دخترمو دادم به باباش

[بهار_68]

ممنون شیدا جان
آره سال تولدمه بهار هم اسمی بود که برای دخترم انتخاب کردم ولی باباش قبول نکرد

منم خیلی دوست داشتم این جور که شما میگید منطقی با همسرم بشینم وحرف بزنم ولی نشده هیچ وقت نشده اصلن نمیدونم چرا ازم متنفره هروقت ازش میپرسیدم میگفت من از اول نمیخواستمت
وقتی میگم خوب تو که نمیخواستی پس چرا اینهمه اصرار کردی جوابی نداره بده

نمیدونم چه اصراری داره که منو زجر بده و اذیت کنه از اذیت کردنم لذت میبره

[deljoo_deltang]

دخترت حق داشتن پدر و مادر رو با هم داره حتی اگر از هم جدا شده باشند. بزرگترین حقی که فرزندتون بر عهده شما داره همین حضورتون کنارش هست، مخصوصا الان که اگرچه سنش کمه ولی مطمئنن متوجه عدم حضور و کشمکش شما دو نفر میشه و هنوز فکر می کنه خودش مرکز جهانه. بنابراین ناپدید شدن شما رو می ذاره تقصیر خودش و آسیب روحی میبینه. بهتره همیشه کنارش باشی حتی اگر قراره کم باشی. اون باید بدونه شما زنده اید و آسیبی ندیدید و این تنها با دیدن شما حتی اگر قرار باشه در یک ملاقات هفتگی باشه میسر میشه. بعدها که بزرگتر میشه اگر الان بودنتون رو کنارش ببینه می تونه در مواقع سخت به شما اعتماد کنه ولی اگر شما یکدفعه ناپدید بشید حتی ممکنه نتونه در آینده به نزدیکترین کسانش هم اعتماد کنه. مادر برای بچه در سن کودک شما یعنی منبع هستی و اعتماد و پشتوانه همیشگی. این منبع رو از کودکت نگیر.

همه اینها که گفتم برای این نبود که عذاب وجدانی برات ایجاد کنم. می خواستم فقط اگر حقوق خودتون رو در نظر می گیرید حقوق کودکتون رو هم در نظر بگیرید و به آینده هم فکر کنید و تنها به شرایط الانش فکر نکنید که چون بچه است متوجه نمی شه و یا هم بازی داره دیگر متوجه عدم حضور مادر نمی شه.

پاورقی: بچه های زیر سه سال اگر درست یادم باشه اگر پدر و یا مادر رو بیشتر از یک مدت (فکر می کنم 2 هفته بود) نبینند فکر می کنند که اونها مرده اند. به نظرم لازمه خیلی روی روانشناسی کودکان در سن فرزندت تحقیق و مطالعه کنی و چه خوبه اگر بتونی پیش یک مشاور هم بری تا بهترین راه رو بری.