مجردهایی که امکان ازدواج دائم رابنا به تمکن مالی ( بالاصاله ، نه مطابق فزون خواهی ) ندارند اولویت با خویشتنداری و بنا به آیه 33 سوره نور پیشه کردن عفت هست ، که با پرهیز از عوامل و موقعیتهای تحریک و بروز نیازجنسی که کاملاً ممکن هست می توان تحقق بخشید و قطعاً مورد حمایت الهی است و بنا به وعده داده شده در آیه 33 سوره نور بی نیازی را موجب می شود( چه با فراهم شدن شرایط برای ازدواج دائم و چه با به تسلط درآمدن غریزه تا حد احساس بی نیازی ) و خویشتنداری و عفت ورزیدن پاداش به دنبال دارد و جز در موقعیت اضطرار و تشخیص پزشکی آنهم برای کسانی که بنا به دلایل فیزیولوژِی و شدت غریزه در آنان تسلط بر نیاز به هیچ وجه برایشان ممکن نیست ازدواج موقت راهکار منطقی برای پرهیز از گناه و عوارض آن است در غیر این صورت و به کنار نهادن خویشتنداری و عفت و با توجیهات مختلف رو به ازدواج موقت آوردن نمونه ای از تبعات زیر را به دنبال دارد :

1 – چون رو آوردن به این امر نشان از عدم خویشتنداری است و عدم پرهیز از عوامل تحریک زا و بروز نیاز ، همین در معرض عوامل و اسباب تحریک و بستر ساز بروز نیاز جنسی و تشدید آن ، عوارض جسمی و روحی ای را به دنبال دارد که حتی با رو آوردن به ازدواج موقت نیز برطرف نمی شود و بلکه تشدید می شود و ابتدا تنوع طلبی را تقویت نموده و سپس چه بسا میل به تکرار مکرر روابط جنسی و اشکال مختلف آن را به دنبال داشته باشد و باز هم به خاموشی لذت بگراید و تنوعی دیگر طلب شود و .... ( بنابه اصطلاح روانپزشکی ، گرفتار « وسواس سکس » می شود ) .