سلام
منم 25 سالمه و تا حالا نخواستم با کسی دوست بشم و همینطور خواستگاری برام بیاد. چون فعلا قصد ازدواج ندارم.
ولی منم بعضی وقتها مثل شما فکر می کنم که اگه با کسی اصلا رابطه دوستی برقرار نکنم کار درستی هست یا خیر. ایا نباید قبل از ازدواج نحوه برخورد با جنس مخالف را بیشتر یاد بگیرم؟!
ولی تا الان که به خاطر جلوگیری از مشکلات احتمالی صرف نظر کردم. به نظرم اشتباه نکردی و یا نکردیم. وقتی دوستام را می بینم که بعد از مدتی دوستی, وابستگی پیدا می کنند و بعد از مدتی هم جدا و افسرده میشن, به نظرم بهتره که منطقی تر برخورد کنم. و وقتیکه تصمیم به ازدواج گرفتم به خواستگارهای اتی و احتمالا اطرافیانم جهت ازدواج فکر کنم.
شما اگه تصمیم ازدواج کردن داری: به نظرم در بین همکاران و اقوام خودت بیشتر جستجو کن تا فرد مورد نظرت را پیدا کنی و یکم هم از خواسته هات کوتاه بیا. منظورم اینه که خیلی ایده ال گرایانه فکر نکن. یافتن فردی که هم با اخلاق و تحصیلکرده و با شخصیت و با اصل و نسب و خوشتیپ و پولدار و سالم و .... باشه, خیلی سخته!
اگه معیارهای دیگه به جز بخش مادی را دارند, ولی توان و پتانسیل پول دار شدن را در اینده دارند, میتوانند گزینه خیلی خوبی هم باشند. چند وقت پیش منزل یکی از دوستان پدرم مهمان بودیم و خانواده بسیار متولی هستند, صحبت ازدواج دخترها بود, دوست پدرم گفتند که دنبال پسری برای دخترشون هستند که اول سالم و بعد هم متعهد به خانواده و تحصیلکرده باشن و اگه از نظر مالی بهم نخورن هم اشکالی نداره و همه جوره حاضرن ایشون را ساپورت کنن! (خوش به حال اقای داماد)
اگه مورد خوبی هست با خانواده صحبت کن, شاید نظرشون عوض شد.
و اگر هم قصد ازدواج نداری, به نظرم به کار و درست برسی بیشتر سود می کنی.
سلامت و موفق و خوشبخت باشی
![]()









علاقه مندی ها (Bookmarks)