چگونه شروع به کار کنم ؟ برای شاغل شدن راهنماییم کنید

[دختر بیخیال]

سلام nazlly عزیز

به همدردی خوشامدید

چه خوب شما پتینه کاری هم بلد هستین؛ این خیلی خوبه!
خیلی از خانوم های هنرمند هستن که دوست دارن پیتنه ، ویترای ، نقاشی یاد بگیرن.

البته خب نقاشی علم بسیار وسعیه ، یه استاد هم نمیتونه بگه بالاتر از خودش هیچکس نیس یا دیگه چیزی نبوده که یاد نگرفته باشه یا اینکه کارش هیچ عیب و ایرادی نداره.

شما اگه از نظر حرفه ای کاراتو بررسی میکنی ؛ میبینی هنوز جای کار داره ، خب اینکه ناراحتی نداره اتفاقا خیلیم خوبه که ایرادای کارتو میتونی ببینی. و در جهت رفعش بربیای.
اینکه میبینی دوستت سه ساله کار میکنه و کارش خوبه شاید بخاطر استعدادشه؟ خب بعضیا استعداد دارن زود یاد میگیرن اما این دلیل نمیشه بقیه که استعداد کمتری دارن دست از تلاش بکشند. (البته ما که کارهای شما و ایشونو ندیدیم شاید این طرز فکر شما اشتباه باشه و بیشتر بخاطر اعتماد بنفس ضعیف باشه)

خیلیا هستن درمورد علم نقاشی سطحی فکر میکنن ، تصور میکنن شش ماه اومدن کلاس دیگه باید یه نقاش حرفه ای شده باشن و تابلو و بوم بدی دستشون که دیگه اینا نقاش شدن تمومه.

اگه کسی واقعا علاقه داشته باشه سختی راه هم به جون میخره. خیلیا هستن اول راه با ذوقن به آخر راه که میرسن خسته میشن و سختیارو که میبینن در جا میزنن یا کلا میذارنش کنار.(شاید هنر جو هایی که شما قبول کرده بودین اینگونه باشن دیدن سخته بیخیال شدن)

چون شما تا یه جایی میتونستی به اونها اطلاعات بدی بقیه اش دیگه دست خودشون بوده که طرح بزنن ، تمرین انجام بدن بیارن شما ببینین ایراداشونو بگیرین.

تلاش تو نقاشی خیلی مهمه. تمرین زیاد خیلی مهمه باعث میشه دستشون قوی بشه.

من با حرفای abi bikaran کاملا موافقم ، اینکه باید طراحیت قوی باشه هرچی قوی تر باشه تو نقاشی هم قوی تر میشی.(این حرفیه که بارها و بارها استادم بهم میگفت و هنوز میگن و خواهند گفت. و بنده خدا خیلی هم تاکید داره)

مثلا استاد من تا زمانی که ما طراحیمون خیلی قوی نشد در حد انتظارش نشد نرفت تو مبحث رنگ .
حتی تنبیهمون کرد "مبانی هنرهای تجسمی" هم که همه امون خیلی دوستش داشتیم به تاخیر انداخت. یک باره از نداشتن تمرین کافی عصبانی شد و درس هایی که دوست داشتیم و میدونست و آموزششو قطع کرد.(میخوام بگم باید یه معلم یا استاد اقتدار داشته باشه.هنرجوشو تشویق و تنبیه کنه. تا هنرجو کلاس و جدی بگیره.فکر نکنه اومده تفریح)

از تشویق هایی که استادم میکرد این بود که روزایی که به حرفش گوش میکردیم ما رو میبرد گالری ها و فضای سبز برای طرح زدن. (این دومورد و همگی خیلی دوست داشتیم.) با اینکه برای تفریح نبود مثلا تو گالری ها برامون نقاشی هارو نقد میکرد از همگیمون میخواست نگاه حرفه ای داشته باشیم و تجزیه تحلیلشون کنیم.
یا تو فضای سبز برای زدن پرتره ، اسکیس پرسپکتیو و... (بخش هایی که میدونست دوست داریم و با علاقه انجام میدیم.)

اینها سیاست های استادمون بود برای اینکه به حرفش گوش بدیم . اینکه مجانی کار کنی که نشد ، شما با مجانی کار کردن نشون میدی خودت برای کار خودت ارزش قایل نیستی بالا نمیبینیشون. با مجانی کار کردن انگیزه خودت میاد پایین.

یکی دیگه از سیاست هاشون این بود که ، بعضی وقتا از ماکه دوره های بالاتر بودیم میخواست که به دوره های پایین ترمون آموزش بدیم. برخی از هنرجوهای قوی که دوره هارو تموم کردن به عنوان استاد حالا در سطح پایین تر (مثه کودکان و نوجوانان) تو آموزشگاهشون استخدام کردن.

استاد منم غیر از نقاشی درست مثه شما هنر های دیگه ای هم بلد بودن.
شما حتی میتونین گالری بزنین و آثار پتینه تون و بفروش بذارین
یا پتینه رو آموزش خصوصی بدین. (الان که به ازای هر تکینیک پیتنه کاری 100 هزار تومن میگیرن)

یکی از دوستام اینکارو میکنه آموزش خصوصی میدن میگفت اینقد خوب بود هفته ای دومیلیون تومن درآمدش بود.
یه گالری زد 800 تومن هزینه کرد 4 میلیون سود کرد.

اینا رو میگم که اگه به دید مادی هم نگا بکنین یاد داشتن هنر از رشته های دیگه کم نمیاره.

از جمله کارهای جالبش که باعث درآمد زایی بالاش بود این بود که از تمام رزین های خام عکس گرفته بود و یه ژورنال تهیه کرده بود هرکس تو گالریش میومد میگفت این ها هم طرح های آیندمه اگه میخواین سفارش بدین. که کلی هم سفارش گرفته بود (همونها هم شده بودن مشتریهای ثابتش ) شما یکار خوب انجام بدین همون مشتریا براتون تبلیغات میکنن.

از کارهای دیگه اش این بود که گالری هایی که میزد تبلیغات زیادی هم میکرد. برای همین خیلی سود داشت براش.

خیلیها اصلا نمیدونن پتینه کاری چی هست.

درمورد گالری های نقاشی هم اکثرا الان کارهای بازاری و میپسندن ، کارهای کپی فروشون خیلی بیشتره، مردم عادی که دید حرفه ای ندارن.
نقاشا هم کم پیش میاد کار یه نقاش دیگه ای و بخرن.

نقاشی بیشتر سودش تو همون آموزشگاه زدن و اموزششه، که اونم نباید انتظار داشته باشی که آموزشگاهت زود جا بیوفته.

استاد من 30 ساله دارن کار میکنن تازه الان اموزشگاهشون رو کار اومده و شاگرداشون زیاد شده و چند کلاس دارن. ورگنه اون اوایل یه کلاس بیشتر نداشتن.
اگه میخواستن ناامید بشن که الان کلا اموزشگاهی نبود.

مواد لازم برای زدن یه آموزشگاه هنری:

1. داشتن اطلاعات (که شما داری، هم خودتون گفتین هم با جواب دادن به سوالات جناب فرهنگ 27 میشد فهمید.)
2. اعتماد بنفس زیاد (زیادش کن نترس)
3. مکان مناسب(اگه از نظر مالی فعلا نمیتونی مکان مناسبی و تهیه کنی بنظرم غیر از اینکه در آموزشگاهای دیگران میتونی تدریس کنی میتونی تبلیغات کنی و بیای خونتون آموزش خصوصی داشته باشی تا بتونی پولاتو جمع کنی و خودت یه آموزشگاه بزنی.)
4.داشتن تبلیغات مناسب

البته درکنار همه ی اینا باید قبول کنی که نباید انتظار پیشرفت چشم گیری داشته باشی یهو تبلیغات کردی مثلا 100 شاگرد واست بیاد از همون یکی شروع کن تا به تعداد وسیع برسی.

انشالله که موفق باشی.
منم برات دعا میکنم بتونی یه آموزشگاه خوب بزنی.