هیچی ندارم که بهش افتخار کنم

[meinoush]

چون سنت کمه از خودت توقعای زیاد داری. سنت که بره بالاتر میگی ای بابا اندامم خوب بودا پوستم خوب بودا چهره ام خوب بودا و ... خلاصه کم توقع می شی.
کی رو از ادمای معروف هنرپیشه ها مثلا فکر می کنی خیلی خوشگله حرف نداره؟ اسمشو سرچ کن بی ارایششو ببین. همه بالاخره یه عیبی دارن دیگه.
چون می گی تنها بودی. ادم تنها می مونه بی دفاع از بدو تولد! واسه همینم جرات نمی کنه خیلی چیزا رو امتحان کنه توی بچگی چون کسی نیست پشتش. این حالتی میشه. یه کم خودت به خودت جرات بده. جسارت های کوچولو کن. مثلا اگه یکی می بینی هی زخم زبون می زنه یه تلاشی کن مودبانه و قاطع یکی دو جمله بگی که حرف دهنشو بفهمه. اوایل ناشی هستی و نتایج خوبی هم عایدت نمیشه اما تو خیلی جوونی و الان وقت همین تمریناست گ
این تالار کارگاه جراتمندانه رفتار کردن و چگونه منفعل نباشیم داره سرچ کن بخون.
دکتر روانپزشک نمیاد مریضشو دعوا کنه. به هر حال مهم هم نیست. وقتی اوضاعت خوب نیست و سرخود قطع کردی دکترو برو. بعدا می تونی تلفنی حداقل از دکترت بپرسی که چطوری باید قطع کنی و سرخود اینکارو نکنی.
راستشو بخوای ادما اونقدرام مهم نیستن. ازشون نترس. هر کی هم یه جوریه دیگه تو به خودت و کارایی که می خوای بکنی فکر کن
اسمتم گذاشتی خجالتی. از کی خجالت می کشی؟ همون ادمایی که ازارت می دن؟ از ادمایی که مهربونن که دیگه خجالت نمی کشی. ادمای نامهربونم بی لیاقت تر از اینن که ازشون بخوای خجالت بکشی یا باهاشون مدارا کنی.
هیچی نداری که بهش افتخار کنی؟ 90 سالت نیست که. 19 سالته. تو یه دهه تلاش کن. بعدش بشین نگاه به گذشته کن و همش به خودت افتخار کن.
به اینده فکر نکن. به زمان حال فکر کن. برای هر روزت زندگی کن و برنامه و هدف داشته باش.
سخنوری خوب واست کردم خودم بی عملم.
موفق باشی.