آیا من در ازدواج سخت گیرم؟(چقدر از معیارهام باید کوتاه بیام؟)

[setareh 1390]

سلام مصباح الهدی جان من همیشه پست های تورو دنبال میکنم چون پر از مطالب اموزنده است.به عنوان خواهر کوچیکت به نظرم معیارت عاقلانه است.
هر ادمی توی زندگی فردی و شخصیش چند تا خط قرمز داره از بعضی خط قرمزها خواهر و برادر ادم رد میشن از بعضی مادر و پدر از یکی مونده به اخر همسر ادم رد میشه و از اخریش کسی حق رد شدن نداره این یه حلقه است دور ادم که خصوصیترین نظرات و حرف ها توش جا میگیره.به نظر من ادامه تحصیل و شاغل بودن تو حلقه ی اخرند و کسی حق نداره طرفش رو منع کنه از اون کار منظورم اینه که تصمیم گیری در موردشون به خود ادم مربوط میشه بقیه میتونن بهش مشورت بدن اما حق محروم کردنش رو ندارن.حالا میخواد همسرت باشه یا خانواده ات.اگه خیلی به ادامه تحصیل و شاغل بودن علاقه مندی به نظرم ازش کوتاه نیا چون حق توئه درسته یه شرایطی تو زندگی پیش میاد که ادم تصمیم میگیره ادامه نده ولی خودش باید تصمیم بگیره.و در مورد اینکه ممکنه طرفت بعدا بزنه زیر قولش و حرفاش :وقتی کسی رو پسندیدی و رسیدین به ازدواج شرطهای مهمت رو توی عقد جز شروط ضمن عقد بنویس تا بعدا نتونه بزنه زیرش...
و در جواب عده ای که میگن خانم با کار کردن از وظایف همسریش میگذره.اون بستگی به خانم داره زنها معروفند به اینکه میتونند همزمان چند کار رو انجام بدن اگر یه خانم در زندگیش بتونه برنامه ریزی داشته باشه میتونه هر کاری رو انجام بده.

[Assertive Boy]

خانم ستاره، این خطوط و حلقه ها برای افراد مختلف متناسب با اولویت هاشون متفاوت هستند.

شما مختارید هر نوع خط قرمز و حلقه یا که خواستید رسم کنید، نکته اینجاست که بهای اون رو هم باید خودتون بپردازید.

[shabnam z]

سلام مصباح جان

من تاپیکت رو با دقت دنبال میکنم، راستش من قبل از این هم تفکرات و شخصیت شما رو به خودم نزدیک میدیدم ولی امروز با خوندن این تاپیک اطمینانم بیشتر شد.

منم تقریبا معیارهایی شبیه به شما رو دارم فقط تو معیار مذهب به اندازه شما سخت نمیگیرم و همیشه و همیشه به سخت گیری تو ازدواج متهم شدم چه از طرف خانواده چه دوستام و چه اقوام!

من دیگه نسبت به این کلمه آلرژی پیدا کردم عزیزم یعنی به محض اینکه کسی بهم میگه سخت میگیری فورا دلایل خودمو برای رد کردن خواستگار میگم و ازش میخوام بهم بگه دقیقا کجاش سخت گیرانست.

اتفاقا منم چند ماه پیش خواستگاری رو به خاطر اینکه مودب و با شخصیت نبود رد کردم و جالبه وقتی حرفای ایشونو یا برخورداش رو برای دیگران تعریف میکردم (البته این دیگران که میگم منظورم معرفه نه هر کسی چون لزومی نداره) تو لحظه تایید میکردن ولی مشخص بود بازم ته فکرشون اینه که تو سخت میگیری در صورتی که به نظر من ادب و شخصیت چیزی نیست که بشه ازش چشم پوشی کرد.

امیدوارم من و شما در انتهای این تاپیک به دانایی هایی برسیم که دیگه تفکراتمون سخت گیرانه نباشه و فکر میکنم این لازمه اش داشتن تدبیر بیشتر و عمقی نگری هست، ببخشید که نتونستم هیچ کمکی بهت بکنم.

[toojih]

سلام. به نظرم یکسری از معیارها حتما باید توی هر همسری باشه و نمیشه ازشون کوتاه اومد. از اونایی که شما گفتی به نظرم شادابی، ادب، منطقی و عاطفی بودن و سن بیشتر داشتن! و علاوه بر اونها دو مورد دیگه که یکی اینکه جنم اداره یک زندگی رو داشته باشه و دیگری اینکه شخصیت تقریبا با ثباتی داشته باشه. اینها به نظرم اصله و نمیشه ازشون گذشت.

برای بقیه موارد فکر کنم همه معیارها فقط توی یک مورد خلاصه میشه و اون هم اینه که طرف مقابل به دلت نشسته باشه. و توی این موارد تشخیص اینکه معیارهات سختگیرانه هست یا نیست فکر نکنم کسی بتونه نظری بده چون بهرحال شما میخوای زندگی کنی و خودت میدونی که چه شرایطی داشته باشه به دلت میشینه یا نه اگه نداشته باشه اذیتت میکنه. شما مثلا فکر میکنی با اینکه همسرت فلان شغل رو داشته باشه راحت نیستی یا قیافه اش اینطوری باشه باهاش راحت نیستی، یا تحصیلاتش ازت کمتر باشه.... اینها دیگه به نظرم معیارهای اصلی نیست که بشه در موردش بحث کرد. میشه معیارهای فرعی و البته باز هم مهم که برای هر کسی متفاوته و اسمش میشه به دل نشستن.

پ.ن: من فقط همیشه برام سوال بوده که با شیوه خواستگاری سنتی که الان رایج هست که چند جلسه ای دختر پسر میشینن باهم صحبت میکنند یا کارهایی مثل تحقیق از خودش و خانواده، از کجا میشه تشخیص داد که کی معیارهات رو داره و کی نداره. فکر کنم کار خیلی سخت و پر ریسکی هست. یعنی شما هرچقدر معیارهات رو دقیق انتخاب کنی همیشه اونجا احتمال درصد بالایی برای اشتباه هست. ولی خب بهرحال گویا با شرایط جامعه ما فعلا راه بهتری وجود نداره.

پ.ن2: راستی یک نکته دیگه اینکه گفتی خسته شدی و حس میکنی که ممکنه کمی از معیارهات به این دلیل کم بگذاری حتما باهاش مقابله کن. شما اونطوری که نوشته هات نشون میده دختر فوق العاده ای هستی که کمتر نظیرت وجود داره. دخترهایی مثل شما فقط کافیه با مثلا تحصیل یا محیط کار کمی توی دید بیاین تا بقیه فرصت کمی شناخت داشته باشند. به نظر من مواظب خودت باش و از معیارهای اصلی کوتاه نیا.

[meinoush]

این چیزایی که می گی نمیشه گفت سخت گیرانه است اما همه اش توی یه نفر به سختی ممکنه پیدا شه.

من یه نظرایی می نویسم واست به صورت پراکنده. اینا نظرای منه. ممکنه برای تو درست نباشه. ممکنه اصلا به دردت نخوره.

همه ی صفات و ویژگی هایی که توقع داری از همسرتو لیست کن. می تونی یه کار دیگه ای هم بکنی. چند تا ادمو (جه زن چه مرد) که خیلی دوسشون داری (نه لزوما خانواده ) و می پسندیشونو اسمشونوبنویس. بعدش شروع کن هر چی ازشون یادت می یاد جلوی هر کدوم بنویس. بعد بیا ویژگی هاشونو در بیار. می بینی یه تعداد ویژگی توی همه اشون تکرار میشه. این اون ویژکی هایی میشه که دوست داری واقعا.
بعد از این که ویزگی ها رو در اوردیو کلی نوشتی بیا نگاه کن به لیست صفاتی که قبلا در نظر گرفته بودی واسه همسراینده ات. ببین چقدر اینا به هم شبیهن.
بعد از این بیا نگاه کن ببین توی این لیستات کدوماشون هستن که نمی تونی هیچ جوری ازشون بگذری و کدوم صفات هستن که اونقدارم واجب نیست. به ترتیب کن.

مثلا من در مورد سن فکر می کنم تا 3 سال اختلاف سنی اگه پسر ادمی باشه که واقعا براش مهم نباشه و خونوادش هم از ادمایی نباشن که این چیزا براشون مهم باشه مهم نیست. ولی ممکنه تو برات همین 8 ماه هم خیلی مهم باشه.
یا مثلا من مذهبی نیستم و به نظرم هم دینداری هیچ جوری ضمانت اخلاقی نمی کنه. اخلاق یه چیز دیگه است. اگه دقت کنی مثلا مردی که دوست داره با ادمای مختلفی باشه اگه مذهبی باشه و مسلمون که می گه خدا بهم اجازه داده و اینا هی میره با این و اون فوقش صیغه هم می خونن. خیلی که پررو باشه (نمونه اشو توی این تالار یه تاپیک داشتیم خیلی وقت پیش که تنها تاپیکی بود که حرصم داد!) می گه که دارم ثواب می کنم و دارم به راه امامان می رمو تازه اونی که اینکارارو نمی کنه مومن نیست!! این واسه مرد مذهبیه تنوع طلبه. زن مذهبی تنوع طلب بیچاره نمی دونم چه کار می تونه بکنه... اها. می تونه ازدواج یعنی عقد دایم نشه و هی با این و اون صیغه بشه. اینو نه دیدم و نه توی تاپیکا خوندم. - از اون طرف مرد تنوع طلبی که مذهبی هم نباشه که راحته. توجیه هم نمی کنه و با هر کی بشه رابطه داره زن تنوع طلب غیر مذهبی هم همینطور.
اما کسی که بودن با یه نفر براش ارزش باشه این جزوی از اخلاقشه. در حیطه ی اخلاقیات اون میشه. مذهبی باشه یا نباشه هم بازم با یه نفر می مونه.
کسی که ذاتش مهربونه ذاتش مهربونه. مذهب واسه این ادم وسیله ای میشه برای بهتر شدن بیشتر. ادم غیر مذهبی مهربون هم بازم مهربونه. ذاتش خودش مهربونه.
اینا در مورد مذهبی بودن بود البته از نظر من. یعنی مذهبی بودن برای کسی که ذاتا نامهربونه و یا ذاتا ولنگاره حداقل واسه یه مرد مسلمون میشه راه باز! واسه مرد مسلمونی که هم وفاداره هم مهربونه هم میشه راهی برای تعالی هرچه بیشتر. هر کدومشونم (چه تنوع طلبه چه کسی که با یه نفر می مونه) همه ی سعیشونو می کنن که توی اخلاقیات و ارزش هایی که دارن هر لحظه بیشتر و بیشتر متعالی شن و پیشرفت کنن :) درست و غلطی هم وجود نداره. فقط بهتره همنشین مشابه خودشون بشن که کسی عذاب نکشه.
دیگه اینارو یادم میاد از چیزایی که نوشتی
اها مثلا همون تحصیلات. ممکنه اینم خیلی مهم نباشه اما باید ادمو ببینی تا بگی چی مهمه. تحصیلات از نظر اینکه ادمو تا حدی پخته تر می تونه بکنه خوبه. اما یکی ممکنه بی تحصیلاتم پخته شده باشه و واقعا درکش خوب باشه از زندگی. اینارو می گم باید ببینی تا بفهمی. باید نظراتشونو بپرسی. راجع به چیزای مختلفی باهاشون حرف بزنی. کسی که بالا پایین زندگی رو دیده باشه یا حداقل درکشو داشته باشه احتمالا جواباش می تونه تا حدی بهت نشون بده اینو.
متاسفانه هر کسی رو باید در وضعیت واقعیش دید تا تازه تا یه حدی بشه قضاوتی روش داشت. کسی که میاد خواستگاری معمولا همونقدر که لباسای خوب میپوشه اخلاق خوبشو هم میاره نشون ادم میده دیگه!

موفق باشی.

[تهمتن]

معیارهای شما خوب هستند ولی خیلی کم پیش میاد همه ی این شرایط در یک انسان جمع باشه و بر حسب تصادف یا قسمت این آدمی که تمام شرایط مطلوب شما رو هم داراست سر راه زندگیتون قرار بگیره و از شما خواستگاری کنه. خب شما تعیین کردید برای احساس بهتر داشتن در زندگی مشترک مایلید با چنین فردی ازدواج کنید ولی این احتمال قوی رو در نظر بگیرید که ممکنه هرگز با چنین فردی برخورد نکنید. اگر این آمادگی رو در خودتون کم کم ایجاد کنید که یا فردی طبق معیارهام پیدا می کنم یا اصلاً ازدواج نمی کنم اگر چند سال بعد موفق به ازدواج نشدین در شوک و ناراحتی نخواهید بود و زمینه و آمادگی روانیش رو دارید. نمی شه ایراد گرفت به شما. همونطور که دوستان گفتند خط قرمزها و معیارها رو ما تعیین می کنیم ولی از اون سمت آماده ی پرداخت قیمت برای اون خط قرمزها و معیارها هستیم حتی اگر به قیمت ازدواج نکردنمون تموم بشه. ازدواج معمولاً با اونی که در ذهن داریم در واقعیت همخوانی نداره و هیچ وقت انسان نمی تونه همه ی معیارهاشو پیدا کنه در یک فرد. فقط زرنگ باشه بتونه دو سه معیار اصلی رو در اون فرد ببینه و اگر خواهان ازدواجه مسائل دیگه رو کوتاه بیاد. وگرنه نمی تونه ازدواج کنه. امیدوارم شما هم فرد مورد نظر خودتون رو بیابید. اما یادتون باشه اگر یه خورده از کسی خوشتون اومد حتی اگر بعضی معیارها رو نداشت زمان بدید و بیشتر بشناسید. ما آدمها رو نمی تونیم طی یک یا دو جلسه یا با چند تا رفتار خاص قضاوت کنیم.

[1234567]

خانم مصباح الهدی
شما خیلی خیلی سخت گیر هستید

خیالتون رو راحت کنم مردی که شما دنبالش هستید اصلا و ابدا حضور فیزیکی نداره

شما دنبال پسری نیستید که رابطه جنسی رو تجربه نکرده باشه
شما دنبال پسری هستید که تا 30 سالگی به هیچ دختری نگاه نکرده باشه فیلم و عکس ندیده باشه با هیچ دختری دوست نشده باشه و...
من نمیگم که همچین آدمی وجود نداره چرا هستن افرادی که بعلت بیماری (روحی یا جسمی)علاقه ای به جنس مخالف ندارن مثلا از دختر ها متنفرن
آدمی که تا 30 سالگی خلاء روابط عاطفی رو تجربه نکرده باشه و نیازی به این روابط نداشته باشه پس بعد از 30 سالگی هم نیازی به این روابط نداره و بهتر بگم اصلا نیازی به ازدواج نداره

.................................................. .................................................. ........................................
کسی که قراره توی جلسه خواستگاری نماز و روزه اش رو در بوق و کرنا کنه و جار بزنه که من فلان قدر نماز خوندم صد درصد بی ایمانه
مگه ما نماز و روزه رو برای کسی بجز خدا انجام میدیم؟!
مگه مراجع تقلید نمیگن که اگر کسی نمازش رو به عمد در جایی از مسجد بخونه تا همه رو متوجه نمازش کنه نمازش باطله

این استفاده ابزاری از نماز و روزه اصلا درست نیست و حتی اگر یک نماز قضا نداشته باشه ولی در برابر خدا هیچ ارزشی نداره چون علت نماز خوندن رو نفهمیده
من اگر واقعا آدم مذهبی باشم هرگز نباید از کسی بپرسم که چطور و چقدر نماز خونده چون برای خدا بوده و در مورد نمازهایی هم که برای خدای خودم بجا آوردم هم نباید به طرف مقابل چیزی بگم (صرفا از دید اعتقادی میگم)
.................................................. .................................................. ...............................

مطمئنم کسی که تمام این فضایل اخلاقی ناب رو داره یا پیامبره یا فردی بسیار ناپاک و دروغگو
شما صداقت رو در معیار هاتون در رده بالا قرار ندادید !!!

اگر به همین صورت ادامه بدید احتمال اینکه با یک فرد ناپاک و دروغگو ازدواج کنید بیشتر از اینه که با فردی مومن و با ایمان ازدواج کنید

من تا حالا روابط غیر اخلاقی با هیچ دختری نداشتم اما بشدت در معرضش بودم
من خودمو پسری میدونم که خیلی در زمینه این روابط از دوستان آشنایان و افرادی که میشناسم پاکدامن تر بودم
اما اگر در جلسه خواستگاری دختری از من بپرسه که تا حالا فیلم یا عکس دیدی یا در ذهنت تمایل به برقراری رابطه داشتی و ... اگر پسر صادقی باشم و حقیقت رو بگم در خواستگاری رد خواهم شد

در حالی که ممکنه دوستی داشته باشم که آلوده این روابط باشه و در جلسه خواستگاری دروغ بگه و ازدواج کنه

در این مواقع یک دختر بخاطر سخت گیری بیش از حد نتنها ممکنه یک مرد با ایمان رو از دست بده بلکه در آستانه ازدواج با مردی بی ایمان قرار خواهد گرفت

من نمیگم با پسری ازدواج کنید که غرق روابط غیر اخلاقیه یا بی ادبه یا بی ایمانه
ولی اینو قطعا میگم که شما خیلی سخت گیر هستید
خدا هیچ فردی رو کامل نیافریده
من که حس میکنم در خیلی از معیارهاتون باید تخفیف لحاظ کنید

تازه اگر پسری پیدا بشه و تمام معیارهای شما رو داشته باشه
آیا حاظره با موضوع کار و تحصیلات شما کنار بیاد ؟ در مورد مهریه و سایر مسائل هم شما رو قبول میکنه ؟

[مصباح الهدی]

بچه ها از تک تکتون ممنونم.خیلی نکات خوبی بهم یاداوری کردین.خیلی.

الان یکمی ذهنم از همهمه معیارهام آزاد شد.شاید بعدا یک سری حرف هایی داشته باشم که بخوام باهاتون درمیون بذارم....

ولی الان یک مورد اورژانسی دارم.لطفا بهم کمک کنید.

دیشب معرف پسری که 7 ماه ازم کوچکتره به منزل ما تلفن کرد و کلی با پدرم صحبت کردکه حاج آقا اختلاف سن مهم نیست و...

(معرف دقیقا من و خانواده منو می شناسه و من مطمئنم کسی را همین جوری معرفی نمی کنه.مطمئنم این پسر آدم مومنی هست.پای تلفن هم گفتن با کار و تحصیلات مخالفت نداره. خود آقا پسر هم تحصیلات فوق دارن و این طور که می گن خیلی آدم موفقی هستن.اما من به دلیل اختلاف سن همون پای تلفن جواب منفی دادم.)

حالا از دیشب پدر و مادرم با من دارن صحبت می کنند که خیلی ها هستن سنشون کمه ولی خیلی پخته هستند و... باز هم من گفتم بابا من دوست دارم همسرم حتما ازم بزرگتر باشه.حتی شاید تحصیلات این قدر برام مهم نباشه که سن مهمه.

حالا دوباره امروز خود مادر آقا پسر زنگ زده و اصرار داره که یک جلسه همو ببینیم.

می گه این قدر تعریف دختر شما و خانوادتون را شنیدیم که این مساله سن اصلا مهم نیست.میگه پسرماز نظر ظاهر خیلی بزرگتر از سنش نشون می ده.خیلی پسر فهمیده و باهوشی هست.خیلی آدم مدیری است.خیلی شور زندگی داره.

خلاصه کلی از پسرش تعریف کرد.و گفت خواهش می کنم ندیده جواب منفی ندین.

حالا مادرم به این خانم گفتن که ساعت 9 شب نظر دخترم را خدمتتون می گم.

دوباره از اون موقع مادرم داره باهام صحبت می کنه؛که یک جلسه ایشون را ببین.شاید بقیه معیارهاتو داشت.و این مساله مهم نبود.اصلا شاید او تو را نپسندید.

به نظر شما من چی کار کنم؟

یعنی واقعا یک خواستگار کوچک تر راه بدم؟!

آقایون واقعا ممکنه یک پسر 25 ساله اندازه من 26 ساله بفهمه؟

می ترسم ایشون را راه بدم و خودم را در گرداب سخت تصمیم گیری و تردید بیاندازم.بعدا ممکنه کارم سخت تر بشه.

[shabnam z]

سلام

بنظر من اجازه بده بیان، چه گردابی؟!!!!! انقدر مسائلو بزرگ نکن.

اگه اجازه ندی بیان ممکنه خیلی پشیمون بشی و این مسئله که یه مورد رو بدون بررسی رد کردی فکرتو کلا درگیر کنه، در ضمن انقدر دلرحمی اصلا خوب نیستا فکر میکنم دلرحمی تا این حد یه مقداریش هم به منفعل بودن برمیگرده.

[hanie_66]

مصباح الهدی عزیز سلام
امیدوارم که حالت خوب باشه دوست من
وجه اشتراک منو شما اینه که هر دو توی وادی پذیرش یا عدم پذیرش کسی سرگردانیم.خیلی خیلی خوبه که شما معیاراتون کامله،اما این معیار های شسته و رفته خیلی قدرت انتخابتونو محدود می کنه.
خانومی شما اینقدر توانمندی که به مشاوره های من نیاز نداری،من به عنوان پیشنهاد بهتون میگم:
مورد اول که مذهبی بودن است،به نظر من و با توجه به مذهبی بودن خودتون این شرط شرط لازمه.حد و حدودش،ظاهر یا باطنش همه وهمه برای شما تعیین کننده س.از نظر شخصی من آدمایی که اعتقادات راسخی دارند قابل اتکا کردن هستند.من خودم اهل نماز و روزه و واجبات هستم،مدتی خیلی به این مسئله گیر دادم که طرفمم همین طوری باشه اما در عین حال ظاهر آدمای مذهبی رو نداشته باشه،مثلا تحت هیچ عنوانی ریش نداشته باشه،لباسای به روزبپوشه و ...مدتی که گذشت فهمیدم جمع شدن این دوتا امکانش در حد زیر 10 درصده پس تعدیلش کردم.شما هم اگه برنامه ریزی فکریتون مثل قدیم منه کارتون سخت میشه.
مورد دوم کار و تحصیل.ببین عزیزم برای من ثابت شده که دیدگاه آدم در مورد کار و تحصیل به مرور زمان دچار تغییراتی میشه.شما الان شرطهر دوتاشو میزارین،هنوز که سر کار نمیرین یا ادامه تحصیل ندادین.درسته که اهمیتش فوق العاده زیاده اما این فیلد بیشترین انعطافو از شما می طلبه.باید جوری تصمیم بگیرین که یه آدم خوبو فدای کاری که هنوز واردش نشدین نکنین.گاهی شرایط کاری سخت میشه،گاهی درس خیلی خیلی زیاده و هزار و یک احتمال دیگه.بیشتر دیدگاه طرف مقابل در این جور مسائل مهمه.وگرنه کسی نمیدونه آینده چطوریه.تمام احتمالاتو باید بسنجی.من یک قدمی دکترا هستم،شاغلم،فعالیت اجتماعی زیادی دارم.اما پذیرفتم که شاید زمانی برسه توی زندگی شخصیم که بشینم خونه و آشپزی کنم.ذهنمو برای شاد بودن حتی توی اون موقعیت آماده کردم.یه تصمیم درست تموم احتمالاتو شامل میشه.
عزیزم سن شناسنامه ای روخیلی ملاک قرار نده،توهین نیست اگه خواستگارت کوچیک تره.صحبت کن شاید واقعا آدم فهیم تری به نسبت سنش باشه

- - - Updated - - -

من ایده آلم اینه که یک آدم با ایمان؛حداقل2سال بزرگتر از خودم ؛با حیا؛تحصیل کرده؛مودب و با شخصیت و منطقی و عاطفی و البته شاداب و صبور بیاد خواستگاریم.

خانومی حق بده که این جمله ت خیلی زیاد سخت گیرانه س.آخه یه آدم مذهبی که فاصله ی سنی خاصی داشته باشه درس خون باشه شاداب باشه و ... چند درصد امکان حضور داره؟توی حرفه ی ما مسئله ای هست تحت عنوان trade off،یعنی مصالحه.به این معنی که برای به دست آوردن چیزی باید بتونی چیز دیگه ای رو فدا کنی.برای قضیه ی ازدواج هم این موضوع خیلی پر رنگ تر میشه.
معیارهاتو سر و سامان بدی بهتره؛نه صرفا بر اساس پیش فرض ها و ذهنیاتت.بر اساس افراد.بگو که این آدم چند درصد بهم نزدیکه،این جوری نتیجه ی بهتری میگیری
شاد باشی و خوشبخت