من از ایده آل هایم چشم پوشیدم

[deljoo_deltang]

در مورد زوجهایی که احساس خوشبختی می کنند خواستم سه نکته رو بگم که دچار مقایسه نشید:
1- اون زوجها احتمالا نگاهشون به ازدواج این نبوده که ازدواج یعنی راهی برای حل مسائل روحی و جسمی دوران مجردی.
2- اونچه ما از زندگی دیگران می بینیم ویترین زندگیشونه و هیچ کس از داخل زندگی کسی خبر نداره، پس نمی تونیم هیچ قضاوتی در این مورد انجام بدیم
3- حتی اونهایی که در زندگیشون به آرامش رسیندند و احساس خوشبختی می کنند با تلاش به این نقطه رسیدند و اینطور نبوده که در دوران عقد و حتی 4 تا 5 سال اول زندگی به این نقطه رسیده باشند. درخت زندگی نیاز به آبیاری و مراقبت و تلاش دو طرفه داره تا شکوفه بده.

البته یک پاورقی هم بگویم. به نظر من آرامش حسی هست که هر انسانی توانایی اون رو داره که بتونه اون به طور مستقل و در هر شرایطی بدست بیاره. اگر کسی بتونه اونو به تنهایی بدست بیاره می تونه اونو به زندگی مشترکش، به کارش، به کودکانش و به جهان هستی هم تزریق کنه.

در مورد نام کاربریمم متاسفم اگر حس بدی رو به شما منتقل کرد. من دلتنگ بون رو حس غم انگیزی نمی دونم و اون رو یکی از میوه های انتظار می دونم.

موفق باشید.