چطوری دوستانمان را به خود علاقه مند کنیم.

[میشل]

سلام، به همدردی خوش اومدی.

فقط خودت باش... می بینی که بعضی آدمها دقیقا همین چیزی که تو هستی رو دوست دارن.

الان در سنی هستی که باید اهداف متعالی زندگیت رو پیدا کنی. ته ذهن و روح و روانت رو در جستجوی سوال های "کجام؟"، "چیستم؟" و غیره خوب بگرد. اونها گنج تو هستن.

شاید فکر کنی این تازه اول زندگیته، و بعدها برای این کارها وقت هست، اما الان دقیقا وقت این کاره. به زودی (به احتمال زیاد) خواه ناخواه جذب یه سری تفکرات میشی، و (به احتمال زیاد) تازگی و طراوت ذهنت تحت تاثیر قرار می گیره.

چیزیکه به یه انسان معنا می ده، رویاها و آرزوهاشه. برو دنبال رویاهات. دوست هم خودش پیدا می شه.

به ظاهر ما همه روی یک سیاره زندگی می کنیم، اما در واقع هرکدوم دنیای خودمون رو داریم. وقتی وارد دنیای خودت بشی، اونهاییکه تو اون دنیا هستند، پیدات می کنن. و با چیزی عوضت نمی کنن. البته این به این معنا نیست که اونا فقط با تو دوست می شن... یا کس دیگه ای رو بیشتر از تو دوست نخواهند داشت.

راستی یه نقصی که ممکنه داشته باشی، مالکیته. یعنی اینکه دلت بخواد دوستات فقط با تو دوست باشن، یا فقط تو رو ستایش کنن، یا کسی رو بیشتر از تو ستایش نکنن.... این دیدگاه می تونه به این دلیل رخ بده که هویتت رو در نگاه دوستات داری جستجو می کنی.... این دیدگاه رو تغییر بده، تا یه زندگی اجتماعی راحت تر، سیال تر، و شیرین تر رو تجربه کنی.

موفق باشی.