی زود آشتی میکنیم.شاید توی این دوسال 2یا 3 بار شب بوده بغلش نکردم.نه حرفی میزنیم نه چیزی فقط سرشو میزاره روی سینه هام. دلخوشی من تیو زندگیم همین دقیقه هاست.

شاید بنظرت خنده دار باشه یا احمقانه ولی من یکی قدم زدن با همسرم توی بازار و دخترم توی بغلمون با اینکه سنگین شده پدرسوخته همشم وول میخوره ولی بیشتر از هر چیز دیگه ای دوس دارم لازم نیست خرید کنیم.مهم اینه کنار همیم و قدم میزنیم و لذت میبریم از بودن باهم از اینکه یه خانواده ایم خوشحالم.

خوب یا بد هرکدوم اخلاقایی داریم که طرف مقابلمون شاید خوشش نیاد ولی هرچی هست با هم باشیم یه خانواده تشکیل میدیم.من این خانواده رو دوس دارم.شما رو نمیدونم

شکلک خنده نزنم نمیتونم.
بعضی وقتا خانومم یه سری جمله مینویسه توی دفترچه حساب کتاب روزانه مغازه میخواد برم واسه خونه خرید کنم(من یکی عاشق خریدم منتظرم خدا یه پول قلمبه دویست سیصد میلیون بده بهم بزارم توی بانک بریم هرروز بازار خرید کنم ) مثلا چند وقت قبل اینو زده بودش

کچل دوست داشتنی با اون دماغ شبیه کتایون ریاحی البته الانش عمل کرده نه قبلش منظورشه شاید نیم ساعت خندیدم.
خوشبختی همینه.
بقول یه برنامه کودکه فضاییه یه جمله خیلی قشنگی گفتش یه نوزاده رو دیدش:
نمیدونم چجوریه هم سرو صدا میکنه بلند همشم بو میده ولی اینقدم دوسش دارن.

راستی اینو بگم تا یادم نرفته: بازم گرونی تورم ترس از بیکاری و...... چیزایی که دست ما نیست یعنی درش نقش داریم ولی نه زیاد اینا نه واسه شما تنها بلکه برای همه هستش.ولی ایشالله درست میشه