سلام
شاید مهمترین اصل برای ازدواج مسئولیت پذیر بودنه . این مسئولیت پذیری میتونه شامل اجرای وظایف زندگی و داشتن یه نقشه برای آینده و دانش کافی برای برقراری هر نوع ارتباط با شخصی به نام "همسر" باشه. شما میتونید از الان برای 3 یا چهار سال دیگه طوری برنامه ریزی کنید که بتونید از پس حداقل مخارج یه زندگی دو نفره بربیایید همینطور با مطالعه کردن به تفاوت های خودتون و جنس مخالف چه از نظر روحی و چه از نظر جسمی پی ببرید و یا حتی خودتون رو بشناسید ! در این صورت میتونید مشکلات را پیش بینی کنید و برای اون ها هم راه حل پیدا کنید و پس از ازدواج کوچکترین مساله به یک بحران تبدیل نمیشه.
ضمنا با توجه به سن پایین دختر خانوم غیر ممکنه که زود تر از 3 یا 4 سال دیگه ازدواج کنه پس از این بابت هم که ممکنه ازدواج کنه و از دستش بدید و ... خیالتون باید راحت باشه . پس پیشنهاد میکنم توی مدت زمانی که عرض کردم که زمان قابل قبولی هم هست مقدمات رو فراهم کنید به جای اینکه وارد یه رابطه ای بشید که مبهمه و هیچ آینده ای براش قابل تصور نیست و این از نظر من خلاف اصل مسئولیت پذیریه.در این سایت تاپیک های زیادی از سرنوشت این گونه روابط هست . همینطور میتونید توی اینترنت وبلاگهای زیادی از تراژدیهای روابط دوستی دختر و پسر رو ببینید که البته غالبا نویسنده این وبلاگ ها دختر ها هستند و داستان همه ی اونها هم شبیه همه. پس از تجربه ی دیگران استفاده کنید و آزمایشی را که غالبا نتیجه اش شکست است مجددا تکرار نکنید.
با آرزوی توفیق
علاقه مندی ها (Bookmarks)