خواهشا خودت رو عذاب نده و بخودت تلقین نکن که مقصری به هیچ عنوان.
مگه اینکه بزرگترت باشه بری جلو بهشون سلام کنی.گرچه خود من از پیامبر یاد گرفتم کوچیکترم باشه اول سعی کنم سلام کنم گرچه بعضی وقتا یادم میره.وقتی بهتونب ی احترامی میکنه قرار نیست شما بیش از اون حدی که لیاقتش رو داره به ایشون احترام بگذارید.
یه نمونش یکی از فامیل هامون با اینکه سنش تقریبا 50یا 60 بود از کنار مغازه رد میشد دوبار سلام کردم جواب نداد فکر کنم اگه اشتباه نکرده باشم وظیفه من فقط دوبار سلام کردنه در برابر کسی که میشنوه ولی جواب نمیده دفعات بعدی اصلا محلش نزاشتم با اینکه این رفتار خودم رو دوست نداشتن ولی بلاخره یاد گرفت که سلام کنه و جواب سلام رو بده.
زندگی شما در اولویت قرار داره خوب فکر کن واقعا ارزشش رو داشت یک شب زیبا رو از خودت و شووهرت دریغ کردی و نشستی غصه خوردی و گریه کردی برای چی بنظر من که اصلا ارزش فکر کردن هم نداره این موضوع چه برسه ناراحت شدن و گریه کردن.
- - - Updated - - -
شما باید یاد بگیری اول خودت رو دوست داشته باشی و بخودت احترام بزاری.احترام به پدر مادر واجبه ولی قبلش باید بخودت احترام بزاری و برای خودت ارزش قائل بشی
علاقه مندی ها (Bookmarks)