اینکه الان کار برای تحصیلکرده ها کمه مختص ایران نیست و ما هم که الان توی اونور دنیاییم داریم با همین مشکلات سر و کله میزنیم. اما نکته ای که من توی پستهاتون دیدم اینه که خیلی مرثیه سرایی می کنید و این باعث میشه به شدت خودتون رو تضعیف کنید. درسته خیلی مشکلات بر سر راه ادم هست و می دونم که چقدر برای یک مرد سخته که کار یا حتی کار مورد پسندی نداشته باشه.و لی مسلما با مرثیه سرایی مشکلی حل نمیشه.
چند راه که البته باید با دید بلند مدت بهش نگاه کنی اینهاست:
1- روابط اجتماعی قوی ای با ادمها در حوزه های کاری برقرار کنید. به نظرم این بند در حال حاضر خیلی مهمه. انقدر که هر وقت کاری در شرکتهاشون و یا خانوادشون داشتن توی ذهنشون شما بیایید و سراغ شما رو بگیرند. مثلا رابطه صمیمی با اساتید، بزرگان فامیل، همسایه ها و .....
2- از تجربه کسب کردن نترسید. همه اولش ممکنه خیلی اشتباه کنند و زمان لازمه تا تجربه کسب بشه اما می تونید از تجربه دیگران برای کم کردن خطا ها استفاده کنید
3- بیکار نشینید. در همین زمان که دنبال کار هستید حتما کارهایی که دم دستی تر هست رو انجام بدید مثل همون کارهایی که گفتید حقوقشون کمه و یا در شان شما نیست. همین که بیکار نباشید و وارد دنیای احتماعی کار باشید خیلی مهمه
4- اگر ممکنه راههایی که تا حالا برای پیدا کردن کار تا آخر رفتید و یا تازه شروع کردید رو بنویسید. ممکنه راهی رو اشتباه برید و یا اصلا با پیش فرض اینکه این راه درست نیست امتحان نکنید. می تونید در این زمینه از دیگران مشورت بگیرید.
شما هنوز سنی ندارید و به وقتش می تونید با برنامه ریزی صحیح کنار کار به تفریحات دیگر هم بپردازید.
موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)