چیزی که پدر مادر توی خشت خام میبینن ما با میکروسکوپ نمیتونیم ببینیم
شما به قیافش از 20 چند میدی و چه مشکلی ظاهری رو پدرت عنوان میکرد (از چیه ظاهرش رضایت نداشت)
چقدر احتمال میدی که این آدم میتونه زندگی مناسبی از لحاظ مادی فراهم کنه ؟
به نظرم حتما پدر و مادرتون یه چیزی دیدن که گفتن
ولی امیدوارم مقاسیه نکرده باشن
من حس میکنم ممکنه این پسر رو با خواستگار بعدیتون که قراره بیاد و با تعریف های معرفش به دل پدرتون نشسته دارن مقایسه میکنن که در اینصورت کار اشتباهیه
عیبی نداره اگه واقعا جوابتون منفیه (چه از جانب شما چه خانواده) و میخواهید این ماجرا بیشتر طول پیدا کنه و جلسات آشنایی و ... بدتر میشه همون اول کارو یکسره کنید و تا اون پسر هم وارد فاز احساسات و تخیلات و ...و نشهاین که دل رحم شدم،دلیلش اینه که وقتی توی این سایت می بینم بعضی آقایون از جواب منفی دلشون می شکنه،خب نگران می شم که نکنه من هم باعث بشم دل یک جوون بشکنه یا غرورش جریحه دار بشه.این قدر من از دل شکستن متنفرم.اگه کسی دلم را بشکنه این قدر ناراحت نمی شم و زود می بخشم ولی اگه ناخواسته باعث دل شکستن کسی بشم خیلی سخت خودم را می بخشم و اثرش روم خیلی می مونه.متاسفانه این نقطه ضعف منه.
خب من 3 تا از خواستگارام به جلسات بعد کشیده شدن و با جواب منفی دلشون شکست.
البته نمیدونم جواب اون پسر رو چی میخواهید بدید و این کار به عهده خودتونه اما امیدوارم طوری باشه که طرف مقابل بعد از شنیدن شما تمام فکر و ذکرش این نشه که چرا این دختر بهم جواب منفی داد و هزارتا فکر بدتر نکنه (علت جواب منفیتون مشخص باشه)
اما سعیتونم بکنید دل طرف نشکنه (هر چند در هر حالتی که جواب بدید دلخوری بوجود میاد مثلا من به عنوان یه پسر جنبه جواب منفی شنیدن رو ندارم مخصوصا اگه دختر رو خودم دیده باشم و خواستگاریش رفته باشم)
به نظرم نمیتونید طوری جواب بدید که هم طرف دچار سرگردانی و تخیلات نشه (یعنی جوابتون مستقیم باشه) هم ناراحت نشه و به غرورش بر نخوره
بالاخره باید یکی رو بیشتر انتخاب کنید (جواب مستقیم یا ناراحت نشدن پسر)
با زیاد کردن جلسات آشنایی میشه فهمید طرف داره نقش بازی میکنه یا نهوقتی خواستگار بهش القا میشه که مثلا این دختر باایمانه!ممکنه خودش را درجلسه خواستگاری مذهبی جلوه بده.یا اینکه خودش را خیلی مودب و با حیا جلوه بده.اون وقت من از کجا بفهمم که داره راست می گه یا داره مطابق من صحبت می کنه؟
امیدوارم بجای کمیت دنبال کیفیت باشید
منظورم اینه که بعضیا به ظاهر دیندارن و نماز و روزه و ریش و تسبیح و لباس یغه بسته و ....
اما بیشتر که برانداز میکنی متوجه میشی مفهوم نمازی که میخونن رو نمیدونن و از روی عادت انجام میدن حالا یا بخاطر اجبار والدین یا بخاطر جلب تعریف و تمجید مردم
اما خیلی پسرا هستن درسته این کمیت افرادی که گفتم رو ندارن اما در اعمالشون و باطنشون رابطه قوی با خدا برقرار میکنن و با خدا دوست هستن (حالا اگه این کیفیت رو در کنار کمیت داشته باشن که خیلی عالی میشه)









علاقه مندی ها (Bookmarks)