ممنون خاله قزي و صبوري عزيز
من و شوهرم الان هر دو دانشجوي دكتراييم؛ من حرفاتونو كاملا قبول دارم؛ اما اين حسي كه شما گفتي شوهرم نسبت به من داره رو، شوهرم و مادرشوهرم فكر مي كنن من نسبت به شوهرم دارم
يه مثال بزنم
مثلا دو روز پيش مادرشوهرم به همسرم گفته:
"به حرفاي خانمت توجه نكن واسه پست داك خوندن؛ خانمت حسوديش ميشه كه تو هيئت علمي هستي و خودش هنوز شاغل نيست
مي خواد هي خارج از كشور طولش بده كه تو هم كارتو از دست بدي!!!!
خانمت حالت رقابت و احساس حسودي بت داره و هميشه مي خواد از تو بالاتر باشه!!!"
حالا تصور كنيد اگه شوهرم كارشو از دست بده، اولين كسي كه ضرر ميكنه، منم!
شوهرم اينو در جواب بش گفته و مادرشوهرم گفته "اون نمي فهمه الان!"
به هر حال، اين حرفا روي شوهرم به شدت تاثير كرده و حالا حالت طلبكاري داره كه چرا بابات هزينه تحصيلت رو تا حالا نداده
نمي دونم ميشه كلا بي خيال اين حرفاشون بشم؟ يا بايد قضيه رو براشون روشن كنم؟








علاقه مندی ها (Bookmarks)