در خصوص پیدا کردن شغل مناسب مشاوره می خواهم

[شیدا.]

به قول دوستمون، یه متن بلند بالا نوشتی و خودتم همه راهها را بستی.
با حقوق کم کارآموزی نمی کنم.
کار عملی بلد نیستم.
ریسک نمی کنم.
سختی هم نمی کشم.
...... خب از آسمون که کار و تجربه نمی آد.

می تونی تو کشورهای دیگه دنبال کار بگردی.
خیلی از شرکتهای بین المللی توی کشورهای فقیر پروژه های عمرانی دارند (دقیقا تخصص شما را نمی دونم اما راهسازی بیشتر جذب نیرو داره).
هم دنیات بزرگتر می شه و هم دیدت به زندگی عمیق تر.
می تونی تو کشورهایی مثل افغانستان (فارسی زبان) یا کشورهای افریقایی، امریکای لاتین و ... دنبال کار بگردی.
شاید حرف من برات عجیب باشه یا ... ولی من واقعا جوانهایی را که اینقدر سخت به زمین چسبیدن و تکون نمی خورند را درک نمی کنم.
پیشنهاد اول من برای شما اینه.

پیشنهاد دوم اینه که یکی از آشنایان یا دوستانتون که قصد بازسازی ساختمانشون را دارند
با کمک یکی از دوستانت کار را شما انجام بدین و هزینه با ایشون و یک درصدی در ملک شریک بشید.
حتی اگر یک سوم یک آپارتمان باشه.

پیشنهاد سوم اینه که همین کار را برای یک غریبه انجام بدید. آگهی بدید و کار بگیرید.


دوستات که فارغ التحصیل شدن و جاهای مختلف کار می کنند می تونن کمکت کنند و مورد بهت معرفی کنند.
مثلا اگر دوستی توی شهرداری داری یا ...

اگه از یه دانشگاه متوسط و با شرایط درسی متوسط فارغ التحصیل شده باشی می تونی بورس بگیری برای دکترا.
اما فکر بعدش هم باش. اگر اهل کار نیستی و نمی تونی برای خودت موقعیت خلق کنی، بعد از دکترا باز سر همین پله ای که الان هستی با یه مدرک بالاتر.

خلاصه این که اگر بشینی منتظر تا یه روز یکی بیاد کار معرفی کنه، تا ابد هم اتفاق نمی افته.