سلام
فکرامو کردم و جواب مثبت رو بهشون دادم
قراره فردا صیغه محرمیت بخونیم و عقد رسمی رو انشاالله نیمه شعبان.
وقتی برخی تاپیکارو دنبال میکردم و یا تاپیکای قدیمی رو مطالعه کردم و واقعا دیدم چه مشکلاتی سر راهشون بوده به خودم اومدم
دوست ندارم خانواده شوهرم احساس ناراحتی کنند چون ی پسرشون رو از دست دادن خدا رو خوش نمیاد که جدا زندگی کنیم چون الان تمام زندگیشون این پسرشونه
قبول کردم که باهمی زندگی کنیم اینجوری بیشتر تو دلشون میشینم.برادرشوهرم خیلی خوشحال شد و ازم تشکر کرد الان حس میکنم عزیزتر شدم
خدا رفتگان همه رو بیامرزه اگه دلتون خواست یه فاتحه واسه شوهر خدابیامرزم بخونید اصرار نمیکنم هر کسی دلش خواست بخونه ممنونم










علاقه مندی ها (Bookmarks)