رفتار سرد با یک همکلاسی

[ali_ali]

با سلام؛در مورد قسمت اول حرف هات باهات موافقم.اسم خودشون رو هم میذارن اوپن مایند در حالی که صاحب کور ترین طرزتفکر اند و انعطاف ناپذیرند.اما در مورد قسمت دوم باید بگم که نمیتونم نظر کارشناسی بدم چون علمشو ندارم.اما ز اونجایی که سه چهار سال قبل چنین مشکلاتی بودم و دوستان هم در این انجمن لطف داشتن و کمک فراوانی کردن می خوام منم تا جایی که می تونم بهتون کمک کنم.شما در کودکی هم دوست صمیمی نداشتین؟دوست صمیمی یعنی کسی که شما باهاش راحت ترین و و بیشتر با هم هستین و اینا که متقابل هم هست.این فردی که ازش نام بردین به نظرتون ظاهرش در چه حدی هست؟یعنی کاملا مطابق با سلیقه شماست؟وقتی باهاش روبرو میشین زبونتون بند میاد؟رنگتون سفید میشه؟شوک بهتون وارد میشه؟اگه آره با بقیه که اینجوری نیستین؟

خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید، من در کودکی یک دوست صمیمی داشتم که خیلی خوشم نمیومد ازش، بخاطر قحطی دوست، باهاش دوست بودم. اون ۳ سال از من کوچیکتر بود، و قطعا خیلی خیلی با هم اختلاف داشتیم در اندیشه و در تفکر. یعنی تقریبا بزور باهاش دوست بودم... الان هم زیاد رابطه نداریم، حقیقتش من هم خیلی خوشم نمیاد ازش.


اما در رابطه اون فردی که همون اول عرض کردم، این فردی که راجع بهش صحبت شد تقریبا از لحاظ فکری عین خودمه. ویژگی‌های مثبت زیادی داره و من رو مجذوب خودش کرده، البته نقص هم داره طبیعتا. اما در مجموع خوبه، و همونطوری که عرض کردم، ایشون هم خیلی به من علاقه مند هست (طوری که همیشه سعی میکنه نزدیک من بشه)، اما روابطمون خیلی سرد هست وقتی با هم صحبت میکنیم. البته هنگامی که نفر سومی وجود داشته باشه، این مشکل تا حد زیادی مرتفع میشه.

در مورد بخش آخر سوالتون:

وقتی باهاش روبرو میشین زبونتون بند میاد؟رنگتون سفید میشه؟شوک بهتون وارد میشه؟اگه آره با بقیه که اینجوری نیستین؟

دقیقا همینطوره. البته رنگم که سفید نمیشه، اما تقریبا زبونم بند میاد. با بقیه به این شدت این مشکل رو ندارم.

سلام دوست عزیز به تالار همدردی خوش اومدید
قبل از سوالاتتون من موضوع مهمی رو میگم. شما الان در سن بلوغ هستید، به عبارت بهتر شما از دوران طفولیت دارید به دوران بالغ بودن منتقل میشید و از یک شخصیت به یک شخصیت دیگر. این سن خیلی حساس و متفاوت هست. اکثریت نوجوانها چه دختر و چه پسر که در این سن بلوغ هستند ، دقیقا مثل الان شما خجالتی و با اعتماد به نفس کم و متزلزل هستند از جمله خود من که اگه بیشتر از شما نبوده باشم کمتر نبودم. دلیلش هم اینه که شخصیت و تیپ فکری شما هنوز به طور کامل شکل نگرفته. و مطمئن هم باشید که هر طرز فکری که الان دارید تا 4 سال دیگه بسیار زیاد تغییر می کنه. حتی نوع موسیقی مورد علاقه تون و ...
دلیل مهم دیگه خجالتی و اعتماد به نفس کم نوجوانها اینه که آدم چون در مرحله رشد جسمیش هست، ظاهر صورتش یه مقداری افت پیدا می کنه و زشت میشه. چون صورت جوش می زنه و اندامی از صورت مثل بینی و گوش ها سریعتر از بقیه اندام صورت رشد می کنن ، و به همین دلیل اعتماد به نفس شون هم خیلی پایین تر میاد

من خودم بلوغ جنسیم خیلی زودرس بود. و همون طورم که می دونید بلوغ زودرس و حتی دیررس برای فرد خوب نیست. برای همین خیلی اعتماد به نفسم پایین بود و خودم رو کمتر از دیگران می دونستم و خیلی زیاد خجالتی بودم. اما به مرور که دانشگاه رفتم و توی موقعیتهای اجتماعی شرکت کردم به کل تغییر کردم و الان که 24 سال دارم توی هر جمع یا مهمانی که باشیم من میشم مجلس گردون یا به قولی مجری

اصلا جای نگرانی درباره مشکلاتی که گفتید نباشید چون کاملا اقتضای سن هست و شما دارید خودتون رو با افراد بزرگتر از خودتون مقایسه می کنید.
اما درباره سوالاتتون

طبق نظر متخصصین (دکتر فرهنگ هلاکویی) ، هر انسانی باید 5 تا دوست داشته باشه. هر فردی که 5 تا دوست داشته باشه فرد اجتماعی و شادابی هست. که از این بین 1 یا 2 تا دوست صمیمی باید باشن. یعنی رابطه نزدیک تر نسبت به بقیه
داشتن حداقل یک دوست صمیمی ضروری هست. توی تابستون هم حتما کلاس ورزش برید. ورزشهای گروهی هم سعی کنید برید مثل فوتبال یا بسکتبال. اینم به اعتماد به نفس شما و روابط اجتماعی تون خیلی کمک می کنه تا ورزشهای انفرادی ...
موفق باشید

ممنون از وقتی که گذاشتید. در رابطه با تغییرات و دگرگونی‌های دوران نوجوانی، من کاملا با شما موافقم. من حتی به تفکرات و عملکرد یک ماه گذشته خود مرتب میخندم و گذشته خودم رو مسخره میکنم... این قطعا بخاطر تغییرات این دوران هست که من به هیچ عنوان منکرش نیستم.

اما در رابطه با کاهش اعتماد به نفس در دوران نوجوانی؛
من بعد از بلوغ، در زمینه روابط اجتماعی نه تنها پسرفت نکردم، بلکه پیشرفت زیادی کردم. من در دوران کودکی، بسیار از این اعتماد به نفسی که الان دارم، اعتماد به نفس خیلی پایین‌تری داشتم. طوری که با هیچکس صحبت نمیکردم... اما الان شکر خدا اینطور نیستم.
از پاسخ به پرسشی که در رابطه با تعداد دوست‌ها دادید هم خیلی متشکرم.

با سلام و تبریک ولادت حضرت زهرا (س)
در ابتدا بهتون تبریک میگم بابت فن بیان خوبی که دارین با توجه به سن شما فن بیان و درک بالایی رو از شما مشاهده کردم
تبریک دوم به خاطر اینکه برای حل مشکلتون از الان به دنبال راه های معقول و مشاوره هستید
اما در مورد مشکلتون فکر میکنم اقتضای سن شما باشه معمولا در این سن به دلیل بلوغ مقایسه های زیادی با اطرافیان صورت میگیره و از اونجایی که توی سن بلوغ سطح آگاهی افراد بالاتر میره بنابراین اگاهی از مشکلات و کمبودها هم بالاتر میره و این مقایسات در این سن طبیعیه
به شما توصیه می کنم مثل من و شاید خیلی از آدما توی این سن این مقایسات رو کنار بگذارید چون من در اون سن سطح آگاهیم پایین بود و نمیدونستم این مسائل اقتضای سنه و بسیار درگیر این مسائل بودم
از نظر من حتی اگر اون شخص در سطح بالایی باشه اهمیتی نداره ضمن اینکه ذهن شما ایشون رو در سطح بالاتر می بینه چون از نظر من همه آدما در یک سطح هستند و این افکار سطحی ما هست که طبقه بالا و پایین رو در جامعه ایجاد می کنه حتی اگر فکر میکنی ایشون از لحاظ روابط اجتماعی یا فکری بالاتر هست چه بهتر که باهاشون معاشرت کنی و بتونی از تجربیات و دانسته هاشون استفاده کنی
نمیخوام اون شخص رو تخریب کنم چون شناختی ندارم اما گاهی اوقات آدما از بیرون دنیای قشنگی دارن و خوب به نظر میرسن ولی وقتی بهشون نزدیک میشی واقعا حس میکنی که طبل تو خالی هستن و همه چیز تظاهر بوده

خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید، من هم ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) رو به شما و همه اعضای محترم سایت تبریک عرض می‌کنم.
ممنون از تعریفاتی که از بنده حقیر فرمودید، این نشان از لطف و بزرگواری شما رو داره.
با حرف‌هایی که زدید خیلی موافقم، صحبت‌هاتون تاثیر زیادی روی من داشت و مشاوره خیلی خوبی بود. اما مسئله‌ای که هست، اینه که مشکلی که با اون فرد پیدا کردم، مشکلی نیست که به خواست خودم به وجود اومده باشه، این مشکل بصورت غیرقابل اجتناب در روابط بنده با ایشون پدیدار شده و لازم هست که رفع بشه. من برای رفع این مشکل باید آگاهی خود رو بالا ببرم که به لطف شما آگاهی بنده در حال افزایش است راجع به سن بلوغ و تحولات آن، اما آیا راه حل عملی سراغ دارید؟

- - - Updated - - -

با سلام؛در مورد قسمت اول حرف هات باهات موافقم.اسم خودشون رو هم میذارن اوپن مایند در حالی که صاحب کور ترین طرزتفکر اند و انعطاف ناپذیرند.اما در مورد قسمت دوم باید بگم که نمیتونم نظر کارشناسی بدم چون علمشو ندارم.اما ز اونجایی که سه چهار سال قبل چنین مشکلاتی بودم و دوستان هم در این انجمن لطف داشتن و کمک فراوانی کردن می خوام منم تا جایی که می تونم بهتون کمک کنم.شما در کودکی هم دوست صمیمی نداشتین؟دوست صمیمی یعنی کسی که شما باهاش راحت ترین و و بیشتر با هم هستین و اینا که متقابل هم هست.این فردی که ازش نام بردین به نظرتون ظاهرش در چه حدی هست؟یعنی کاملا مطابق با سلیقه شماست؟وقتی باهاش روبرو میشین زبونتون بند میاد؟رنگتون سفید میشه؟شوک بهتون وارد میشه؟اگه آره با بقیه که اینجوری نیستین؟

خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید، من در کودکی یک دوست صمیمی داشتم که خیلی خوشم نمیومد ازش، بخاطر قحطی دوست، باهاش دوست بودم. اون ۳ سال از من کوچیکتر بود، و قطعا خیلی خیلی با هم اختلاف داشتیم در اندیشه و در تفکر. یعنی تقریبا بزور باهاش دوست بودم... الان هم زیاد رابطه نداریم، حقیقتش من هم خیلی خوشم نمیاد ازش.


اما در رابطه اون فردی که همون اول عرض کردم، این فردی که راجع بهش صحبت شد تقریبا از لحاظ فکری عین خودمه. ویژگی‌های مثبت زیادی داره و من رو مجذوب خودش کرده، البته نقص هم داره طبیعتا. اما در مجموع خوبه، و همونطوری که عرض کردم، ایشون هم خیلی به من علاقه مند هست (طوری که همیشه سعی میکنه نزدیک من بشه)، اما روابطمون خیلی سرد هست وقتی با هم صحبت میکنیم. البته هنگامی که نفر سومی وجود داشته باشه، این مشکل تا حد زیادی مرتفع میشه.

در مورد بخش آخر سوالتون:

وقتی باهاش روبرو میشین زبونتون بند میاد؟رنگتون سفید میشه؟شوک بهتون وارد میشه؟اگه آره با بقیه که اینجوری نیستین؟

دقیقا همینطوره. البته رنگم که سفید نمیشه، اما تقریبا زبونم بند میاد. با بقیه به این شدت این مشکل رو ندارم.

سلام دوست عزیز به تالار همدردی خوش اومدید
قبل از سوالاتتون من موضوع مهمی رو میگم. شما الان در سن بلوغ هستید، به عبارت بهتر شما از دوران طفولیت دارید به دوران بالغ بودن منتقل میشید و از یک شخصیت به یک شخصیت دیگر. این سن خیلی حساس و متفاوت هست. اکثریت نوجوانها چه دختر و چه پسر که در این سن بلوغ هستند ، دقیقا مثل الان شما خجالتی و با اعتماد به نفس کم و متزلزل هستند از جمله خود من که اگه بیشتر از شما نبوده باشم کمتر نبودم. دلیلش هم اینه که شخصیت و تیپ فکری شما هنوز به طور کامل شکل نگرفته. و مطمئن هم باشید که هر طرز فکری که الان دارید تا 4 سال دیگه بسیار زیاد تغییر می کنه. حتی نوع موسیقی مورد علاقه تون و ...
دلیل مهم دیگه خجالتی و اعتماد به نفس کم نوجوانها اینه که آدم چون در مرحله رشد جسمیش هست، ظاهر صورتش یه مقداری افت پیدا می کنه و زشت میشه. چون صورت جوش می زنه و اندامی از صورت مثل بینی و گوش ها سریعتر از بقیه اندام صورت رشد می کنن ، و به همین دلیل اعتماد به نفس شون هم خیلی پایین تر میاد

من خودم بلوغ جنسیم خیلی زودرس بود. و همون طورم که می دونید بلوغ زودرس و حتی دیررس برای فرد خوب نیست. برای همین خیلی اعتماد به نفسم پایین بود و خودم رو کمتر از دیگران می دونستم و خیلی زیاد خجالتی بودم. اما به مرور که دانشگاه رفتم و توی موقعیتهای اجتماعی شرکت کردم به کل تغییر کردم و الان که 24 سال دارم توی هر جمع یا مهمانی که باشیم من میشم مجلس گردون یا به قولی مجری

اصلا جای نگرانی درباره مشکلاتی که گفتید نباشید چون کاملا اقتضای سن هست و شما دارید خودتون رو با افراد بزرگتر از خودتون مقایسه می کنید.
اما درباره سوالاتتون

طبق نظر متخصصین (دکتر فرهنگ هلاکویی) ، هر انسانی باید 5 تا دوست داشته باشه. هر فردی که 5 تا دوست داشته باشه فرد اجتماعی و شادابی هست. که از این بین 1 یا 2 تا دوست صمیمی باید باشن. یعنی رابطه نزدیک تر نسبت به بقیه
داشتن حداقل یک دوست صمیمی ضروری هست. توی تابستون هم حتما کلاس ورزش برید. ورزشهای گروهی هم سعی کنید برید مثل فوتبال یا بسکتبال. اینم به اعتماد به نفس شما و روابط اجتماعی تون خیلی کمک می کنه تا ورزشهای انفرادی ...
موفق باشید

ممنون از وقتی که گذاشتید. در رابطه با تغییرات و دگرگونی‌های دوران نوجوانی، من کاملا با شما موافقم. من حتی به تفکرات و عملکرد یک ماه گذشته خود مرتب میخندم و گذشته خودم رو مسخره میکنم... این قطعا بخاطر تغییرات این دوران هست که من به هیچ عنوان منکرش نیستم.

اما در رابطه با کاهش اعتماد به نفس در دوران نوجوانی؛
من بعد از بلوغ، در زمینه روابط اجتماعی نه تنها پسرفت نکردم، بلکه پیشرفت زیادی کردم. من در دوران کودکی، بسیار از این اعتماد به نفسی که الان دارم، اعتماد به نفس خیلی پایین‌تری داشتم. طوری که با هیچکس صحبت نمیکردم... اما الان شکر خدا اینطور نیستم.
از پاسخ به پرسشی که در رابطه با تعداد دوست‌ها دادید هم خیلی متشکرم.

با سلام و تبریک ولادت حضرت زهرا (س)
در ابتدا بهتون تبریک میگم بابت فن بیان خوبی که دارین با توجه به سن شما فن بیان و درک بالایی رو از شما مشاهده کردم
تبریک دوم به خاطر اینکه برای حل مشکلتون از الان به دنبال راه های معقول و مشاوره هستید
اما در مورد مشکلتون فکر میکنم اقتضای سن شما باشه معمولا در این سن به دلیل بلوغ مقایسه های زیادی با اطرافیان صورت میگیره و از اونجایی که توی سن بلوغ سطح آگاهی افراد بالاتر میره بنابراین اگاهی از مشکلات و کمبودها هم بالاتر میره و این مقایسات در این سن طبیعیه
به شما توصیه می کنم مثل من و شاید خیلی از آدما توی این سن این مقایسات رو کنار بگذارید چون من در اون سن سطح آگاهیم پایین بود و نمیدونستم این مسائل اقتضای سنه و بسیار درگیر این مسائل بودم
از نظر من حتی اگر اون شخص در سطح بالایی باشه اهمیتی نداره ضمن اینکه ذهن شما ایشون رو در سطح بالاتر می بینه چون از نظر من همه آدما در یک سطح هستند و این افکار سطحی ما هست که طبقه بالا و پایین رو در جامعه ایجاد می کنه حتی اگر فکر میکنی ایشون از لحاظ روابط اجتماعی یا فکری بالاتر هست چه بهتر که باهاشون معاشرت کنی و بتونی از تجربیات و دانسته هاشون استفاده کنی
نمیخوام اون شخص رو تخریب کنم چون شناختی ندارم اما گاهی اوقات آدما از بیرون دنیای قشنگی دارن و خوب به نظر میرسن ولی وقتی بهشون نزدیک میشی واقعا حس میکنی که طبل تو خالی هستن و همه چیز تظاهر بوده

خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید، من هم ولادت حضرت فاطمه زهرا (س) رو به شما و همه اعضای محترم سایت تبریک عرض می‌کنم.
ممنون از تعریفاتی که از بنده حقیر فرمودید، این نشان از لطف و بزرگواری شما رو داره.
با حرف‌هایی که زدید خیلی موافقم، صحبت‌هاتون تاثیر زیادی روی من داشت و مشاوره خیلی خوبی بود. اما مسئله‌ای که هست، اینه که مشکلی که با اون فرد پیدا کردم، مشکلی نیست که به خواست خودم به وجود اومده باشه، این مشکل بصورت غیرقابل اجتناب در روابط بنده با ایشون پدیدار شده و لازم هست که رفع بشه. من برای رفع این مشکل باید آگاهی خود رو بالا ببرم که به لطف شما آگاهی بنده در حال افزایش است راجع به سن بلوغ و تحولات آن، اما آیا راه حل عملی سراغ دارید؟